Tag: Leiderschap

Word eens wat proactiever; en snel een beetje!

Een groot deel van de werkenden in Nederland moet proactiever worden van de leidinggevende of de organisatie. Zo bleek ook weer tijdens intakegesprekken die ik pas voerde. Nu vraag ik me altijd af wat er eigenlijk met proactief bedoeld wordt en dan blijkt dat in het ene geval het als een probleem ervaren wordt dat een medewerker tijdens overleg geen inbreng heeft, terwijl het vermoeden is dat deze barst van de goede ideeën. In een ander geval ontbreekt het aan zelfvertrouwen om een oplossing of idee in te brengen en daarbovenop ontbreekt ook het urgentiebesef om dit wel te gaan doen. “Ik vind het niet zo fijn om in het middelpunt van de belangstelling te staan!” In een ander geval was een medewerker druk bezig om het team dat hij net toegewezen had gekregen op orde te brengen. Hij was net overgeplaatst en had nog geen positie ingenomen in het team van teamleiders. Er werd, vanaf week vier, al een helikopterview van hem verwacht met als logisch gevolg daarvan het aanreiken van oplossingen en verbeteringen. Opvallend is dat de leidinggevende uit deze drie voorbeelden zelf graag willen dat een ondergeschikte iets doet. Wat ‘wil’ deze medewerker eigenlijk zelf?

Groeit gras harder door eraan te trekken? Zaaien en oogsten op de werkvloer.

Van gras is bekend dat het geen zin heeft, maar hoe zit dat bij organisaties waar de organisatiecultuur deels verouderd is en nieuwe paradigma’s opgenomen moeten worden in het DNA van de aldaar werkende gemeenschap? Doel is altijd om te anticiperen op de veranderende wereld en het bewerkstelligen van winst en continuïteit. Een aantal mensen in de toplaag heeft de rol op zich genomen om ‘trekker’ te zijn en al snel ontvouwt zich een plan over hoe de organisatie ‘vernieuwd’ wordt. Onderdeel van dat plan is om iedereen te overtuigen van de noodzaak en het heil dat het ‘nieuwe’ gaat brengen, zodat iedereen ‘as soon as possible’ ernaar gaat handelen.
In de 10 jaar dat ik werkzaam ben als huurling om mee te helpen bij het versnellen van de gewenste verandering vallen mij een aantal valkuilen op die de ‘trekkers’ kenmerken.

Boek van de week

Opleidingen

Emoties en werk; hoe houd je het werkbaar?

Afgelopen week vertelde een vriend me over een situatie op zijn werk die ook hem een beetje raakt. Er is een vacature die, vanwege de spreiding van de organisatie over het hele land, direct is uitgezet. Een directe collega van hem die belangstelling heeft voor de baan is erg boos, omdat hij van mening is dat de vacature eerst intern uitgezet had moeten worden. Nu loopt de sollicitatieprocedure en de eerste gesprekken zijn gevoerd. De boze collega reageert, ondanks het feit dat hij in de procedure is meegenomen, het een en ander af op zijn collega’s. Zijn manager is een eerste gesprekje daarover met hem aangegaan, maar dat heeft tot nu toe niets uitgehaald. De donkere wolken drijven over de afdeling en iedereen heeft last van de negatieve energie die verspreid wordt. Hoe ga je nu met dit soort situaties om?

Vacatures

Twee MT-leden (Den Haag)

Gezocht: Twee MT-leden die op drie borden kunnen schaken Bekijk alle vacatures

Advertorial

Waterbewustzijn en kans op nieuwe banen!!

Mysterieuze titel? Hierbij uitleg. De afgelopen maanden stonden gesprekken die ik voerde voor een deel in het teken van banenverlies. Daar zijn grofweg twee oorzaken voor aan te wijzen: de voortschrijdende automatisering en krimp door de crisis/bezuinigingen. Voorbeelden die ik hoorde zijn:

  • Het op handen zijnde afscheid van zo’n 2000 HR-medewerkers door centralisatie van een landelijk overheidsorgaan.
  • Bij een andere organisatie kan al langer, door versimpeling van het aanbod aan klanten en automatisering, het werk nu

Management Board onderschat eigen invloed op gewenste cultuur!

In de afgelopen tien jaar dat ik me bezig houd met mens- en organisatieontwikkeling ben ik er diverse keren tegenaan gelopen. Het betreft overigens niet alleen het management board. Er had ook in de titel kunnen staan: managementteam, production manager, DGA, sectorhoofd en noem maar op. Ze hebben er geen idee van hoe groot de invloed van hun dagelijkse doen en laten is op het reilen en zeilen in hun organisatie. Externen worden ingehuurd voor het begeleiden van verandering, verbetering door onderzoek, coaching en/of training. De externe geeft een tijdelijke impuls, heeft tijdelijk een behoorlijke impact en verdwijnt weer uit beeld.

Fouten maken mag ……. tellen we ook wat er altijd wel goed gaat?

Iedereen maakt fouten en het is evident dat je ervan leert. Onze ‘nog net kroonprins zijnde’ Willem Alexander verwoordde dit in het veelbesproken interview. Wat mij opviel in de dagen daarna was dat een aantal mensen het een prima interview vond en dat een aantal mensen het als voorgeregisseerde poppenkast ervaren had. Ik vraag me dan af of deze tweedeling iets zegt over hun ideeën over wat ‘fout’ en ‘goed’ is, hoe ze aankijken tegen een ‘zes’ en een ‘acht’ en of ze ook tellen wat er altijd wel goed gaat.

Is het nemen van de allerbeste beslissing mogelijk of is kiezen voor ‘iets goeds’ ook een optie?

Het komt regelmatig voor dat een leidinggevende mij, in mijn rol als coach, diep in de ogen kijkt en me vraagt welke beslissing de juiste is. De glazen bol waarmee ze in de toekomst kunnen kijken hebben, is zoek en ze hopen die in mij, vanwege de jarenlange werkervaring, in levenden lijve aan te treffen.
Bij doorvragen blijkt meestal dat het vraagstuk an sich overweldigd en dat daardoor de verschillende facetten die deel uitmaken van het proces om tot een beslissing te komen over het hoofd worden gezien.
Of het is juist een worstelpartij om een keuze te maken uit de grote hoeveelheid variabelen die zich aandienen.
De angst om een ‘foute’ beslissing te nemen die grote gevolgen heeft, leidt tot verlamming.

Een Goed Leider Parkeert Zijn Eigenbelang En Zijn Ego!

Er zijn organisaties te over met een enorm potentieel en groeikansen. Wat is de reden dat de er in plaats van een volle bloesempracht slechts ruim voldoende knoppen ontluiken en de volle bloei achterwege blijft? De werving en selectie van het leidinggevend echelon is uiterst zorgvuldig vormgegeven en alle afdelingen doen hun werk goed. Geen wonder ook met leidinggevenden die kunnen aansturen op zowel resultaat als mensgericht zijn. Het buikgevoel blijft en dus is het tijd voor een analyse van de oorzaak.

Leiders krijgen dubbele boodschap over resultaat- en mensgericht aansturen

Het is opvallend dat binnen organisaties een mensgerichte strategie bestaat en dat de organisatie er deels op wordt ingericht. Er worden tools ontwikkeld, bijeenkomsten gehouden, mails gestuurd, enzovoort. Vervolgens start de implementatie. Alle leidinggevende managementlagen gaan door de mensgerichte wasstraat.
Midden in de implementatiefase worden omzet- en andere cijfers zichtbaar. Het zijn cijfers die zorgen baren. Het is zonneklaar dat er direct ingrijpen en bijsturen onafwendbaar is. Of: aansturen op resultaat is een eerste prioriteit!

Op 30 december 2013 publiceerde de Volkskrant een artikel: ‘Topmanager meer dan ooit gericht op snelle winst’

Samenwreking (en de kracht van vertrouwen binnen teams)

Samenwreking
Raden van Toezicht, Raden van Bestuur, directies, managementteams, afdelingen in een organisatie. Op allerlei plekken wordt in teams samengewerkt. En niet voor niets geeft de spellingcontrole bij een foute weergave samenwreking aan. Wie spelt wat nu goed? Regelmatig smaak ik het genoegen samen met een team te mogen werken aan samenwerken. De aanleiding om met een team een dag of meerdere keren bij elkaar te komen – weg van de werkplek, uit de waan van de dag – kan uiteenlopen van moeizaam ervaren samenwerking tot een jaarlijks ritueel gericht op leren en ontspanning.
Opvallend is hoe vaak bij teams het woord vertrouwen valt.