Rubriek: Duurzaam individu

Gezondheid boven Economie – Hoe houden we de goede dingen vast – 4

Gezondheid boven Economie – het doet je toch direct denken aan de wensen die we elkaar altijd met Gezondheid boven Economie - Hoe houden we de goede dingen vast - Paola Pisukerst sturen. Ik wens je vooral veel gezondheid toe voor het nieuwe jaar. In de voorbije weken kwamen er onder andere via LinkedIn berichten langs waarin gesproken werd over de schade die onze ‘intelligente lockdown’ aan de economie aanbrengt. En niet alleen aan de economie, maar ook psychisch is er een enorme schade te verwachten. De minister president ging daar vervolgens op in door aan te geven, dat ‘gezondheid nu boven de economie’ gaat.

Bied Corona Coaching Gratis aan Coaches van Nederland!

Bied Corona Coaching Gratis aan

Bied Corona Coaching Gratis aan; dat is werkelijk de meest slechte titel die ik ooit gebruikt heb en zal gebruiken. Dat komt, omdat er me iets van het hart moet. Van de week zag ik op diverse sociale media collega’s coaching aanbieden aan gewone stervelingen tegen betaling. Voor als je het even moeilijk hebt en een  professional aan de lijn wilt. Ben ik een heilige? Neen. Maar sommige aanbiedingen gaan nu echt m’n grenzen van het betamenlijke over.

Begin deze mailde en belde ik instanties als Anbo en Het Rode Kruis. Zij hebben echter al vrijwilligers genoeg die zich met name op onze seniore medemens richten.

Aanbod

Werk je in de zorg, in een ziekenhuis, of heb je een functie die momenteel geestelijk

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Waar is de gulle lach op de werkvloer gebleven?

lachen - Expeditie Duurzaam - Paola Pisu

‘De gulle lach is weg uit Amsterdam; chagrijnen zijn het allemaal!’ Als ik zo eens op me heen kijk op diverse werkvloeren, dan is dit citaat van Wim Sonneveld  redelijk vaak op zijn plaats. Nu programma’s als de Luizenmoeder en Toren C het zo goed doen, kun je je afvragen hoe dat toch kan. Is het de herkenbaarheid of is het de onderbewuste hang naar wat minder serieus en minder kritische noten om futiliteiten? De hang naar minder administratie, audits, sprints, lean and agile. Wat minder procesmatig en wat meer chaos?

Vacatures

De vacatures kunnen niet worden ingeladen.

Advertorial

Welles-nietes – De kracht van taal

bibian mentel door Bert den Boer

Het is niet mijn favoriete plek om te zijn. Maar soms moet je er wezen. Ik heb het over het ziekenhuis. Vanmorgen had ik controle bij het Albert Schweitzer ziekenhuis, vanwege een ondergane operatie aan mijn vinger. Gelukkig niets ernstigs en het komt allemaal wel weer goed. Half negen had ik een afspraak. Terwijl ik mijn fiets parkeer zie ik een grote groep mensen op weg naar de ingang. Het lijkt een bedrijf, waar iedere werknemer ’s morgens vroeg de poort in komt voor een dagelijkse portie arbeid.

13 cent maakt eerlijke prijs bosje rozen wel mogelijk!

Het merendeel van de rozen dat in Nederland verkocht wordt, komt uit Kenia en Ethiopië. Tienduizenden vrouwen die werken in de Oost-Afrikaanse bloemenindustrie krijgen geen leefbaar loon, waardoor ze niet kunnen voorzien in hun primaire levensbehoeften. Dat maakt dat er momenteel geen eerlijke prijs voor rozen wordt betaald. Hivos liet erekenen welk bedrag* gemiddeld nodig is per bosje van 10 rozen in de supermarkt om de Afrikaanse bloemenpluksters een leefbaar loon te kunnen betalen: 13 cent.

“Als we die 13 cent verdelen over alle betrokken schakels in de keten van kwekers, handelaren, supermarkten en consumenten is dat maar een paar cent per schakel. Zo kan een kleine verandering een groot verschil maken” , aldus Caroline Wildeman van Hivos. De meeste mensen weten nog altijd niet dat het bosje rozen dat ze in de supermarkt kopen meestal geen eerlijke prijs heeft. Daarom komt Hivos samen met de Power Flower Girls op voor de rechten van Afrikaanse bloemenpluksters en start rondom Valentijnsdag de campagne ‘Small Change Big Deal’. 

Reablement – het nieuwe toverwoord voor ouderen(zorg)?

Reablement expeditie duurzaam

Reablement, ofwel een oudere helpen voor zichzelf te zorgen. Dit is een werkwijze die in de Deense ouderenzorg succesvol wordt ingezet. Hoogleraar ouderengeneeskunde Rudi Westendorp ziet in de methode ook een oplossing voor de Nederlandse ouderenzorg. En deze oplossing kan ik goed volgen.

Niet-weten als kerncompetentie

Om te geraken tot wat ge niet weet, moet ge gaan langs de weg van het niet-weten.

Deze uitspraak, toegedicht aan een zekere Juan de la Cruz, kom ik tegen in een boek van de Italiaanse schrijver Sandro Veronesi. Iedereen die dit leest kent dit fenomeen ongetwijfeld vanuit eigen ervaring, zo’n moment dat je weet dat wat je hebt gemaakt of bedacht (nog) niet klopt.

Toegeven

Soms is dat moeilijk om toe te geven. Ben je uren bezig geweest en toch ontbreekt er iets of moet er nog iets, maar wat? Kill your darlings. Zonder die worsteling kan het niet. Het is niet anders. Of het nu gaat om het vormgeven van een project, het concretiseren van een idee, het schrijven van een artikel; zo kan ik nog talloze voorbeelden opsommen.

Het gaat er in de kern om, dat je accepteert dat niet-weten onderdeel uitmaakt van een proces om ergens te komen waarvan je weet dat je het weet. Anders gezegd: niet-weten hoort erbij. Niet-weten doet een beroep op creativiteit, tot het inslaan van andere paden. Eigenlijk leer je vooral als je het niet meer weet.

Competentieprofielen

In competentieprofielen kom je het niet tegen als gewenste kwaliteit. Terwijl ieder die mensenwerk verricht niet-weten toepast en weet dat het werkt. Een gesprek ontspoort. Ik voel dat mijn gesprekspartner ontevreden is over het verloop. Ik weet het even niet meer. Op dat moment kan ik twee dingen doen. Doen alsof mijn neus bloedt en doorgaan op de ingeslagen weg. Ga door op je eigen weg en je wordt nooit ingehaald. Het risico is wel dat ik de ander kwijt raak. De andere mogelijkheid is uitspreken wat me opvalt. Hardop reflecteren, in vaktermen. Het effect van deze interventie is dat het verbinding herstelt en voor opluchting zorgt.

Mijn overtuiging

Natuurlijk is dat niet altijd even gemakkelijk. Ik kan wel twintig redenen noemen om het vooral niet te doen. Mijn kwelduiveltjes als ´dit is niet het geschikte moment, wat denkt zij wel, hier zit hij niet op te wachten´, zorgen voor vermijdingsgedrag. Mijn angst is ten diepste natuurlijk, dat door het uitspreken van dat we me bezighoudt, het gesprek escaleert.

Het tegendeel is waar, zo is mijn stellige overtuiging. Niet benoemen, doorgaan op de ingeslagen weg, zorgt niet alleen dat de ander afdwaalt. Zelf raak je ook de weg kwijt, omdat je eigen gedachten je in beslag nemen. Met als resultaat dat de essentie wordt vermeden. De remedie? Neem je eigen gedachten serieus, volg je intuïtie en je komt uiteindelijk bij de ander.

Leer Jij Even Snel Als De Wereld Om Je Heen Verandert? Meedoen Of Uitgerangeerd Raken!

Een wereld waar in een supersnel tempo alles blijft veranderen, vraagt om mensen die beseffen dat ze aan de bak moeten om interessant te blijven voor werkgevers, opdrachtgevers en klanten. Een ‘leven lang leren’ is een concept dat al jaren bestaat. De komende decennia wordt het echt urgent om daar op individueel niveau systematisch aandacht aan te schenken. Jij wilt toch ook blijven meedoen op de arbeidsmarkt?
Het is belangrijk om zicht te krijgen op welke vaardigheden en kennis in de nabije toekomst nodig is, voordat jouw concurrentie

Geweldloze communicatie; de kunst van woordkeuze en vragen stellen

Om de een of andere reden zijn er mensen die zich om de haverklap aangevallen voelen en dit op een heftige manier uiten. Ik herinner me levendig een issue toen ik op Tae Kwondo zat en er tijdens het sparren iets gebeurde. Een van de heren vroeg zijn sparringpartner om ‘nu’ mee naar buiten te gaan om ‘het’ uit te vechten. De ander deed een stap achteruit en bleef rustig; hij overzag wat er gebeurde en liet zich niet in de energie meetrekken.
De uitdaging zit in het rustig blijven en je bewust zijn van de communicatiestijl die je inzet of het doorbreken van de communicatiestijl waarin de ander je (on)bewust wil meezuigen. Welke belangen heb jij hierbij?

Merkwaardig – talent in uitvoering

Je kent dat vast wel. Net iets te laat van huis weggaan. De persoon met wie ik een afspraak heb bij een restaurant in mijn woonplaats Dordrecht zie ik naar binnen lopen. Mooi, nog net op tijd. Als ik vervolgens mijn fiets op slot wil zetten, kom ik erachter dat ik in de haast mijn fietssleuteltje ben vergeten.
Wat te doen? De gok nemen en uitgaan van het vertrouwen in de medemens? ’t Is wel een mooie fiets. Snel heen-en-weer terug naar huis? Dat kost me minimaal een kwartier en knoflookadem ruikt nog beter dan mijn okselzweet. En wat te denken van mijn natte rug die zich ongetwijfeld vastzuigt aan de stoelbekleding. Mijn fiets mee naar binnen nemen?
‘Ja, ik heb gereserveerd voor twee’.