Sociale duurzaamheid is meetbaar gemaakt! Proefschrift door M McElroy

Voetstappen in de sneeuw, maken zichtbaar wat anders verborgen blijft. Een voetafdruk in de sneeuw is rechtsgeldig en onomstotelijk bewijs: mensen worden veroordeeld omdat het profiel in de sneeuw overeenkomt met de schoenzool van de dader. Voetstappen in de sneeuw zijn tijdelijk: wanneer de temperatuur stijgt zijn de afdrukken verdwenen.Social Footprints Method staat voor een meetmethode van sociale duurzaamheid van organisaties. Een groeiend aantal bedrijven is zich bewust van hun verantwoordelijkheid om op duurzame wijze om te gaan met hun werknemers en de maatschappij. Dit wordt ‘sociale duurzaamheid’ genoemd. Daaronder wordt verstaan: goed voor je medewerkers zorgen, kennis delen, kennis vermeerderen en kennis vernieuwen.

Social footprints leken tot nu toe veel op de voetstappen die in sneeuw achter blijven; ze smelten en lijken geen gevolgen achter te laten. Het goede nieuws is dat sociale duurzaamheid meetbaar gemaakt is. Vorig jaar is Mark Mc Elroy gepromoveerd aan de Rijksuniversiteit Groningen, op de methode die hij heeft ontwikkeld voor het meten van sociale duurzaamheid. Als duurzaamheid wordt opgevat als ‘een systeem in balans met je omgeving’, geldt voor sociale duurzaamheid dat een organisatie duurzaam is binnen een samenleving. “De methode is niet ontwikkeld om de wereld te verbeteren, maar helpt vooral problemen met sociale duurzaamheid inzichtelijk te maken”, volgens een van de promotoren R. Jorna. Bewezen is dat bedrijven die werken aan sociale duurzaamheid het meestal beter doen. Ze maken onder andere meer winst. Wat houd bedrijven tegen die duurzaamheid tot nu toe niet op hun agenda hebben gezet?

Op 20 nov. 2009 is M Mc Elroy gepromoveerd op zijn proefschrift over sociale duurzaamheid: “Social footprints, measuring the social sustainability performance of organizations” aan faculteit Economie en bedrijfskunde van de RUG bij R. Jorna en J van Engelen. Belangstelling? Via Google is het proefschrift snel opgespoord.

3 thoughts on “Sociale duurzaamheid is meetbaar gemaakt! Proefschrift door M McElroy”

Thomas Luiten 11 jaar ago

Ik heb inmiddels een project ‘Sociale Innovatie’ achter de rug. “Traject” moet ik eerlijk zeggen, een pad naar continue verbetering.
Wat u schrijft is in uw blog MOET ook het resultaat zijn. Anders is er ook geen duurzame draagkracht mogelijk.

In mijn ervaring is het steeds weer zo geweest dat de term “Sociale Innovatie” direct resulteerde in opgetrokken wenkbrauwen. Medewerkers hadden het idee dat we met een halfzachte aanpak bezig gingen.
Maar niets is minder waar. Sociale Innovatie betekent dat een volledige verschuiving van verhoudingen en verantwoordelijkheden plaatsvindt. En deze verschuiving is nodig om slimme samenwerkingsvormen gestalte te laten krijgen waardoor een effectieve organisatie ontstaat. En dat is zeker meetbaar, en… zelfs niet alleen in geld.

Hans Zierikzee 11 jaar ago

Thomas, je maakt mij nieuwsgierig. Wat voor aantoonbare resultaten heeft je traject opgeleverd? Veel mensen zijn geïnteresseerd in expeditie-ervaringen om er zelf van te leren.

wilbrand kuijt 11 jaar ago

Ik merk dat het me triggert. Was nou niet het probleem van de huidige maatschappij dat alles wat meetbaar is waardevol is en de rest minderwaardig? Door de meetbaarheid is er alleen maar focus op korte termijnwinsten en langere termijnen zijn minder interessant.

Ik houd van mijn gezin. Dat is niet te meten, toch is het wezenlijk, sterker nog onbetaalbaar en niet te meten. Een vertaling naar het zakenleven: ik heb betrokken medewerkers. Hoeveel betrokken zijn ze? Zodra ik het meetbaar ga maken, is het verdwenen. Het is net als een sprookje die je wilt verklaren. Zodra je het doet is het verdwenen.

Volgens mij is dit oude wijn in nieuwe zakken oftewel oud-managementdenken in een nieuwe context. Ik laat me graag van het tegendeel overtuigen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *