Paola Pisu

Paola Pisu

Duurzaamheid zit in mijn genen. Tijdens vakanties naar Sardinië (Italië) kwam er tot in de jaren tachtig tot 12 uur ’s middags alleen koud water uit de kraan; daarna pas weer vanaf 7 uur ‘s morgens. De verhalen van mijn vader die als kleine jongen als schaapherder werkte en hoe zijn familie leefde en overleefde met de natuur waarin schaarste en overvloed elkaar afwisselden, hebben een ‘footprint’ achter gelaten.
Mijn expertise ligt op het gebied van ‘people’; mijn hart bij het vermeerderen van duurzaam gedrag.

In 2005 richtte ik Ombra della Terra - https://www.ombradellaterra.nl ) op; een bureau dat zich bezig houdt met mens- en organisatieontwikkeling.
Leiderschapsontwikkeling, het vergroten van duurzame en brede inzetbaarheid, begeleiden van mensen die ervoor kiezen om te groeien; ik houd me er met veel liefde mee bezig.

De wereld van het leren verandert. Tijds- en plaatsafhankelijk leren wordt hoe langer hoe meer ingeruild voor leren op de (werk)plek en tijds- en plaatsonafhankelijk leren. Leren kan leuker, duurzamer, efficiënter en effectiever.
Vandaar dat ik in in het najaar van 2014 mijn eerste interactieve iBook uitbracht. In de wereld van vandaag is werkbehoud belangrijker dan baanbehoud. Daarvoor is het nodig dat je goed weet welke waarde jij vertegenwoordigd in de markt. Het iBook De kracht van zelfpromotie – interactieve gids voor personal branding’ begeleid je stapsgewijs naar je personal brand.
Dit boek is gekoppeld aan een e-training voor degenen die het lastig vinden om heel solistisch aan het ontwikkelen van hun personal brand te werken.

De laatste jaren heb ik me verdiept in de werking van het brein en daarvan een vertaling gemaakt in de aanpak van leertrajecten, trainingen en workshops.
Vooral in de zakelijke, maatwerk workshops komt het visuele en creatieve aspect van breinleren naar boven om echt een impact te maken. Kijk naar: https://www.ombradellaterra.nl/wij-maken-workshops/

Berichten van Paola Pisu

Breinleiderschap; wat elke leidinggevende moet weten!

Breinleiderschap - Paola Pisu

Waarom elke leider of manager breinleiderschap mag omarmen, is snel uitgelegd. Al eerder schreef ik dat leidinggevenden ervan uitgaan dat als ze 1x iets verteld hebben iedereen het weet. Vooral als ze zaken melden die ‘een verandering’ inhouden dan is het tamelijk voorspelbaar dat deze informatie de plakfactor ontbeert. Verandering betekent stress

Waar is de gulle lach op de werkvloer gebleven?

lachen - Expeditie Duurzaam - Paola Pisu

‘De gulle lach is weg uit Amsterdam; chagrijnen zijn het allemaal!’ Als ik zo eens op me heen kijk op diverse werkvloeren, dan is dit citaat van Wim Sonneveld  redelijk vaak op zijn plaats. Nu programma’s als de Luizenmoeder en Toren C het zo goed doen, kun je je afvragen hoe dat toch kan. Is het de herkenbaarheid of is het de onderbewuste hang naar wat minder serieus en minder kritische noten om futiliteiten? De hang naar minder administratie, audits, sprints, lean and agile. Wat minder procesmatig en wat meer chaos?

Stromma Nederland introduceert eerste elektrische toeristenbus

Foto HoHo bus - Stromma Nederland

Stromma Nederland introduceert in het voorjaar van 2018 een Hop on-Hop off busservice in Amsterdam. Twee van de zes dubbeldecks Hop on-Hop off toeristenbussen die Stromma Nederland zal inzetten zijn elektrisch.  Stromma Nederland is daarmee de eerste in Nederland die met dergelijke elektrische toeristenbussen gaat rijden.

 Duurzame innovatie binnen toeristisch aanbod
“Sinds de oprichting van ons bedrijf is duurzame innovatie een van onze pijlers. Wij vinden het belangrijk dat al het moois wat Amsterdam te bieden heeft nog heel lang behouden blijft!”, aldus Peter Duwel, CEO van Stromma Nederland. De vloot van het toeristisch bedrijf bestaat inmiddels al voor een groot deel uit duurzame boten en is vanaf 2025 volledig elektrisch. In 2012 werd Stromma Nederland daarom bekroond met de Gouden Green Key; hét internationale keurmerk voor duurzaam en maatschappelijke verantwoord ondernemen.

13 cent maakt eerlijke prijs bosje rozen wel mogelijk!

Het merendeel van de rozen dat in Nederland verkocht wordt, komt uit Kenia en Ethiopië. Tienduizenden vrouwen die werken in de Oost-Afrikaanse bloemenindustrie krijgen geen leefbaar loon, waardoor ze niet kunnen voorzien in hun primaire levensbehoeften. Dat maakt dat er momenteel geen eerlijke prijs voor rozen wordt betaald. Hivos liet erekenen welk bedrag* gemiddeld nodig is per bosje van 10 rozen in de supermarkt om de Afrikaanse bloemenpluksters een leefbaar loon te kunnen betalen: 13 cent.

“Als we die 13 cent verdelen over alle betrokken schakels in de keten van kwekers, handelaren, supermarkten en consumenten is dat maar een paar cent per schakel. Zo kan een kleine verandering een groot verschil maken” , aldus Caroline Wildeman van Hivos. De meeste mensen weten nog altijd niet dat het bosje rozen dat ze in de supermarkt kopen meestal geen eerlijke prijs heeft. Daarom komt Hivos samen met de Power Flower Girls op voor de rechten van Afrikaanse bloemenpluksters en start rondom Valentijnsdag de campagne ‘Small Change Big Deal’. 

Eenenzestigjarige starter – mijn sterke punt en onderscheidende meerwaarde: mijn leeftijd!

Eenenzestigjarige starter Christien Eising - Paola Pisu

Eenenzestigjarige starter? En dan bedoel ik een starter als een eigen bedrijf starten compleet met KvK-inschrijving en een btw-nummer. Voor me zit Christien Eising en, na enig speurwerk, kwam ik erachter dat er veel meer mensen rond deze leeftijd zijn die gewoonweg starten. Die denken allemaal: ‘fuck you’ ik ga het gewoon doen! De meest bekende is Charles Flint die met IBM startte op zijn 61e.

Reablement – het nieuwe toverwoord voor ouderen(zorg)?

Reablement expeditie duurzaam

Reablement, ofwel een oudere helpen voor zichzelf te zorgen. Dit is een werkwijze die in de Deense ouderenzorg succesvol wordt ingezet. Hoogleraar ouderengeneeskunde Rudi Westendorp ziet in de methode ook een oplossing voor de Nederlandse ouderenzorg. En deze oplossing kan ik goed volgen.

Leiderschapslessen ‘het speelkwartier is begonnen’ leren = plezier maken!

Waarschuwing: LEES DIT NIET! Want dit is een blog die op slordige wijze uit de losse pols geschreven is en de platgetreden paden rond competentiemanagement, SMART doelen stellen, rollenspel oude stijl en andere bloedserieuze constructen rond leren zonder pardon naar de prullenbak verwijst. Sla deze blog over als je hier een aanhanger van bent en gevoelig voor afwijzing van jouw gedachtegoed! Want, wij gaan en de speeltuin en het avonturenpark in waar het experiment de boventoon voert. Fasten your seatbelts; it’s gonna be a bumpy ride!

Leer Jij Even Snel Als De Wereld Om Je Heen Verandert? Meedoen Of Uitgerangeerd Raken!

Een wereld waar in een supersnel tempo alles blijft veranderen, vraagt om mensen die beseffen dat ze aan de bak moeten om interessant te blijven voor werkgevers, opdrachtgevers en klanten. Een ‘leven lang leren’ is een concept dat al jaren bestaat. De komende decennia wordt het echt urgent om daar op individueel niveau systematisch aandacht aan te schenken. Jij wilt toch ook blijven meedoen op de arbeidsmarkt?
Het is belangrijk om zicht te krijgen op welke vaardigheden en kennis in de nabije toekomst nodig is, voordat jouw concurrentie

Geweldloze communicatie; de kunst van woordkeuze en vragen stellen

Om de een of andere reden zijn er mensen die zich om de haverklap aangevallen voelen en dit op een heftige manier uiten. Ik herinner me levendig een issue toen ik op Tae Kwondo zat en er tijdens het sparren iets gebeurde. Een van de heren vroeg zijn sparringpartner om ‘nu’ mee naar buiten te gaan om ‘het’ uit te vechten. De ander deed een stap achteruit en bleef rustig; hij overzag wat er gebeurde en liet zich niet in de energie meetrekken.
De uitdaging zit in het rustig blijven en je bewust zijn van de communicatiestijl die je inzet of het doorbreken van de communicatiestijl waarin de ander je (on)bewust wil meezuigen. Welke belangen heb jij hierbij?

Microfinanciering: niet omdat het moet, maar omdat het kan!

Vanaf het begin heb ik me enigszins kritisch opgesteld jegens microfinanciering. Waarom? Omdat het ten onrechte werd gezien als dè oplossing voor het bestrijden van armoede. De gedachte leefde dat microfinanciering armoede uit de wereld zou kunnen helpen. Mohammed Yunus kreeg de Nobel prijs voor het op de kaart zetten van microfinanciering en (toenmalig prinses) Maxima was het sympathieke Nederlands gezicht van microkredieten. Ik zag echter verschillende struikelblokken op deze route naar een wereld zonder armoede. Microfinanciering kon naar mijn mening nooit aan de hoge verwachtingen zou kunnen voldoen en de exponentieel groeiende volumes in microfinanciering waren mijns inziens niet helemaal gegrond.

De uitdagingen in microfinanciering
Het gemiddelde leenbedrag in microfinanciering is een paar honderd euro. Heel typisch gezegd
koopt de micro-ondernemer met behulp van de lening een koe en verkoopt de melk. Voordat de
lening verstrekt wordt dient het microfinancieringsinstituut (MFI) een kredietanalyse te doen op de micro-ondernemer. Maar hoe doe je dat als er geen betrouwbare informatie beschikbaar is? Verder betreffen het veelal korte looptijden en vinden terugbetalingen wekelijks en soms dagelijks plaats. Bij elkaar genomen is het uitgeven en onderhouden van zo’n kleine lening heel duur. De operationele kosten zijn dan ook hoog voor MFIs. Doordat de verschillende MFIs vaak niet met elkaar communiceerden over al die kleine leners was het makkelijk voor mensen om bij verschillende MFIs een lening te verkrijgen. Dit leidde in sommige landen tot (te) grote schulden bij kleine ondernemers die de ene schuld op zich namen om de andere af te betalen. Hier is gelukkig een slag in gemaakt en middels kredietbureaus wordt veel beter bijgehouden of een persoon niet teveel schuld heeft opgebouwd. Aan de andere kant konden de succesvolle micro-ondernemers niet uitgroeien naar een bedrijfje dat ook in staat is om andere mensen aan te nemen. Slechts 5% van de micro-ondernemers groeit door. De potentie wordt gelimiteerd doordat MFI’s geen grotere leningen kunnen verstrekken (bijv ten behoeve van de aanschaf van machines). Ook zijn de looptijden te kort (vaak tot 12 maanden) en de terugbetaalschema’s te strikt (vaak maandelijks), waardoor er niet goed geïnvesteerd kan worden in de groei.
Het grootste probleem dat we echter hebben met microfinanciering als oplossing voor armoede, is dat de aanname wordt gemaakt dat iedereen een ondernemer is. Helaas is het niet zo dat je iedereen geld kan geven en er dan vanuit kan gaan dat ze daar een productieve business mee kunnen draaien waardoor ze zichzelf kunnen voorzien. Mensen hebben vooral een baan en stabiliteit nodig, niet geld om te ondernemen.

Een betere oplossing
Ik geloof in het investeren in sterke MKBs met groeipotentieel. De oprichter(s) van dit soort
bedrijfjes hebben laten zien succesvolle ondernemers te zijn. Door geld te lenen creeren ze banen, vaak voor niet of laag opgeleide mensen. Het financieren van MKBs kan tegen lagere operationele kosten en is veel beter op te schalen dan microfinanciering.
Ik ben mij bewust van de beperkingen van dit model. Om echt uit de negatieve spiraal van armoede te komen heeft men niet alleen een baan nodig, maar ook toegang tot basisbehoeften zoals energie, water, zorg en educatie. Via het online platform Lendahand, waar ik mede-oprichter van ben, kan men tegenwoordig aan zowel MKB-financiering als aan toegang tot basisbehoeften bijdragen terwijl een gezond rendement verdiend wordt. Zo kan je gezinnen bijvoorbeeld helpen solar home systems aan te schaffen. Met het geld wat ze besparen op kerosine kunnen ze vervolgens de lening afbetalen.

Microfinanciering is niet dè oplossing maar wel onderdeel ervan
We zetten het online platform dus in om armoede op meerdere fronten te bestrijden. Het leuke en interessante is dat microfinanciering daar een onderdeel van kan zijn. Een basisbehoefte is namelijk ook toegang tot financiële diensten. Het is voor veel mensen niet mogelijk om te lenen, sparen, pensioen op te bouwen en verzekeringen af te sluiten. En dat zijn producten en diensten die men nodig heeft om de toekomst iets zekerder te maken. Dit wordt ook wel financial inclusion genoemd. Sinds we een aantal jaar geleden Lendahand zijn begonnen is de verwachting t.o.v. microfinanciering een stuk realistischer. Het hoeft niet meer de belofte in te lossen dat het armoede zal laten verdwijnen. Verder heeft zich op financieel-technologisch vlak een aantal interessante ontwikkelingen voorgedaan. Men is steeds beter in staat om via mobiele apps en data de kredietwaardigheid van iemand juist in te schatten of uberhaupt de identiteit van iemand vast te stellen. Ook is het (mobiele) betalingsverkeer in opkomende landen veel efficiënter geworden. Verder zal blockchain technologie interessante mogelijkheden gaan bieden (footnote: zie Billion to Gain). Nu microfinanciering de hype voorbij is kan het een steile leercurve gaan ontwikkelen. En Lendahand wil iedereen de mogelijkheid geven daar onderdeel van te zijn.

—————————————————————————————

Auteur: Koen The
Bio: Koen The is sinds 2014 werkzaam voor Lendahand als CFO en COO. Koen heeft een achtergrond in investment banking in Amsterdam en Londen waar hij voor diverse internationale
investeringsbanken (o.a. Goldman Sachs en Barclays Capital) heeft gewerkt. Zijn expertise omvat onder andere distributie en structurering van vastrentende waarden, derivaten en alternatieve beleggingen. Koen heeft econometrie gestudeerd aan de VU in Amsterdam en zijn MBA behaald aan UC Berkeley op een Fulbright beurs.