Sociale innovatie

Op het moment dat Isala Klinieken (werkgever van  5300 mensen en daarmee de grootste werkgever van Zwolle) aan de slag ging met MVI wierp Nienke de Wilde zich op als projectleider. Inmiddels is zij met een werkgroep acht maanden verder. Wat zijn de achtergronden, zijn successen en waar staan ze nu? Vorige week op 20 maart 2012 verscheen deel 1. van dit interview.

Wat voor een spin-off heeft die middag gehad? Wat merk je in de praktijk van de energie die je toen hebt losgemaakt?

In de praktijk komen mensen naar je toe die zeggen: “Ik heb nog een idee; kunnen we dat oppakken?” Om de ideeën op de flip-overs in goede banen te leiden, heeft iedereen een top drie aangewezen. Daarmee konden ze actief zeggen: “Ik wil dat onze afdeling daarmee bezig gaat.” Vanuit de werkgroep hebben we de door collega’s aangemerkte prioriteiten uitgewerkt en waar mogelijk al geïmplementeerd.

• Tweet

Op het moment dat Isala Klinieken (werkgever van  5300 mensen en daarmee de grootste werkgever van Zwolle) aan de slag ging met MVI wierp Nienke de Wilde zich op als projectleider. Inmiddels is zij met een werkgroep acht maanden verder. Wat zijn de achtergronden, zijn successen en waar staan ze nu? Vandaag verschijnt deel 1. van het interview en woensdag 28 maart 2012 deel 2.

Wat heeft Isala Klinieken met duurzaam handelen?

Dit is een groot ziekenhuis dat nu nog op twee locaties is gevestigd. We gaan naar één nieuw gebouw. Dat wordt vormgegeven vanuit de filosofie dat kleur, zicht en een groene omgeving een betere omgeving voor patiënten is. We proberen buiten echt binnen te halen. In de nieuwbouw zijn een aantal duurzame maatregelen genomen. Om er een paar te noemen: al het spoelwater wordt gezuiverd en gaat schoon de natuur in. Er is straks een zelfregulerend warmtekoelsysteem, er komt een dak met sedumplanten en dat heeft een zekere isolatiewaarde. Isala heeft drie belangrijk kernwaarden: professioneel, open en met hart en ziel. Daarin zit al in verankerd dat we duurzaam met onze patiënten en werknemers omgaan.

• Tweet

Zoenen kon ik haar, de managementassistente die me vertelde dat als het haar allemaal even teveel wordt zich terugtrekt in een kamer, haar iPod opzet en een aantal minuten luistert naar DJ Tiësto. Een dame, keurig in haar kleurige kledij, die zo’n verassende, onverwachte mededeling doet. Ze vertelde er nog bij dat ze zich in die paar minuten weer helemaal oplaadt. Waren haar leidinggevenden maar zo wijs. Eén van hen presteerde het om tijdens een supervisie de vraag op tafel te leggen hoe hij zijn mensen 150% van het werk in 100% van de tijd

• Tweet

Hands on omgaan met kennisdeling is het vandaag het thema. Kennisdeling wordt belangrijk, zo niet urgent, nu het komend decennium 975.000 werknemers de leeftijd van 65 jaar bereiken en de arbeidsmarkt verlaten. Daar zit een flink aantal kenniswerkers bij. De aanwas van nieuw en jong bloed blijft achter bij de behoefte. Kortom, het is tijd om kennismaatregelen te nemen. Hoe je dat praktisch doet, wordt toegelicht door Jan Hoetmer. Hij is sinds 2006 Manager Creativity in Business & Development bij NedTrain en onder meer gespecialiseerd in: ideemanagement, het initiëren van creatieve sessies en het beïnvloeden van verandering van gedrag van operationele managers. Hij is een aanhanger van de praktische insteek om te komen tot resultaten. Tijdens de interactieve bijeenkomst zal hij vertellen over:

• Tweet

En dat wordt nog versterkt wanneer de leider de arrogantie versterkt of aanvoert. Of het nu de salesforce betreft of de uit kenniswerkers bestaande backoffice van een gemeentelijk apparaat, dat maakt niet uit. Van een afstand bekeken, zijn het de hoger opgeleiden die met dedain spreken over functiegroepen die op een lager (salaris)niveau binnen de organisatie werken. Ze zijn zich er te weinig van bewust dat teksten als: “De backoffice moet nu echt even gaan dimmen en gewoon zonder zeuren doorwerken, want daar worden ze voor betaald”, leidt tot vervreemding, gevoelens van onbegrip en niet gerespecteerd worden. Dat wordt versterkt wanneer er sprake is van een ingrijpende verandering van de werkzaamheden of reorganisatie.

• Tweet

Op de een of andere manier is het in de voetbalwereld handiger geregeld; als een talent na korte tijd weg wil, is dat gewoon. Kan het bedrijfsleven daar iets van leren? Het lijkt mij van wel. De coach leeft met de wetenschap dat hij een aantal sterspelers kwijt is midden of aan het begin van het nieuwe seizoen. Bovendien wisselt hij vaak ook na een paar jaar van stek. De doorstroom is een

• Tweet

“Waar ik van schrok, is dat de collega’s uit de back office nauwelijks regie voeren over de eigen loopbaan. Ze zijn reactief en het lijkt wel of ze zich als een lam naar de slachtbank laten leiden.” Aan het woord is een hoog opgeleide kenniswerker die met gelijkgestemden een derde mindsetdag volgt en abusievelijk de daaraan voorafgaande tweedaagse mindsetbijeenkomst had meegemaakt bij collega’s van de backoffice.
Ogenblikkelijk denk ik weer aan wat in het Vitaliteitspakket van minister Kamp (http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2011/07/04/brief-van-minister-kamp-over-het-vitaliteitspakket.html) gesteld is. Werknemers en werkgevers moeten meer verantwoordelijkheid nemen voor

• Tweet

De afgelopen maand gaf ik een workshop binnen een ziekenhuis voor de afdeling inkoop die hiermee het startschot gaf voor de hele afdeling voor het invoeren van MVI (maatschappelijk verantwoord inkopen). De opbrengst van de workshop was, na uitwerking van de flip-overs) een zestal A4’s vol met ideeën over hoe ze zowel binnen de afdeling, buiten de afdeling en buiten het ziekenhuis bij kunnen dragen aan MVO en MVI. Binnenkort komt de werkgroep weer bij elkaar om verdere stappen te ondernemen. Een checklist die zij aan verkopende partijen

• Tweet

Tegenwoordig is alles je eigen verantwoordelijkheid en dien jij zelf overal over na te denken. Dit motto is niet alleen voorbehouden aan het kabinet, maar leidinggevenden nemen het dapper over. Wat is daarop tegen, wil je misschien aanvoeren. Mijn antwoord is: ‘niets’. De kwestie is dat medewerkers die de afgelopen decennia nooit hebben hoeven nadenken over allerlei zaken die hun werk en hun zelf betreffen, het bos in worden gestuurd door te weinig steun en aandacht van hun leidinggevenden. De leidinggevenden beseffen te weinig dat ze door gerichte aandacht de smeerolie kunnen zijn die de enigszins vastgeroeste hersencellen op gang brengen.

• Tweet