Tijdens de afgelopen periode heb ik het nieuws via de zijlijn gevolgd. Af en toe een, in mijn geval Duitse, krant of een nieuwsuitzending. Economische crisis, oorlogshandelingen (vrijheidsstrijders of rebellen, het is maar net vanuit welk perspectief nieuws wordt gebracht) en het vreselijke Noorse drama domineerden een aantal weken het nieuws. Inmiddels zijn we met z’n allen gefocused op Griekenland. Een jongerenwerker gaf in mijn beleving een mooie samenvatting over de stand van het land: Wij zoeken houvast in een globaliserende wereld.
De afgelopen jaren heeft Bert den Boer, redacteur voor Expeditie Duurzaam, diverse boeken geschreven. Zijn nieuwste is net uit en heeft goede recensies ontvangen. Een reden om hem eens te vragen naar zijn drijfveren.
Bert, je nieuwe boek heet: “Echt contact – hoe zorg je ervoor dat het klikt?” Wat is de reden dat dit boek geschreven is?
Mensen vinden het vaak lastig om echt contact te maken. In die zin lag het thema voor het oprapen. Verder viel me op dat tijdens trainingen en coachingsgesprekken altijd privévoorbeelden aan bod komen; zeker bij trainingen over coachend leidinggeven. Dat zette me aan het denken. Coachen vindt niet alleen plaats in een professionele werkomgeving.
In mijn ontdekkingsreis naar hoe we duurzaamheid met HR kunnen verbinden, kan ik in deze tijd (begin november) niet om de jaarlijkse rituele dans, het beoordelingsgesprek, heen. De voorbereiding hiervan is stilaan begonnen en ik denk niet dat veel managers en medewerkers hier naar uitkijken. Een artikel uit HRpraktijk (januari 2011) verwijst naar een studie waaruit blijkt dat circa 30% van de medewerkers ontevreden is over het beoordelingsgesprek en dat nog eens 25% zegt dat er geen concrete afspraken worden gemaakt. Met andere woorden, meer dan de helft van deze gesprekken levert niet die positieve energie op die we er met zijn allen van verwachten.
‘De nieuwe leider zorgt voor duurzaam welzijn’, zei Susanne Stolte in haar toespraak bij Federatie Zakenvrouwen in 2010. In Roel Kramer’s laatste blog op Expeditie Duurzaam rept hij over de noodzaak van nieuwe leiderschapsvormen. Dit roept de vraag op waaraan dat nieuwe leiderschap moet voldoen. Volgens Susanne is het volgende daarin belangrijk.
Een kenmerk van de laatste decennia is dat veranderingen steeds sneller plaatsvinden en dat specifieke kennis verdeelt is over verschillende gespecialiseerde kenniswerkers. Een nieuwe leider moet in staat zijn deze werkers met elkaar te verbinden om economische en sociale innovaties te bereiken. Deze – veelal jonge mensen – zijn wars van een topdown aansturing. Of zoals Stolte het vol humor bracht: “Als je piramides bouwt, krijg je mummies!’
Het gedicht Zeer vrij naar het Chinees van C. Buddingh’ schoot me te binnen toen ik onlangs in het dorpje Stavelot in de Ardennen een leeftijdloze boer bezig zag:
de zon komt op. de zon gaat onder.
langzaam telt de oude boer zijn kloten.
De boer duwde de met prikkeldraad bespannen palen opzij, manoeuvreerde zijn tractor door de aldus ontstane opening, stak zijn voertuig vervolgens achteruit en vulde voor zijn vee een grote badkuip uit de aanhanger met watertank.
Google een keer op ‘duurzame inzetbaarheid’ en het aantal hits is overweldigend. Modellen met bouwstenen vliegen je om de oren en de boodschap dat inzetbaarheid een gedeelde verantwoorde- lijkheid is, komt meermalen terug. Medewerkers dienen zich vooral te realiseren wat hun kwaliteiten zijn, wat ze belangrijk vinden in hun leven, flexibel te blijven, goed te zorgen voor zichzelf, enzovoort. Allemaal leuk en aardig, maar dit zijn modellen die de laatste jaren ‘bedacht’ zijn. Jongere generaties zijn hier mee opgegroeid, maar voor de oudere generaties zijn dit groten- deels moderniteiten. “Het is ‘theorie’ “, zeggen ze. Bovendien ervaren ze dit soort onderwerpen terecht als betuttelend.
Mij kwam ter ore dat het mogelijk is om kostenneutraal een bedrijfsschool te runnen. Duurzame inzetbaarheid van medewerkers kan zo toenemen. Vandaar dit interview met Albert Frankenhuis van Professional Business Coach.
Door zowel de crisis als door nieuwe inzichten heeft trainen oude stijl grotendeels afgedaan. Welke alternatieven zijn daarvoor in de plaats gekomen en wat zijn volgens jou de voordelen van deze alternatieven?
Wat je gelukkig meer en meer ziet is dat organisatieontwikkeling vanuit een breed perspectief wordt opgepakt. De visie en de strategie worden vertaald naar het aangaan van verbindingen met mensen zowel binnen als buiten de organisatie. Ik zeg altijd: ‘Samenwerken is samen delen en vermenigvuldigen op de lange termijn. Bij het uitvoeren van training ligt het accent meestal ‘te eenzijdig’ op het verbeteren van vaardigheden. Bij bedrijfscoaching
Steeds meer onderzoeken laten zien dat de toekomst van bedrijven afhankelijk is van het feit of zij ‘het nieuwe werken’ kunnen introduceren en daardoor kunnen overleven c.q. winstgevend kunnen blijven. Maar wat verstaan we feitelijk onder ‘het nieuwe werken’ (verder in dit artikel HNW genoemd)? En is het eigenlijk niet meer een andere vorm van samenwerken? HNW betekent dat er niet alleen op het gebied van werkomgeving diverse veranderingen plaatsvinden, maar ook op het gebied van beloning & beoordeling en sturing & organisatie. HNW moet dus niet alleen gezien worden als een nieuwe manier van werken, maar vooral ook als een andere vorm van samenwerken en daar schort het, zie de titel van deze blog, nog weleens aan!
…. en geld besparen op arbeidskracht moet daarbij al helemaal geen motivatie zijn’, aldus Edwin de Jong adjunct directeur bij Dega Verkeersinfra. Vorig jaar mei nam dit bedrijf de beslissing om iemand met een flinke afstand tot de arbeidsmarkt aan te nemen. Er waren twee arbeidsplaatsen beschikbaar en om de organisatie niet teveel te belasten, besloten ze ervaring op te doen met het plaatsen van een doelgroeper.
‘Maar voordat je echt aan plaatsen toekomt, stroomt er een flinke hoeveelheid water door de rivier. Het begint met het contact leggen met instanties als bijvoorbeeld het UWV waaraan je kenbaar maakt wat je aanbiedt. Parallel daaraan is het heel belangrijk dat je het eigen nest in orde maakt. Daarmee bedoel ik dat je de organisatie erop in moet richten en het commitment vraagt van het team.
Een 8-baan waarvan we geen idee hebben welke bochten in het verschiet liggen; daar lijkt de toekomst van de arbeidsverhoudingen nog het meest op gezien de huidige en te verwachten ontwikkelingen. Op dit moment neemt de werkloosheid af en het is te hopen dat achteraf blijkt dat dit blijvend is en niet toe te wijzen aan seizoensinvloeden gezien de afvloeiingsrondes die in het verschiet liggen. Denk daarbij aan recente berichtgeving over defensie, het postbedrijf.nl, het bankwezen en zo zijn er nog een paar te noemen waarbij aanzienlijke aantallen banen verdwijnen en gedwongen ontslagen onvermijdbaar zijn. Daar alles systemisch samenhangt, heeft dit razendsnel effecten op de werkgelegenheid in de regio en toeleveringsbedrijven. Kort op deze hausse komt een andere bocht in beeld
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Laatste reacties
Veel organisaties zijn in mijn beleving inderdaad 'overmanaged & undeled'. Daar w…
reactie op: Servant leader denkt met schaamte terug aan 'de poppetjes'Hallo Paola, Ik vraag me af welk verschil er juist bestaat tussen impliciete kenni…
reactie op: Vier soorten kennis in de kenniseconomie; hoe gaan we daar praktisch mee om?Tijd is mijns inziens slechts interessant als fenomeen in relatie tot een menswaardig…
reactie op: Het Nieuwe Werken vergt ook nieuw denken over tijd