Tjonge, wat zouden de samenstellers van de NVP-sollicititatiecode ervan zeggen als ik hun vertel over mijn ervaring van de afgelopen week. In een coachgesprek met een jongvolwassen leidinggevende van midtwintig werden de sollicitatiegesprekken, die zijn later die dag moest voeren, als casuïstiek ingebracht. De jongeling in kwestie vindt het volstrekt normaal om voorafgaande aan de gesprekken samen met haar collega’s Facebook te raadplegen. Het sociaal medium geeft immers informatie over de persoon in kwestie waarover je in het gesprek vragen stelt. Ik ben me er pijnlijk van bewust dat ik tot een andere generatie behoor en wel tot één die het raadplegen van een dergelijk medium afkeurt. Je hoort je immers te beperken tot brief en cv en brengt hoogstens zakelijke informatie in die via LinkedIn te vinden is.
Mijn coachée vindt het verder volstrekt normaal dat je tijdens het sollicitatiegesprek opmerkingen maakt over foto’s die er te vinden zijn. Een kandidaat die vaak met zijn moeder op de foto staat, kan rekenen op een vraag naar de band met zijn moeder, omdat dit zo opvalt. Het wordt volstrekt niet normaal en bevreemdend gevonden wanneer er van een sollicitant (bijna) niets op het Internet te vinden is. “Je wilt toch dingen weten over iemands persoon en persoonlijkheid en het is toch raar wanneer er niets te vinden is. Hoe open is iemand dan?” Een opmerking dat je naar bepaalde persoonlijke zaken vraagt tijdens het sollicitatiegesprek, wordt door de jongeling helemaal niet begrepen. Ik krijgt een meewarrige blik toegeworpen wanneer ik er rond voor uitkom dat ik mijn activiteiten op Facebook tot het absoluute minimum beperk. Mijn energie stop ik liever in andere zaken. Ook deze opmerking raakt geen vruchtbare aarde.
Privacy gaat een totaal andere dimensie krijgen, zoveel is mij wel duidelijk. Dat de door jou openbaar gestelde informatie gebruikt wordt/gaat worden in (sollicitatie)gesprekken wordt volstrekt normaal. Over een paar jaar ben je verdacht of kom je niet in aanmerking voor …… wanneer je weigert je publiekelijk te laten kennen via één of meer vormen van sociale media. Er is een shift in codes en normen rond sollicitatie-etiquette gaande. Wanneer ik als vertegenwoordiger van de lost generation het calvinistische vingertje omhoog steek en een preek afsteek over wat wel en niet geoorloofd is bij sollicitatiegesprekken, is hoon gelukkig absoluut niet iets wat mij te wachten staat. Daar zijn de jongste generaties te aardig voor. Verbazing en onbegrip, ja, daar kun je wel op rekenen.
Een nieuwe werkelijkheid dient zich aan. Zeg: in hoeverre is jouw personal brand al consistent als je de verschillende social media naast elkaar legt?
Maandagavond, VPRO, Tegenlicht! Wellicht heeft u het gezien, zo niet dan raad ik u aan het programma via internet te bekijken, zeker als duurzaamheid u ook raakt! De uitzending ging over Cleantech; diverse technische innovaties die bijdragen aan een schonere en milieuvriendelijkere wereld. Het waren niet alleen de technische innovaties die mij in dit programma aanspraken maar ook en misschien wel vooral de wijze waarop deze tot stand waren gekomen. Niet het geld verdienen stond centraal, wel de manier waarop de verschillende ondernemers passie hadden voor duurzaamheid en vandaaruit iets toe wilden voegen aan een betere, leefbare samenleving.
Vorige week werd ik door drie verschillende gesprekken aan het denken gezet over duurzaamheid. En dan vooral over de vraag hoe je tegenwoordig als werknemer voor een duurzame loopbaan zorgdraagt. Een leidinggevende worstelde met een loopbaanvraag. Een jongeman, twintiger, aan het begin van zijn loopbaan en beschouwd als een talent; vertelde me dat hij dezelfde beroepsrichting had gekozen als zijn vader. Hij
Bent u al actief aan de slag met employabilty branding? Als u ontkennend antwoordt dan zult u – werkzaam op het gebied van personeelsbeleid – waarschijnlijk een eenvoudige functiebenaming hanteren. Gebruikt u deze term veelvuldig dan is een HR-functiebenaming wellicht eerder op u van toepassing. Natuurlijk, wij zijn een internationaal georiënteerd land, wij verenigen immers de dominee en koopman in onze landsaard, en er zijn genoeg bedrijven waar om handelsredenen functiebenaming daarbij aansluiten. Niks mis mee.
Citaat: ‘De arbeidsmarkt vraagt van werkenden om de waarde van hun ervaring zichtbaar te maken. Het is daarom wenselijk om mensen de beschikking over een elektronisch portfolio (e-Portfolio) te geven, waarin ze hun verworven ervaring kunnen bijwerken en dat een leven lang van hen zelf is. Zo‟n portfolio kan de stap naar erkenning van verworven competenties (Ervaringscertificaat) eenvoudiger maken. E-Portfolio moet zich eerst in de praktijk bewijzen. Er moeten afspraken worden gemaakt over structuur, opbouw van de inhoud en de uitwisselbaarheid van het (e)portfolio. De ministeries van OCW en SZW en het UWV zetten hiertoe gezamenlijk in op pilots. Van belang is dat er begin 2012 een evaluatie ligt van de resultaten, op basis waarvan over invoering van het e-Portfolio kan worden besloten.’
Deze tekst is afkomstig uit een brief van Minister Kamp waarin hij de Tweede Kamer informeert over het Vitaliteitspakket. Mirella Eickhof, een van de eigenaren van Way2Talent, zet het e-portfolio in bij mobiliteitstrajecten. Er worden landelijk pilots gehouden, terwijl een dergelijk portfolio al toegepast wordt. Ik ben benieuwd naar de ervaringen.
Met de ‘war on talent’ in het vooruitzicht zijn veel organisaties (en HR-professionals) bezig met thema’s als talentmanagement, duurzame inzetbaarheid, het nieuwe werken, employability, empowerment etc.. Deze interventies/thema’s zijn veelal gericht op het gedrag, de competenties van (individuele) medewerkers, de cultuur en de veranderende rol van het management. Uiteraard zeer belangrijk! Ik ben er echter van overtuigd dat deze inventies vrijwel niets opleveren als je niet tegelijkertijd ook iets aan de organisatiestructuur verandert. Het gedrag van mensen, de mate waarin zij hun competenties kunnen ontwikkelen en de betrokkenheid bij hun werk worden namelijk ook bepaald door de structuur van de organisatie.
O ja, ik heb me ook wel bezondigd aan het schrijven van een competentiegroeimodel waarin per competentie een aantal gedragsspiegels te onderscheiden waren van reactief, actief, interactief naar proactief. Op zich maakt zo’n profiel zaken wel inzichtelijk, maar of het hanteren daarvan in de hr-cyclus nou bijdraagt aan mensontwikkeling en in het verlengde daarvan organisatieontwikkeling; dat waag ik te betwijfelen. Wat mij opviel was in de eerste plaats dat medewerkers zichzelf stelselmatig hoger inschatten dan hun leidinggevende.
Dit wordt mijn derde en laatste blog over de HR trends voor 2011. Anders is het jaar alweer bijna om. Hoewel de trends gegarandeerd na 2011 ook zullen doorzetten. De hoofdlijnen hiervan zijn per slot van rekening ook al enkele jaren merkbaar. Daar zit dan ook meteen een aandachtspunt: zelfs een positieve trend wordt een hype en snel ingehaald als niet invulling wordt gegeven aan implementatie. Zeker bij HRM is dat een lastig proces, het gaat immers om mensen. Vaak betreft het een stevige organisatorische en persoonlijke verandering. En dat heb je niet snel met beleid of een strategisch plan voor de bakker.
In mijn vorige blog ging ik in op innovatie en leercultuur als één van de belangrijke trends binnen HR voor het komend jaar. Een andere trend die meerdere malen in het rapport van Bersin wordt gesignaleerd is een toenemende focus op talent en specialisatie. Nu is talentmanagement een vaak gebruikte term maar in de dagelijkse toepassing een weerbarstig fenomeen. HR zal de handen hieraan vol hebben. Zeker in de regio’s waar de jacht op kwalitatief goed personeel weer toeneemt door aantrekkende economie al dan niet gecombineerd met vergrijzing.
Een jaar eindigt met lijstjes en begint vaak met voornemens en trends. Zo worden ook HR-trends voor 2011 aangegeven. Onder andere in een rapport van Bersin & Associates (2011: Building the Borderless Workplace). Hierin wordt een top 10 van trends aangegeven aan de hand van een onderzoek onder een groot aantal HR-managers. In de komende blogs wil ik de meest in het oog springende trends analyseren in het licht van duurzaam HR.
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Laatste reacties
Veel organisaties zijn in mijn beleving inderdaad 'overmanaged & undeled'. Daar w…
reactie op: Servant leader denkt met schaamte terug aan 'de poppetjes'Hallo Paola, Ik vraag me af welk verschil er juist bestaat tussen impliciete kenni…
reactie op: Vier soorten kennis in de kenniseconomie; hoe gaan we daar praktisch mee om?Tijd is mijns inziens slechts interessant als fenomeen in relatie tot een menswaardig…
reactie op: Het Nieuwe Werken vergt ook nieuw denken over tijd