Expeditie Duurzaam » duurzaamheid

Is het opzetten van een klachtensite over slecht hr en leiderschap mogelijk?

Paola Pisu — Fri, 02 Mar 2012 04:30:11 +0000

Onlangs kreeg ik een uitnodiging vanuit één van de netwerken waar ik bij aangesloten ben om een avond over lifehacking bij te wonen. Martijn Aslander was de spreker op deze avond. Een thema dat hij aansneed, was ‘radicale transparantie’ en dat koppelde hij aan ‘reputatie management’. Hoe zijn radicale transparantie en duurzaam hr aan elkaar te koppelen? En is dat op alle te onderscheiden velden mogelijk? Stel dat een organisatie uitgaat van het volgende duurzaam hr statement:

Wij erkennen dat wij medeverantwoordelijk zijn voor diverse aspecten van duurzaamheid en dragen concreet bij aan een leefbare wereld nu en later. Wij benaderen het menselijk potentieel in onze organisatie op duurzame wijze. Onze strategie en handelen zijn gericht op het bijdragen aan een positieve (energie)balans voor planet, people and profit.

Laten we eens kijken naar een aantal verschillende facetten van hoe duurzaam hr transparant kan worden gemaakt.

Transparant zijn inzake onze planeet is na te gaan door middel van life cycle assessments en rapportage daarover op sites, meten van CO2 uitstoot, het toepassen en controleren van de ISO 26000 richtlijnen, uitgebalanceerd toepassen van cradle to cradle, toepassen van technieken waardoor het energieverbruik significant afneemt, jaarverslagen waarin opgenomen staat op welke wijze bijgedragen wordt aan duurzaamheid, en dergelijke.

Radicale transparantie ontstaat tegenwoordig doordat klanten, die voor profit zorgen, ervaringen met organisaties real time rondtwitteren en deze ervaringen opslaan in (open source) software. Zo kun je als consument snel nagaan of een producent koosjer is en aan jouw individuele eisen voldoet. Een aantal bedrijven filteren via Twitter op klachten en spelen daar binnen enkele minuten op in. Zo kunnen ze de extra stap te zetten, het probleem veelal snel oplossen en hun reputatie van servicegerichte organisatie hooghouden. Een reputatie is zo gebroken doordat de (social) media zaken genadeloos blootleggen.

Maar hoe kan een bedrijf werken aan radicale transparantie op het gebied van people? Hoe meet je nu goed werkgeverschap? Natuurlijk zijn instituten als ‘Investors in People’ en ‘Great Place to Work’ hiermee bezig en die bedrijven die daarmee werken boeken bijna allemaal fantastische resultaten ongeacht de crisis. De medewerkerstevredenheid ligt daar hoog. Maar een medewerker die op Hyves/Facebook of Twitter een onaardige opmerking over de baas maakt of een kritische noot kraakt over het bedrijf waar hij werkzaam is, wordt meestal op het matje geroepen en dient verantwoording af te leggen. Iedereen kent al wel een voorbeeld uit zijn of haar omgeving. Jonge, ambitieuze mensen die hun waardevolle bijdrage, mening en/of hun talent niet kwijt kunnen binnen een bedrijf stappen steeds sneller op. Ze gaan elders werken of beginnen voor zichzelf. Een grafiek van uitstroomcijfers over diverse jaren wordt vaak niet in een jaarverslag bekend gemaakt, maar het kan een indicatie zijn voor …..

Zou er ooit een site ontstaan waarop medewerkers en oud medewerkers hun ervaringen met een bedrijf delen aan de hand van een duurzaamheidschecklist? Of blijven we diplomatiek, omdat onze toekomstkansen op werk bij een ander bedrijf van onoverkomelijk groot belang zijn?

Expeditie Sumba – per direct gezocht: expeditieleden

Paola Pisu — Mon, 27 Feb 2012 04:11:54 +0000

Ontwikkelingsorganisatie Hivos organiseert in de maand juni een expeditie naar het Indonesische eiland Sumba onder de naam Expeditie Sumba, the quest for an Iconic Island. Vorig jaar startte Hivos het initiatief om samen met de Sumbanese bevolking, Indonesische overheden, bedrijven en instellingen wereldwijd, het eiland binnen tien jaar te voorzien van 100% duurzame energie. Sumba kampt met grote armoede en heeft structureel gebrek aan toegang tot energie. Tijdens de 10-daagse Expeditie Sumba worden vijf expeditieleden gevraagd om het Nederlandse publiek vanuit eigen perspectief, over het leven op Sumba te vertellen. Dit doen zij via blogs, foto’s en filmpjes. Tijdens de reis is het expeditieteam te volgen via de Expeditie Sumba Facebook-pagina. Hivos is per direct op zoek naar geschikte kandidaten. Aanmelden kan tot 13 maart aanstaande.

Expeditie Sumba

Via Facebook is Hivos een zoektocht gestart naar geschikte kandidaten voor een veelzijdig expeditieteam. Van een betrokken student en een jonge moeder tot een gedreven ondernemer en een vijfenzestig plusser. Meedoen kan door het uploaden van een overtuigend verhaal, een foto of een filmpje naar facebook.com/expeditiesumba. Naast enthousiasme, creativiteit en originaliteit wordt geselecteerd op aantal verkregen ‘likes’ en reacties op de inzending. Tijdens de 10-daagse reis ervaren de expeditieleden door het uitvoeren van verschillende opdrachten hoe het leven is zonder elektriciteit. “Wij hopen dat deze verkenners een grote groep Nederlanders inzicht zal geven in wat het daadwerkelijk betekent om te moeten leven zonder energie. Maar ook wat er voor de mensen op Sumba kan veranderen als ze wél toegang krijgen tot energie.” aldus Eco Matser, klimaatspecialist en projectleider van Hivos.

Sumba: in 10 jaar naar een duurzaam eiland

Sumba is één van de armste gebieden van Indonesië. 70% van de Sumbanezen heeft geen toegang tot elektriciteit. Hivos ziet toegang tot energie als voorwaarde voor economische ontwikkeling, dus als middel tegen armoedebestrijding: “Hivos heeft veel ervaring met duurzame energieprojecten. Het blijkt dat het in rurale gebieden veel goedkoper is om energie duurzaam op te wekken, dan om fossiele brandstoffen te gebruiken,” aldus Matser. Hivos wil laten zien dat duurzame energie in combinatie met armoedebestrijding op grote schaal wél mogelijk is. Sumba moet een voorbeeld worden voor andere arme eilanden.

’s Avonds pikdonker

Sumba is een klein eiland dat grenst aan West-Timor en Sumbawa met een inwonersaantal van 650.000. Dat is ongeveer vergelijkbaar met de stad Rotterdam. Zoals op veel eilanden in Indonesië hebben de inwoners van grotere dorpen en steden af en toe stroom van een dieselgenerator, maar de rest van de inwoners moet het zonder stroom doen. Koken gebeurt op walmende houtvuurtjes; slecht voor de gezondheid, het klimaat en het tropische bos waar het hout wordt gekapt. De verlichting werkt op dure petroleum die van ver moet worden aangevoerd. Geld dat mensen ook hadden kunnen besteden aan eten, scholing of ondernemerschap. “Het is ’s avonds pikdonker op Sumba. In het donker kunnen de mensen vrijwel niks meer ondernemen. Alleen een lamp zou al zoveel schelen.” zegt Adi Lagur van het Indonesische regiokantoor van Hivos, vanuit Sumba. Kortom: de gebrekkige energievoorziening remt de ontwikkeling van veel eilanden in Indonesië en juist dit wil Hivos onder andere met Project Sumba oppakken de komende jaren.

https://www.facebook.com/expeditiesumba

Breng duurzaam handelen onder in Persoonlijke Ontwikkelplannen

Paola Pisu — Fri, 19 Aug 2011 05:00:29 +0000

Moderne organisaties die duurzaamheid een warm hart toedragen, kiezen ervoor om het onderwerp duurzaamheid onder te brengen in de Persoonlijke Ontwikkelplannen. Tegenstanders van duurzaamheid zullen dit absoluut als een vorm van duurzaamheidsterreur ervaren, omdat ze dit als een privékeuze ervaren. Je mag immers ook zelf weten of je al dan niet gezond eet! De dagelijkse kantinekroket is heilig.

Dus kun je eigenlijk wel maken om aan je medewerkers te vragen om doelen rond duurzaamheid in hun POP op te nemen? Ja, wanneer een organisatie een visie, missie en doelstellingen op het gebied van duurzaamheid heeft en deze actief uitdraagt, dan wordt het een verantwoordelijkheid van ieder om daaraan bij te dragen; het is namelijk onderdeel van je werk geworden. Bij het invoeren van duurzaam ondernemen is er sprake van een ‘verandering’ en verandering levert altijd weerstand op. Organisaties die ernaar streven om maatschappelijk verantwoord ondernemen tot in de kern, de harten van iedereen door te laten dringen, hebben te kampen met vooroordelen die rond duurzaamheid leven. Een flink aantal mensen weigert stelselmatig mee te werken aan alles wat naar ’groen’ ruikt. Een fraai aantal voorbeelden van weerstand was te zien op nujij.nl waarop expeditie duurzaam aandacht vroeg voor haar blogs. Er mag daar anoniem gereageerd worden en de anti-reacties waren soms niet van de lucht. Wat dat betreft is Twitter een veel positiever medium.

Wat kan een organisatie doen om haar medewerkers zover te krijgen dat ze meewerken aan het verduurzamen van de organisatie. Naast het formuleren en naleven van doelstellingen, heeft de factor leiding een voorbeeldfunctie. Wanneer zij in hun gedragingen laten zien dat ze echt ‘groen’ handelen, is de kans groter dat dit gekopieerd wordt. Vaak is dit nog onvoldoende. Werkconferenties waarin voorlichting wordt gegeven over hoe de aarde ervoor staat, wat voor verspilling er plaatsvindt, hoe er duurzamer gehandeld kan worden, hoe iedereen zijn persoonlijke CO2 footprint kan verkleinen, leidt tot meer bewustwording. Dan pas kan het serieus een onderwerp van gesprek worden. Dan wordt duurzaam handelen bijna een sport. Er zijn bedrijven die een duurzaamheidsmeter hebben ingesteld. In het bedrijfsblad of op intranet staat vermeld vooruitgang op duurzaam gebied er in de afgelopen periode geboekt is.

Daar waar het gesprek op gang is gekomen, kan duurzaam handelen deel uit gaan maken van Persoonlijke Ontwikkelplannen en zijn mensen bereid om mee te werken aan projecten die leiden tot een duurzame organisatie.

Windmolens oké, maar ‘niet’ in mijn achtertuin!

Paola Pisu — Tue, 21 Jun 2011 05:00:58 +0000

Elk weldenkend mens is voorstander van duurzame energie, maar wil zelf lang niet altijd met de consequenties geconfronteerd worden. Voorafgaand aan een tai chi les op de sportschool raakte ik ongewenst in een discussie verzeilt. Een dame, die haar geld verdient met het geven van beeldhouw en andere creatieve lessen in een landelijk gelegen dorp, is verontwaardigd over het feit dat de gemeente het toestaat dat er windmolens in een nabijgelegen weiland worden geplaatst. Voor haar idee in haar achtertuin. Volgens haar is immers bewezen dat mensen die in de buurt van deze molens wonen hartritmestoornissen oplopen en dat er van alles mis is met het energieveld dat door het zwenken der wieken opgeroepen wordt. Deze energieverstoring blijft lang hangen en heeft effect op het welbevinden van de mens in de omgeving. Windmolens horen thuis op kale velden en in de zee! De toon waarmee dit gebracht wordt, doet mij verzuchten dat iedereen weet dat energiebronnen als olie opraken en dat we met z’n allen een antwoord moeten geven op nieuwe vormen van energievoorziening. En dat betekent soms ietwat inleveren op het uitzicht vanuit het keukenraam. Ai, toen had ik het helemaal gevreten; ik mag blij zijn dat mijn hoofd er nog op zit.

Duurzaamheid betekent volgens mij ook dat je bereid bent om op punten in te leveren op verworvenheden die je als normaal beschouwen.

Wat wil jij wel en niet inleveren?

€ 1,69 aan de pomp; loskomen van het olie-infuus

Paola Pisu — Tue, 08 Mar 2011 06:10:12 +0000

En diesel kost bijna € 1,33 in mijn woonplaats en dan weet ik dat de prijs hier ietwat lager ligt dan elders in het land. Ben ik even blij dat ik mijn benzineslurper 14 dagen geleden eindelijk kon omruilen voor een eco-diesel A-label bolide. Electrisch rijden, is nog geen betaalbare optie, maar mijn volgende auto zal niet meer afhankelijk zijn van het olie-infuus. Columnist Thomas L. Friedman van The New York Times schreef eind februari een column waaruit het volgende citaat afkomstig is. “Wat er nu gebeurt in de Arabische wereld is de moeder van alle wake-up calls. En wat deze ons te vertellen heeft, is glashelder: ‘Amerika, je hebt je huis aan de voet van een vulkaan gebouwd. En die spuwt nu uit al zijn barsten en dondert alsof die op ontploffen staat. Haal je huis weg!’ En ‘Haal je huis weg’ betekent hier ‘maar een einde aan je verslaving aan olie’. “ Dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan en zolang dit goedje nog enigszins betaalbaar is, blijven we er met z’n allen afhankelijk van. We mopperen en klagen wat, maar daar blijft het tot nu toe bij. Hoe lang gaat het duren voordat we uit de ontkenningsfase komen en het wake-upsignaal (h)erkennen? Moeten veel meer producten een stuk duurder worden? De inflatie is al ingezet en de broodprijzen zijn behoorlijk gestegen. Mede doordat een deel van de granen, die eerder werden gebruikt om brood van te bakken, nu ingezet worden om brandstof van te maken. Tel daarbij op dat er mondiaal steeds meer monden zijn om te voeden en dat een flink aantal van die monden in opkomende economiën steeds meer vlees eten. Voor de tot stand koming van een kilo vlees is erg veel landbouwgrond nodig, want wat eten koeien?

Ach, wat schrijf ik nou – dat is voorlopig nog allemaal een ‘ver-van-ons-bed-show’. We worden wel wakker wanneer sommige supermarktschappen leeg worden en leger blijven. Tot die tijd blijven we vasthouden aan ons oude vertrouwde patroon en verwachten dat de regering haar uiterste best doen om alles exact bij het oude te houden. Limburg voorop gezien de uitslag bij de provinciale verkiezingen.

Op steeds grotere diepten in de oceaan wordt naar olie geboord. Dat dit een risico met zich meebrengt, zit nog vers in ons geheugen. Je weet wel – het BP- schandaal – toch? Het opraken van de grondstof olie is in een reactie op een blog op deze site ooit een ‘hoax’ genoemd; de aarde maakt immers steeds nieuwe olie aan.

Of dat waar is of niet is volstrekt onbelangrijk. Bovenstaande kleine opsomming maakt duidelijk genoeg dat we haast moeten maken met de uitbouw en implementatie van duurzame alternatieven. Al was het alleen maar om onze luxe levensstanddaard op peil te houden.

VVD-slogan verkiezingen: ‘Liever meer banen, dan bomen!’

Aly Gelderblom — Thu, 24 Feb 2011 08:20:36 +0000

Sinds een kleine week kijk ik reikhalzend uit naar de verkiezingen op 2 maart. Dat heeft ook te maken met mijn uitzicht wanneer ik vanuit mijn raam naar buiten kijk. Mijn uitzicht is plotsklaps veranderd, maar helaas niet verbeterd. De tweede maart is de uiterste houdbaarheidsdatum concludeer ik, dan wordt het bord weer opgeruimd tot de volgende verkiezingen.
Ik heb nog wel even mijn bril gepoetst: Versta ik wat ik lees?
Het gaat me niet om de partij. De lijsttrekker, afgebeeld op de achterkant van het bord ken ik. Zij is een absoluut een aimabel mens. Daar had ik desnoods nog wel een paar weken tegenaan willen kijken. Maar de boodschap die mij wordt toegeschreeuwd, is stompzinnig en stupide. Als je hiermee de verkiezing ingaat……

……..heb je de garantie, dat je er niet als winnaar uitkomt.
Nee, ik geef geen stemadvies. Nee, ik ben niet VVD vijandig. Maar deze slogan, die bedoeld zal zijn om kiezers naar de stembus te lokken om op de VVD te stemmen, is toch de stompzinnigheid ten top?!

De slogan ‘Liever meer banen, dan bomen’ wekt de suggestie dat werkgelegenheid en milieu niet samen gaan. Wat een nonsens. Gebleken is dat investeren in duurzaamheid en werkgelegenheid en frisse lucht genereert. En dat heeft de werkende mensheid in dit landje hard nodig. Hier, aan de overkant en down under. Mensen in hun huidige banen en straks in de zo gewenste nieuwe banen varen er wel bij als de inspanning voor duurzaamheid verder ontwikkeld wordt en hoger op de agenda belandt. Dat geldt ook voor aandacht voor de aarde en sociale relaties tussen aardbewoners.
Alleen meer werkgelegenheid is van een kortzichtigheid die echt niet meer van deze tijd is. Als partij wil je dat toch gewoonweg niet uitstralen? Dit is zo gedateerd.

En wat die ‘meer bomen’ betreft; sinds vorig jaar is onze tuin kaal. In tegenstelling tot dit stemadvies, plant ik binnenkort een paar bomen op dat kale stukje grond. En als daar dan ook een verantwoorde nieuwe opdracht bij komt (een duurzame opdracht voor deze zelfstandige), kan deze verkiezingsronde voor mij niet meer stuk.

Hoge nood: luiers behoren tot grootste vervuilers

Jelle de Boer — Tue, 08 Feb 2011 20:10:32 +0000

Van de moderne mens – laten we zeggen die tot een jaar of drie – kun je niet verwachten dat toiletbezoek tot de standaarduitrusting in dagelijkse zin behoort. Gecategoriseerd duiden we deze groep aan tot de niet-zindelijken. Maar zie, de wat meer ontwikkelde zelfde moderne mens is in staat voor elk probleem een pasklare oplossing te vinden. Vraag me niet wie er op kwam en waar de naam vandaan komt, maar ineens was ‘ie daar: de luier.

Niet gestimuleerd tot wenselijk gedrag – zindelijkheid – kunnen de peuter, kleuter en zijn verdere collegae lekker hun gang gaan, immers, de troep wordt opgevangen en als je maar genoeg krijst, krijg je een nieuwe en begint je minicyclus volledig opnieuw.

Dat zou allemaal niet zo erg zijn geweest en door mij niet zo erg worden gevonden, als niet blijkt dat vijf tot zes procent van al het langs de weg gezette afval tot luiers behoort. Ik wil niet weten hoeveel kilo rioolproduct dit behelst, noch wil ik weten hoe groot de berg is waar wij over spreken, maar het moet in de miljoenen kilo’s lopen.

En dan heb je als ouder een aantal keuzen. De eerste die afvalt is nietsdoen. De tweede die afvalt is zindelijkheid trachten te bespoedigen tot een dag na de bevalling. Dus dan blijven er slechts twee opties over: de luier en de wegwerpluier. De eerste is van katoen en gaat de wasmand in na vulling. Niet heel milieuvriendelijk, want de productie en het schoonspoelen ervan kost heel wat badkuipen water. De tweede is de luier die na vulling in de grijze vuilniszak/de groene container/de ouderwetse asemmer verdwijnt. Weg ermee en opgeruimd staat netjes. Zowel pa als ma volkomen gelukkig en het pre-mensje met een halve kilo aardolie om zijn kont gedrapeerd kan zich weer volledig overgeven aan zijn dagelijkse bezigheid: het leegslurpen van potjes Olvarit, het vermalen ervan tot drek en het eruit werken van de overtollige troep.

De Volkskrant wijdde afgelopen weekend een artikel aan een tussenoplossing en gaf die vier uit vijf sterren qua duurzaamheid. En laat dat nu de oplossing zijn. Niet in letterlijke, maar in overdrachtelijke zin. Het volgedrekte reepje wegwerp werp je weg en de katoenen omluier gaat de was in. Die wordt door dit opvangmechaniekje een stuk minder vuil en minder vuil betekent zo maar minder water.

Waarom dan vier en niet vijf sterren? Wel, eerst duurzaam produceren en via erkende certificeringen dit wereldkundig maken en dan is die vijfde ster een feit.

Je zou er bijna kinderen om nemen. Bijna.

Afscheid sterredacteur Karim: “Wie zijn deuren sluit voor jong talent is bezig met het sluiten van zijn eigen tent!”

Paola Pisu — Thu, 06 Jan 2011 06:00:23 +0000

Karim, jij was bij expeditie duurzaam specialist in generatieleer, diversiteit en young professionals versus duurzaam hr. Wat heb jij zelf met deze onderwerpen?
Generatieleer is een bijzonder actueel en interessant thema. Het gaat over het managen van, op dit moment, vier verschillende generaties: de babyboomers, the lost generation, de pragmaten en nu ook generatie Y. Elk met hun eigen karaktereigenschappen en hun tijdsgebonden ingebouwde software. Rekening houden met hun wijze van communicatie, beloning, leidinggeven en motivatie kan leiden tot een duurzame inzet van het gehele personeelsbestand. Tijdens onderzoeken die wij gedaan hebben in samenwerking met Aart Bontekoning, specialist op dit gebied, hebben we kunnen constateren dat er – ondanks de verschillen – constructieve overeenkomsten te vinden zijn en dat diverse generaties heel goed met elkaar kunnen samenwerken en mooie dingen kunnen realiseren als men maar begrip en kennis heeft van elkaars “profiel”

Datzelfde geldt ook voor het thema diversiteit. Ik persoonlijk heb er vrij weinig mee, maar dat komt voornamelijk door de waarde die ik hecht aan dergelijke thema’s: vrij weinig. Voor mij geldt er binnen die context maar één cultuur en dat is de bedrijfscultuur. Dan blijven alleen bepaalde symbolen en waarden over zoals een stilteruimte en al dan niet vegetarisch voedsel. Moeten we daar echt zo moeilijk over doen? Overigens zijn de meeste organisaties die ik ken al redelijk ver met dit thema, die maken er eigenlijk ook niet zo’n punt meer van, omdat ze internationaal georiënteerd zijn. Ik vraag me als Marokkaan vaak af of multicultureel talent wel nadenkt over het soort organisatie waar gesolliciteerd wordt. Als je merkt dat je ergens niet helemaal op je plek zit, dan ga je toch weg! Waarom altijd maar tegen de stroom inzwemmen? Zoek een organisatie waar je gewoon met de stroom mee kunt zwemmen en je aandacht kunt richten op het ontplooien van je talenten en je persoonlijke ontwikkeling. Uiteraard ten goede van de organisatie die jou die ruimte biedt. Ik heb door mijn columns over dit onderwerp getracht een andere manier van denken te openbaren die mensen aanzet tot nuchterheid en pragmatisme. We moeten niet moeilijk doen over bepaalde zaken, die zijn zoals ze zijn. Je gaat een Nederlander die emigreert naar China ook geen Chinees noemen punt.

Young Professionals zijn mijn passie. Ik vind het geweldig om dankzij Global Talents met zoveel jonge talenten te mogen werken en de ontwikkeling in zowel houding als persoonlijkheid te volgen en hen te helpen op de juiste plek te komen. Over de jonge arbeidsgeneratie is veel geschreven, maar we moeten denk ik echt oppassen dat we elkaar niet klakkeloos gaan napraten. Het gaat hier wel over een kwetsbare groep mensen! Wetenschap op het gebied van onze hersens heeft uitgewezen dat jongeren tot een jaar of 25/26 eigenlijk niet in staat zijn om zelfstandig keuzes te maken. Zij kunnen dat zelf wel roepen, maar als de wetenschap ons iets anders vertelt, zul je daarin moeten proberen een gulden middenweg te vinden. Zoals dat eigenlijk voor alles in het leven geldt.

Hoe gaan we in Nederland met talent om?
Niet heel duurzaam. Het begint al bij het onderwijs waar het meer gaat om de resultaten in plaats van het individu. Je wordt in een programma gepropt en daar moet je in vier jaar doorheen gepusht worden. Aan het eind van de rit blijf je over met een hele hoop vragen en onzekerheden. Organisaties zouden bijvoorbeeld derde- en vierdejaars studenten veel meer kunnen inzetten op strategisch personeelsmanagement. Deze groep studenten is redelijk flexibel, heeft zich qua vaardigheden redelijk ontwikkeld en kan op diverse generalistische functie goed ingezet worden. Op die manier kan een organisatie invulling geven aan een talentpool: laat talenten verschillende tijdelijke projecten uitwerken en ambassadeurschap ontwikkelen. Zo geef je talent de ruimte om zich gedurende de studie ook in de praktijk op hoog niveau te ontwikkelen en je houdt binding met de nieuwe lichting Young Professionals. Dit komt uiteindelijk alle partijen ten goede gezien alle toekomstige ontwikkelingen op de arbeidsmarkt en de zorgelijke ontwikkelingen in het onderwijs.

Over welke zaken maak jij je zorgen?
Ik maak me zorgen om de afnemende rationaliteit bij veel mensen van welke achtergrond dan ook. Het lijkt net of mensen steeds minder bereid te zijn om zelf na te denken en zelf antwoorden te zoeken. We praten elkaar maar een beetje na en sleuren elkaar mee in de waan van de dag. Vind ik jammer, omdat onze maatschappij er zoveel mooier van zou kunnen worden als we allemaal weer gewoon een beetje gaan nadenken. Nadenken over het onderwijs, over de arbeidsmarkt, de maatschappij en onze rol in het geheel.
De wereld om ons heen draait wel verder en sneller dan ooit tevoren. Willen we in de toekomst nog mee kunnen draaien en onze welvaart behouden, dan moeten we denk ik toch echt wat meer gaan doen en wat minder praten met z’n allen. Ik maak me ook erg veel zorgen over de omgeving en ruimte die kleine kinderen tegenwoordig krijgen. Ik weet dat ik nog elk weekend met vriendjes boomhutten in elkaar timmerde en ondergrondse tunnels groef om veldslagen na te spelen. Tegenwoordig lijkt het allemaal maar zo kil en koud op straat voor de kleintjes.

Wat kunnen wij van de Marokkaanse cultuur leren qua duurzaam gedrag?
Cultuur is een relatief begrip als je in een ander land woont. Het is de software die is in geprogrammeerd in iemand en software is te veranderen. Naarmate jouw wortels zich langer vestigen in een ander land wordt die software en daarmee de cultuur veranderd. Ik zeg altijd; Marokko is mijn vader en Nederland is mijn moeder die mij heeft opgevoed. Ik weet wel dat in Marokko bijvoorbeeld de ouderenzorg heel duurzaam is. Heel simpel: de jongste zorgt later voor de ouders. Zo hoeven ouderen zich daar geen zorgen over te maken en hoef je ze ook niet in een tehuis te stoppen.
Ik denk dat erkenning van leiderschap ook een aspect is. In Marokko en daarbuiten neemt niemand het leiderschap van de Marokkaanse koning in twijfel, terwijl we hier maar blijven zagen aan de poten van het koningshuis om een paar centen. Een koningshuis vind ik prachtig; waarom daaraan toornen. Het succes van een leider bestaat immers bij de gratie van de mensen die hij/zij moet leiden, dan moet hij/zij die gratie wel krijgen.

Waar houd jij je mee bezig waardoor je geen tijd meer hebt voor Expeditie Duurzaam?
Ik wil als eerste gebruik maken van deze gelegenheid om de mensen achter Expeditie Duurzaam te bedanken voor deze mooie uitdaging, voor de ruimte die ik gekregen heb en de vrijheid waarmee ik kon en mocht schrijven. Dit verdient in mijn ogen navolging door andere media. Maar helaas kon ik door tijdgebrek de kwaliteit van het schrijven niet meer garanderen. Ik ben momenteel bezig met de afrondende fase van mijn studie Human Rescource Management. Daarnaast ben ik bestuurslid voor de Nederlandse Vereniging voor Personeelsmanagement en organisatieontwikkeling. Ik ben algemeen bestuurslid binnen de sectie Young Professionals. Met een team van ambitieuze Young professionals zijn we druk bezig om onze sectie zowel intern als extern op de kaart te zetten en te houden.
Verder ben ik bestuurslid van de studentenadviesraad van hogeschool INHolland. Samen met een groep talentvolle studenten houden wij geregeld meetings met het bestuur van de hogeschool om over diverse studentzaken te spreken. Zo ben ik in deze rol bijvoorbeeld mede-initiatiefnemer geweest voor het opzetten van een hogeschool breed studentenparlement om studenten meer zeggenschap te geven over hun eigen onderwijsinstelling en hun stem over te brengen aan het management tijdens het breed management overleg.
Ik ben ook oprichter van Global Talents, een recruitment organisatie gericht op de werving en selectie van laatstejaars studenten, trainees en starters met een aantal jaar werkervaring. We werken met een integraal model welke de lezers van dit interview kunnen terugvinden op www.globaltalents.nl. Ik ga mij nu vooral richten op het bedrijf en het afstuderen, vooral zakelijk staan er een aantal mooie dingen te gebeuren en daar gaat de meeste aandacht naar uit. Want wie nu zijn deuren sluit voor jong talent is bezig met het sluiten van zijn eigen tent!

Definitie duurzaam product; drie voorwaarden!

gastcolumns-standaard — Wed, 29 Dec 2010 06:57:36 +0000

Deze blog staat op 2 van de meest gelezen blogs in 2010 van Expeditie Duurzaam.

In de media zie je de laatste tijd heel vaak het woord “duurzaamheid” voorbij komen. Maar niemand schijnt de betekenis van het woord precies te kennen. Waarschijnlijk komt dit doordat de betekenis heel divers is. Wat versta ikzelf onder duurzaamheid? Als je naar het woord kijkt zou je kunnen denken dat het product wat duurzaam is lang mee moet gaan. En ik denk dat dit ook precies is wat het betekent. Maar dan in veel bredere zin. Laat ik deze eens uiteenzetten.Het duurzame product gaat lang mee
Het duurzame product gaat lang mee waardoor er niet steeds een nieuw product voor hoeft te worden gemaakt en er dus ook geen beroep hoeft te worden gedaan op grondstoffen die uit de natuur komen en beperkt voorradig zijn.

Het duurzame product is mensvriendelijk gemaakt
Het product is op menswaardige manier gemaakt. Zodat de mensen die een duurzaam product gemaakt hebben ook lang leven zonder te behoeven betalen met hun gezondheid of zelfs hun leven. Uiteraard worden deze producten niet door kinderen gemaakt!

Het duurzame product is niet giftig
Het duurzame product bevat geen gif zodat de mensen en andere levende wezens, zoals dieren en planten die het product gebruiken, binnen krijgen of ermee in aanraking komen, lang leven en niet ziek worden of zelfs doodgaan door het product.

“Green washing”
Inmiddels zijn er zeer veel initiatieven te vinden die zeggen dat ze duurzaam bezig zijn. Ik vind een product of dienst pas echt duurzaam als het aan de drie bovenstaande voorwaarden voldoet. Anders is er gewoon sprake van het etaleren van een product door middel van een valse duurzaamheidsclaim!

Oproep aan huidige kabinet: laat alleen nog maar energieneutrale huizen bouwen!

Paola Pisu — Mon, 15 Nov 2010 06:00:16 +0000

Ken je dat? Dat je naar zo’n congres of event gaat en je krijgt prachtige glossy’s in de handen gedrukt waarin vooral heren in grijs krijtstreep geciteerd worden. Waarin zij vertellen wat er allemaal mogelijk is op het terrein waarop ze werkzaam zijn. Gisteren kiepte ik zo’n glimmend blad de papierbak in waarin aannemers en andere grootheden uit de bouwwereld vol gepaste trots vertelden hoe zij hun bijdrage al leveren en kunnen leveren aan duurzaam bouwen. De focus lag hierbij op kantoorgebouwen, maar duidelijk werd dat het ook in huizenbouw een eitje is om energieneutraal werk af te leveren. Onbegrijpelijk vind ik het dat we in Nederland nog huizen bouwen die niet energieneutraal zijn. Er is daarbij een onderscheid waar te nemen bij de bouw van huurwoningen en koopwoningen. De woningbouwcoöperaties staan ver op kop bij het energieneutraal bouwen vergeleken bij koopwoningen die de grond uit rijzen. Wat nog meer onbegrijpelijk en eigenlijk onverteerbaar is, is dat Nederland steeds meer op achterstand komt te staan in vergelijking met de ons omringende landen als we kijken naar wat de bouwwereld aflevert. Beschikbare fossiele bronnen raken langzaam uitgeput en binnen afzienbare tijd zullen deze zo schaars zijn, dat we voor deze vormen van energie fors moeten gaan betalen. Prettig voor onze koopkracht die de komende jaren toch al forse klappen oploopt door het terugdringen van overheidstekorten en de daarbijhorende onvermijdelijke bezuinigingen. Hoe moeilijk kan het zijn om alle nieuwbouw te voorzien van zonnepanelen, warmtepompen en isolatie-oplossingen? Hoe moeilijk kan het zijn om de overvloed aan beschikbare energiebronnen te benutten?

De vraag is of wij in Nederland afhankelijk willen zijn van brandstoffen uit het buitenland. Ook al hebben we gasreserves; de prijs hiervan is voor ons consumenten gekoppeld aan de olieprijs en blijft dat ook. Door slim te investeren in nieuwbouw, of dat nou koop of huur is, maken we ons al voor een deel onafhankelijk. Daarna, nee tegelijkertijd, kunnen we met z’n allen nadenken hoe we investeren in of willen omgaan met de bestaande bouw. Misschien is dit een idee? Wanneer een huiseigenaar ervoor zorgt dat z’n huis twee levels stijgt qua energielabel blijft de hypotheekrenteaftrek gehandhaafd. Wanneer jij je huis niet binnen een afzienbare termijn energiezuiniger maakt, krijg je een boete op de aftrek met een paar procentpunten.

Zo moeilijk is het niet voor een kabinet om ervoor te zorgen dat er een bouwbesluit komt. Een besluit waarin opgelegd wordt dat bij welke vorm van nieuwbouw dan ook alleen nog maar energieneutraal gebouwd mag worden. Wedden dat we dan in no time een inhaalslag maken en onze kennis en producten op dat gebied kunnen exporteren? Goed voor de portemonnee van BV Nederland! Ook goed voor ons eigen huishoudboekje.