Leo spreekt met trots over de transformatie die hij heeft doorgemaakt. Slechts enkele jaren geleden was hij, zoals hij dat zelf uitdrukt, een manager die van hot naar her rende en steeds halfslachtige pogingen deed om ‘de poppetjes aan te sturen’. De poppetjes wisten dat zij poppetjes genoemd werden. Dat stak. Bovendien stak het nog meer dat Leo zijn gezicht nooit liet zien in de productiehal behalve als het MT ontevreden was over de KPI’s. Of als een MT-lid uit de verte had waargenomen dat de poppetjes ’even’ buiten aan het roken waren. Dan daalde een pissige mail af in de lagen van de hiërarchie net zolang tot deze de werkvloer bijna had bereikt en Leo in hoogsteigen persoon zijn ‘poppetjes’ aansprak op lanterfanten. Op diezelfde werkvloer werd overigens maar één ding gezegd:
Duurzaam, trends en vertrouwen in je zelf
Ik bezocht de vrouwennetwerkbijeenkomst van een van de beste coöperatieve banken ter wereld, zoals zij zich zelf omschrijven.
Netwerken is een vast onderdeel van mijn takenpakket. Erg selectief ben ik niet: heb ik tijd, lijkt het me leuk of maakt het me nieuwsgierig? Criteria die ik ieder aanraad.
Deze ‘vrouwen-met-pit-bijeenkomst’ valt onder het laatste: nieuwsgierigheid.
Dyanne komt en ik heb nog nooit van Dyanne gehoord. Dat, samen met de locatie “Het Groninger museum” geeft de doorslag. Ik ga.
“De kennis over MVO is overigens wel aanwezig” vertelt hij er nog bij. Marc heeft een tijd geleden een LinkedIn-groep ‘duurzame overheid’ opgericht om kennis en business cases te verspreiden. “Het is jammer dat er nog wel drempelvrees bestaat bij de collega’s om goed gebruik te maken van sociale netwerken en daarop te publiceren om van elkaar te leren. Je moet er flink aan werken om bijdragen te ontvangen.”
Zelf is hij werkzaam bij het UWV als projectmanager MVO bij Facilitair & Inkoop. Deze functie oefent hij nu twee jaar uit en sinds die tijd is hij druk doende met introduceren en implementeren van MVO & duurzaamheid binnen de afdeling.
En dat wordt nog versterkt wanneer de leider de arrogantie versterkt of aanvoert. Of het nu de salesforce betreft of de uit kenniswerkers bestaande backoffice van een gemeentelijk apparaat, dat maakt niet uit. Van een afstand bekeken, zijn het de hoger opgeleiden die met dedain spreken over functiegroepen die op een lager (salaris)niveau binnen de organisatie werken. Ze zijn zich er te weinig van bewust dat teksten als: “De backoffice moet nu echt even gaan dimmen en gewoon zonder zeuren doorwerken, want daar worden ze voor betaald”, leidt tot vervreemding, gevoelens van onbegrip en niet gerespecteerd worden. Dat wordt versterkt wanneer er sprake is van een ingrijpende verandering van de werkzaamheden of reorganisatie.
Er zijn directeuren die, wanneer ik met ze in gesprek ben, vermelden dat ze op het gebied van MVO alleen het hoognodige doen om opdrachten of subsidies binnen te halen. Ze zorgen er bijvoorbeeld voor dat de verf die zij gebruiken minder giftig wordt of nemen iemand aan die een afstand heeft tot de arbeidsmarkt om een aanbesteding binnen te halen. Op triomfantelijke toon willen ze mij ervan overtuigen dat alle organisaties zo handelen. De vraag is echter hoe lang organisaties nog op deze wijze kunnen handelen.
De zogenaamde ‘license to operate’ (vergunning om te opereren/produceren) gaat namelijk veel verder dan het voldoen aan de minimale
Waarom lukt het de één wel iets tot stand te brengen en de ander niet? Deze vraag hield me weer eens bezig toen ik onlangs in Buenos Aires aanwezig was bij de prijsuitreiking voor de meest sociale persoon van Argentinie!
De winnaar, Padre Chifri, ken ik goed. Hij is mijn locale partner in Salta in het Noorden van Argentinie en met onze stichting Che Amigo hebben we een
“Waar ik van schrok, is dat de collega’s uit de back office nauwelijks regie voeren over de eigen loopbaan. Ze zijn reactief en het lijkt wel of ze zich als een lam naar de slachtbank laten leiden.” Aan het woord is een hoog opgeleide kenniswerker die met gelijkgestemden een derde mindsetdag volgt en abusievelijk de daaraan voorafgaande tweedaagse mindsetbijeenkomst had meegemaakt bij collega’s van de backoffice.
Ogenblikkelijk denk ik weer aan wat in het Vitaliteitspakket van minister Kamp (http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2011/07/04/brief-van-minister-kamp-over-het-vitaliteitspakket.html) gesteld is. Werknemers en werkgevers moeten meer verantwoordelijkheid nemen voor
De mix tussen exploitatie en zorg voor de omgeving en daarin balanceren en steeds een goed evenwicht vinden; dat is Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO). De omgeving staat voor de mens, de aarde en de financiële middelen (people, planet en profit). Als er een balans is tussen de zorg en exploitatie van die drie, dan leidt dit vanzelf tot voorspoed (prosperity).
Balans tussen zorg en exploitatie
Maar hoe doe je dat, die balans vinden tussen zorg en exploitatie van een – o zo – complexe omgeving? In de loop der jaren zijn diverse instrumenten ontwikkeld om MVO te meten en dus te weten aan welke knoppen je moet draaien voor succes.
Een dame vertelde mij dat ze in december te horen had gekregen dat ze door een reorganisatie niet meer nodig was binnen de afdeling waar ze werkte. Per medio januari is ze overgeplaatst. Twee weken later is duidelijk dat er niemand is die haar oude werkzaamheden heeft opgepakt en dat ook niemand in staat is om dat te doen. Of ze ook per begin februari voor vijf uur per week terug wil naar haar oude afdeling? Daarnaast is gevraagd of ze, voor minder uren dan oorspronkelijk, wil solliciteren op haar oude baan.
Via mijn netwerk hoorde ik over de coachaanpak van Oscar Jansen. Hij coacht en inspireert mensen door middel van werken in een biologische tuin. Zo organiseert hij op 9 maart 2012 samen met Jaap Peters een workshop “De manager als tuinman”. Hoe zit dit? Heeft hij op deze wijze goedkope hulpjes of is deze aanpak een weg naar wijsheid en duurzaam leiderschap.
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Laatste reacties
Sinds vorig jaar ben ik gestart met twaiku's (de haiku via twitter: 1janwessels. Een …
reactie op: Expeditie Duurzaam haiku's: doe meeEn ja hoor, de eerste haiku is binnen:)…
reactie op: Expeditie Duurzaam haiku's: doe meeDe mens dekt zich rigide in en is ondertussen zo flexibel als een stalen plaat. De na…
reactie op: Wil ie komm’n mien geut’n schoon te moak’n? (of je mijn dakgoten komt schoonmaken?)