Duurzaam leiderschap

Mobiliteit is een kans zeggen ze, maar …geldt dat voor iedereen?

Dega2

Thema’s als duurzame inzetbaarheid, mobiliteit en strategische personeelsplanning staan hoog op de agenda. Op verschillende manieren proberen HR en management medewerkers te verleiden om werk te maken van hun eigen inzetbaarheid. Hiervoor regelen ze verschillende sociale vangnetten als scholings- of mobiliteitsbudgetten, loopbaantesten etc. Prima interventies om medewerkers breed inzetbaar te maken voor de (interne)arbeidsmarkt. Maar levert dit het gewenste effect op? Neemt de mobiliteit onder alle groepen medewerkers toe? Of blijft dit beperkt tot een klein en uniek groepje medewerkers dat toch al actief bezig is met de eigen loopbaan? Heel wat relaties uit verschillende branches blijken dit zo te ervaren. Vaak is het net de groep waarvan ‘we’ graag willen dat ze mobieler wordt, die slechts beperkt gebruik maakt van de aangeboden faciliteiten.

Leidinggevende speelt een steeds vitalere rol bij Talent Management

shutterstock_9023005

En dat is logisch, omdat een leven lang een baan bekleden bij een werkgever nauwelijks nog tot de realiteit behoord. De verantwoordelijkheid voor duurzame en brede inzetbaarheid is de verantwoordelijkheid van zowel de werkgever als de werknemer. Dat betekent dat het belang van een werknemer naar een leidinggevende die de capaciteiten heeft om (latent aanwezige) talenten tot bloei te laten komen, toeneemt.

Een goede leidinggevende trekt mensen aan, de betrokkenheid neemt toe en het verloop neemt af. Ze spelen een sleutelrol bij het maximaliseren van de resultaten en bijdragen aan de organisatiedoelen. De mensen die van baan wisselen en werkzoekende van nu hebben er belang bij dat er ruimte is om te leren en zich te ontwikkelen. Ze zullen daarnaar vragen als ze op zoek zijn naar een baan. Ze hebben daar een goede reden voor:

Meer openheid creëren; leidinggevenden laat weten dat je medewerkers nodig hebt!

vingerpoppen web

“Kijk eens, Leo, hier heb je een dode tor. Lag onder de machine. Hierbij is ‘het beest’ gedood – toch?” Een medewerker laat het dode insectje in de handen van zijn teamleider glijden. De teamleider kan ook niet anders dan erom lachen. Echter, actie ‘Kill the beast’ is door het managementteam ingezet om de moraal rond het schoonmaken van machines en het opruimen van gereedschap op een hoger peil te tillen. De medewerkers nemen de actie voor geen meter serieus, omdat zij zich niet serieus bejegend voelen door het managementteam. Als externe hoor je nog eens wat. Onder andere van de productieleiders die mail vanuit het MT forwarden naar de werkvloer met de teksten als: ‘Lees dit even. Je weet zelf wel of jij je persoonlijk aangesproken moet voelen of niet!’

Leiderschap; het is niet alleen eenzaam aan de top!

foto blog Aly Gelderblom

Ook wanneer je lager in een organisatie staat en je krijgt de opdracht voor het doorvoeren van een verandering, kun je gevoelens van eenzaamheid ervaren. Het zelfde geldt voor trainers en consultants die hun invloed mogen doen gelden. Leren is immers ook begeleiden van verandering. Het levert ongemak op bij degenen die verondersteld worden te leren. Of ze nu positief staan tegenover de verandering/leren of niet.

Welke functienaam je ook hebt als begeleider; je moet sterk in je schoenen staan en goed voor jezelf kunnen zorgen. Een te sterke focus op hoe jij je werk inhoudelijk benadert, is te eenzijdig om het werk jarenlang goed te kunnen doen. Beter is het om tijd te reserveren om ervoor te zorgen dat je ook mentaal fit blijft door onder andere jouw wijze van coping onder de loep te nemen. Kun je jouw positie, die een zekere eenzaamheid met zich meebrengt, aan?

Praten over fouten maken: een taboe of een gespreksonderwerp van onschatbare waarde?

Verharding versus duurzaam hr kopie

De vraag is of fouten maken mag. Her en der wordt stoer geroepen dat fouten welkom zijn, mits je het niet te bont maakt. Ik vraag me echter af of het wel zo’n gemeengoed is dat je fouten mag maken om er vervolgens direct lessen uit te trekken. Als ik met mensen spreek binnen organisaties vertellen ze me juist dat je geen fouten mag maken. Je wordt erop aangekeken en op afgerekend en dat gaat verder dan het kruisje achter je naam. Het bijzondere is dan, dat als ik vraag wanneer er echt iets afgerekend is, ze me meestal het antwoord schuldig blijven. Kennelijk ontbreekt er een basisvertrouwen in de organisatie waar ze werken. Wat is er dan echt aan de hand? Wordt er dan alleen maar geschreven dat fouten maken mag? Wordt het vooral met de mond beleden binnen organisaties? Is het eigenlijk wel een gespreksonderwerp of is het een groot taboe?

Luisteren doe je met meer dan je oren alleen; managers!

stemmen is remmen kopie

Een coachee van mij, die in november vorig jaar een meerdaagse leiderschap bij verandering volgde, vroeg me om aanwezig te zijn bij een tweedaagse op de hei. Zijn concrete feedbackvraag was om hem aan het eind van elk dagdeel feedback te geven op zijn luistervaardigheden. Een maand geleden was een nieuw concept uitgerold dat in het komend kwartaal handen en voeten moet krijgen. De hei-sessie in januari was er om engagement en de ware spirit te kweken; om full speed vooruit te gaan. Bij de start om 09.00 uur vroeg hij hoe iedereen erin zat. Daar gingen we. Welkom in de communicatieve achtbaan. Fasten your seatbelts; it’s gonna be a bumpy ride.

Leiderschap en zelfreflectie? Ik zeg: ‘Doen!’

Doen

Voor mij zit een tiental leidinggevenden mij met grote ogen aan te kijken. Het is stil geworden. Zojuist is besproken dat wanneer jij je mensen wilt leiden het belangrijk is om eerst jezelf te leiden. Ze kwamen enthousiast binnen en spraken vol vuur over hoe ze aan de weg gaan timmeren. De enige remmende factor daarbij is dat een deel van de medewerkers maar niet wil wat zij willen en niet zien wat zij zien – op een enkeling na dan.

Jongste generaties verwachten van hun leiders vooral: transparantie, vertrouwen en loslaten!

HR trends III

Laatst liep ik tegen een bijzondere case aan. Aan het begin en einde van een management development traject vulden coachée, de leidinggevende en drie medewerkers een vragenlijst in. De coachée was bij de start van het traject ferm aan de slag gegaan met het meer betrekken van zijn medewerkers en team. Hij delegeerde veel meer, omdat het zijn streven was om wanneer hij met vakantie ging niet weer de resultaten in elkaar wilde zien klappen. De energie en het enthousiasme van zijn teamleden nam enorm toe. Daarom was hij des te meer verrast dat zijn medewerkers hem op een aantal punten lager scoorden, dan bij de eerste meting. “Wat doe ik toch verkeerd; ik begrijp er geen snars van?”

Bezielend Leiderschap: ‘Wat bezielt Christien Oudshoorn om in een sloppenwijk van Buenos Aires te gaan wonen?’

IMG_2481

Soms confronteert het leven je met een onverwachte gebeurtenis die veel invloed op je toekomst heeft. Zo werd ik op een avond in mei 2010 gebeld door Christien Oudshoorn. Zij werkte als trainster op het gebied van Leiderschap en communicatie en ging in die hoedanigheid regelmatig naar Bolivia om daar jonge trainers op te leiden. Via via had ze van mij gehoord en ze wilde haar horizon eens verbreden om in Argentinië de projecten van Che Amigo te bezoeken. Na dat bezoek nam ze ontslag, verkocht haar huis en creëerde haar eigen baan binnen Che Amigo; het ontwikkelen van verschillende communities in Argentinië en Bolivia door middel van een intensief Leiderschapsprogramma.

Publieksprijs Indiase Sankalp Award 2015 gaat naar Nederlander

school kids

Janta Meals, de onderneming van Nederlander Jesse van de Zand (32) blijkt publiekslieveling en wint daarmee een Sankalp Award, India’s meest prestigieuze prijs voor sociale ondernemingen. Janta Meals werd geselecteerd als een van de 13 finalisten uit meer dan 400 nominaties. In juli 2013 openden Van de Zand en zijn Indiase compagnon Apeksha Porwal (22) de eerste vestiging van Janta Meals in de Indiase stad Gurgaon. Voor circa 30 eurocent kunnen arbeidsmigranten uit sloppenwijken hier een volledig gezonde en betaalbare maaltijd krijgen. Nu, nog geen twee jaar na oprichting staan ze op het punt een 24e vestiging te openen en heeft Janta Meals wekelijks zo’n 25.000 klanten.“We zijn erg blij met de Sankalp Award. De prijs draagt bij aan de geloofwaardigheid van Janta Meals. En dan met name als het gaat om het starten van gesprekken met potentiële investeerders en partners” , aldus Van de Zand.

Laatste reacties

Sven Vrebos, 3 dgn geleden

Welke leider bezit nog het vermogen en de capaciteit om de medewerkers te informeren…

reactie op: Teambranding gaat voorbij teamontwikkeling en teambuilding
Joop Remmé, 3 mrt 2016

Met het bovenstaande ben ik het eens. Eigenlijk is het een oude wijsheid. Het staat n…

reactie op: Medewerkers durven niet vrijuit te praten... daarom houd ik mij, als baas zijnde, maar afzijdig.
Paola Pisu, 26 feb 2016

Titel bleek te cryptisch; dus gewijzigd. Dank voor je reactie Pieter.…

reactie op: Schaf ‘rituelen’ als het ‘lekkerbekje’ op zaterdag bij overwerk niet af; het kost je meer dan je lief is!

Opleiding

Boek van de week

Over Expeditieduurzaam.nl

Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Redactie

Auteurs