Vooruitlopend op wet- en regelgeving , oefen ik regelmatig in het uitoefenen van mijn zorgplicht voor mijn 90 jarige moeder. Ik heb zelfs al, als waardevolle mantelzorger, een overheidsbonus ontvangen voor het duurzaam relatieonderhoud met mijn moedertje.
Ik laat mijn moeder graag uit. Soms kiest zij onze bestemming, meestal ik, omdat mij dat beter uitkomt. Vaak zetten we koers richting Ikea. Ik vind dit plezierig omdat de stallingmogelijkheden voor moeder zo ruim zijn. En mijn moeder trakteert graag op koffie met appelgebak met de familiepas.
Vorige week werd ik door drie verschillende gesprekken aan het denken gezet over duurzaamheid. En dan vooral over de vraag hoe je tegenwoordig als werknemer voor een duurzame loopbaan zorgdraagt. Een leidinggevende worstelde met een loopbaanvraag. Een jongeman, twintiger, aan het begin van zijn loopbaan en beschouwd als een talent; vertelde me dat hij dezelfde beroepsrichting had gekozen als zijn vader. Hij
“Het varken kwam er van alle dieren toch wel het meest schrijnend vanaf kijkend hoe ermee wordt en werd omgegaan. Ik stopte met mijn veeartspraktijk vlak voor het uitbreken van de varkenspest. Ik zie nog voor me hoe alle biggen werden geruimd en dacht : Ik heb net op tijd het zinkende schip verlaten.”
Aan het woord is Bert Waterval; eigenaar van natuurboerderij Panhof. Inmiddels een flink aantal jaren geleden startte hij met het houden van varkens. Hij bedient zich hierbij onder andere van permacultuur. In dit vraaggesprek wordt duidelijk hoe hij werkt.
Wat Nederlanders (w)eten van duurzaam voedsel: uitkomsten opiniepeiling voedselzekerheid
Een kwart van de Nederlanders maakt zich zorgen dat er in de toekomst ook in Nederland honger geleden zal worden. Maar vooralsnog zijn jongeren vooral bezorgd dat ze dik worden; ouderen zitten meer in over gif of dierlijke virussen in eten. Zowel jongeren als ouderen bestuderen de verpakking op keurmerken voor gezonde keuze, eerlijke handel en diervriendelijkheid, maar uiteindelijk koopt ruim 70% het eten dat lekker smaakt en goedkoop is. Over een ding zijn jong en oud het eens: insecten mogen wel in voedsel verwerkt worden (40% zegt in diervoeding; 25% in voedsel voor mensen), als ze het zelf maar niet hoeven op te eten!
Ik heb veelvuldig overleg met het hoofd Customer Centre van de Telefoongids… Ik wil namelijk van de stapel Telefoongidsen en Gouden Gidsen in onze hal af! En dat lukt niet. Vorig jaar niet en ook dit jaar weer niet.
Nee-nee is ook echt nee
Want, ze staan er weer in ons portiek. Enorme bundels Telefoongidsen. Ze zijn zomaar neergedonderd door de bezorgers, die geen enkel respect hebben voor onze afmelding via internet, laat staan voor de nee-nee-stickers op de brievenbussen in ons portiek. En niemand van de bewoners die er eentje meeneemt. Een geduldige geel-witte berg die in alle eenzaamheid wacht op de schoonmaker.
Duurzaam is wat mij betreft geen bijvoeglijke naamwoord en geen dure term voor een nieuw soort leiderschap. Als bedenker van duurzaam leiderschap/‘sustainable leadership’ 8 jaar geleden mag ik achteraf wel zeggen dat de keuze voor deze term niet ideaal was. Allereerst omdat het twee zogenoemde ‘besmette’ termen behelst: ‘duurzaam’ en ‘leiderschap’. Om te beginnen met leiderschap. Heb je weleens gemerkt dat men in Nederland allergisch is voor bazen, voor moeten, voor ‘niet je eigen ding mogen doen’? En hoe goed past ‘duurzaam’ en de 3 of 4P’s bij ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’? Daarnaast nog het woord ‘duur’ in duurzaam!
Elk weldenkend mens is voorstander van duurzame energie, maar wil zelf lang niet altijd met de consequenties geconfronteerd worden. Voorafgaand aan een tai chi les op de sportschool raakte ik ongewenst in een discussie verzeilt. Een dame, die haar geld verdient met het geven van beeldhouw en andere creatieve lessen in een landelijk gelegen dorp, is verontwaardigd over het feit dat de gemeente het toestaat dat er windmolens
Op donderdag 12 mei en donderdag 19 mei organiseren NCDO en Enviu een gratis masterclass voor ambitieuze young professionals.
Doel van deze masterclasses is om young professionals (23 – 35 jaar) kennis te laten maken met mogelijkheden om vanuit werk of vrije tijd, een bijdrage te leveren aan een ontwikkelingsland.
Mijn hoofd zit altijd vol! Vol met het bedenken van nieuwe ideeën. Vol met mogelijkheden om fondsen te werven voor de stichting Che Amigo. Vol met de uitvoering van onze projecten. Het volgende heb ik nu bedacht: het op de markt brengen van een Che Amigo hockeystick. Deze hockeystick zal een ontwerp bevatten dat is getekend door kinderen van één van onze projecten. Het idee is dat een gedeelte van de opbrengsten van de verkoop van de hockeysticks toekomt aan die projecten. Zo gezegd, zo gedaan. Een vriendin van mij, eigenaresse van Jawa Sport, vond het een goed idee en de kinderen in Argentinië gingen met veel enthousiasme aan de slag. Binnenkort komt deze ‘sociale hockeystick’ dan ook op de Nederlandse markt.
Al vele jaren ben ik er van overtuigd dat ieder mens verplicht contact moet onderhouden met een ander mens waarvan de wieg niet naast die van jezelf heeft gestaan.
Dit is de enige manier om samen in duurzame relaties begrip over en weer wereldwijd te realiseren..
Mijn leven heeft zich verrijkt met de kennismaking met Ela. Een Poolse die in 1978 verdwaalde in een coupé met alleen luidruchtige Hollanders.. We reisden van Londen naar Dover.
Zij ging terug na een bezoek aan haar oom, een Poolse generaal die na de Tweede Wereldoorlog niet terug mocht naar Polen en in ballingschap in
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Laatste reacties
Veel organisaties zijn in mijn beleving inderdaad 'overmanaged & undeled'. Daar w…
reactie op: Servant leader denkt met schaamte terug aan 'de poppetjes'Hallo Paola, Ik vraag me af welk verschil er juist bestaat tussen impliciete kenni…
reactie op: Vier soorten kennis in de kenniseconomie; hoe gaan we daar praktisch mee om?Tijd is mijns inziens slechts interessant als fenomeen in relatie tot een menswaardig…
reactie op: Het Nieuwe Werken vergt ook nieuw denken over tijd