Duurzaam individu

Duurzaam is wat mij betreft geen bijvoeglijke naamwoord en geen dure term voor een nieuw soort leiderschap. Als bedenker van duurzaam leiderschap/‘sustainable leadership’ 8 jaar geleden mag ik achteraf wel zeggen dat de keuze voor deze term niet ideaal was. Allereerst omdat het twee zogenoemde ‘besmette’ termen behelst: ‘duurzaam’ en ‘leiderschap’. Om te beginnen met leiderschap. Heb je weleens gemerkt dat men in Nederland allergisch is voor bazen, voor moeten, voor ‘niet je eigen ding mogen doen’? En hoe goed past ‘duurzaam’ en de 3 of 4P’s bij ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’? Daarnaast nog het woord ‘duur’ in duurzaam!

• Tweet

Vorige week werd ik door drie verschillende gesprekken aan het denken gezet over duurzaamheid. En dan vooral over de vraag hoe je tegenwoordig als werknemer voor een duurzame loopbaan zorgdraagt. Een leidinggevende worstelde met een loopbaanvraag. Een jongeman, twintiger, aan het begin van zijn loopbaan en beschouwd als een talent; vertelde me dat hij dezelfde beroepsrichting had gekozen als zijn vader. Hij

• Tweet

Elk weldenkend mens is voorstander van duurzame energie, maar wil zelf lang niet altijd met de consequenties geconfronteerd worden. Voorafgaand aan een tai chi les op de sportschool raakte ik ongewenst in een discussie verzeilt. Een dame, die haar geld verdient met het geven van beeldhouw en andere creatieve lessen in een landelijk gelegen dorp, is verontwaardigd over het feit dat de gemeente het toestaat dat er windmolens

• Tweet

• Tweet

Vooruitlopend op wet- en regelgeving , oefen ik regelmatig in het uitoefenen van mijn zorgplicht voor mijn 90 jarige moeder. Ik heb zelfs al, als waardevolle mantelzorger, een overheidsbonus ontvangen voor het duurzaam relatieonderhoud met mijn moedertje.

Ik laat mijn moeder graag uit. Soms kiest zij onze bestemming, meestal ik, omdat mij dat beter uitkomt. Vaak zetten we koers richting Ikea. Ik vind dit plezierig omdat de stallingmogelijkheden voor moeder zo ruim zijn. En mijn moeder trakteert graag op koffie met appelgebak met de familiepas.

• Tweet

Mijn hoofd zit altijd vol! Vol met het bedenken van nieuwe ideeën. Vol met mogelijkheden om fondsen te werven voor de stichting Che Amigo. Vol met de uitvoering van onze projecten. Het volgende heb ik nu bedacht: het op de markt brengen van een Che Amigo hockeystick. Deze hockeystick zal een ontwerp bevatten dat is getekend door kinderen van één van onze projecten. Het idee is dat een gedeelte van de opbrengsten van de verkoop van de hockeysticks toekomt aan die projecten. Zo gezegd, zo gedaan. Een vriendin van mij, eigenaresse van Jawa Sport, vond het een goed idee en de kinderen in Argentinië gingen met veel enthousiasme aan de slag. Binnenkort komt deze ‘sociale hockeystick’ dan ook op de Nederlandse markt.

• Tweet

Al vele jaren ben ik er van overtuigd dat ieder mens verplicht contact moet onderhouden met een ander mens waarvan de wieg niet naast die van jezelf heeft gestaan.
Dit is de enige manier om samen in duurzame relaties begrip over en weer wereldwijd te realiseren..
Mijn leven heeft zich verrijkt met de kennismaking met Ela. Een Poolse die in 1978 verdwaalde in een coupé met alleen luidruchtige Hollanders.. We reisden van Londen naar Dover.
Zij ging terug na een bezoek aan haar oom, een Poolse generaal die na de Tweede Wereldoorlog niet terug mocht naar Polen en in ballingschap in

• Tweet

En is dat nou zo vreemd gezien de overkill aan labels/certificeringen die in omloop zijn. Alleen in de recreatiebranche zijn er al vijf plus één overkoepelend label. En wat zeggen die labels ons nou? Opvallend is dat labels in de recreatie vooral het milieu vertegenwoordigen en niets lijken te zeggen over goed werkgeverschap. A great place to work richt zich juist op zaken rond goed werkgeverschap – de people component. Bij het halen van een level op de MVO Prestatieladder

• Tweet

Ons voedsel wordt steeds duurzamer geproduceerd. Scharrelvlees, EKO-melk en Tony’s Chocolonely. Toch verdwijnt de helft van dat duurzame voedsel ergens in de keten. Waarom gooien we zoveel weg?

Restjes? Mijn moeder wist er wel raad mee. Ze maakte de lekkerste broodpudding en wentelteefjes van het oude brood. Er waren vol-au-ventjes met restjes vlees en groente op zondag. Verschrompelde appels gingen in de appelmoes. En oude wijn werd in enkele maanden heerlijk wijnazijn. Zij gooide nooit wat weg.

• Tweet