Part 3. Interview with Lindsey Parnell – CEO at Interface Flor

Is sustainability is integrated at InterfaceFlor in everything in sales, operations, supply chain management, performance management? And if so, what else has been crucial in setting those steps? 
“The operations guys design their own machines and take into account how to use less energy and create less waste, etc. The more recent development has been training sales people to be confident to carry the message to their customers. As customers become more aware of the issue, it becomes scarier for our own people to talk about it. But our sales people don’t have to know all answers as long as they give it later or put them in contact with someone who knows. Our sustainability ambassador programme came from a training programme we developed with Forum for the Future. We train at 3 levels: level 1 is everyone, level 2 is management and sales and level 3 is ambassador. Level 2 learns to speak about the issue with people in the outside world. Level 3 go through an aggressive media training by the communications director of Forum for the Future.
We also learn from trial and error. Sometimes great things happen when people get together and get the space to experiment. Not all projects are a commercial success but some like the random carpeting would never have come about if someone hadn’t read the book on biomimicry! Other projects failed however like hard carpet tiles made from polylactic acid.“

What are remaining obstacles in getting this integrated in everything you do? How do you become what you do?
“Most of us we have been doing this so long, most people don´t think or talk about it anymore, it´s become a habit. If Ray disappears or I am gone, it won´t stop. It´s too engrained in the rank and file. We do it on a week to week basis. It saves us money, why stop? New projects have to stack up with others. Of course there are dilemmas, which one to invest in first. For example we want a tuft machine, a new recycling machine and we want to improve our building. None of us have bottomless pits, so it pushes designers and engineers to think of a better way to get it done. The benefit has to be irresistible. The financial model of a recycling unit is not that great now at $74 a barrel. But two years ago it was $140 a barrel , so we have to take that  into the equation because price of oil and virgin raw materials will go up at some point. The pay back could be 5 years now, but next year it could become 2 years. Balancing the business short and long term is part of what we do.“

Often people talk about sustainable product and you have done a lot in this area, but what about companies that don’t have production facililities, what can they learn about the process to learn and adopt ‘sustainable behaviour’ among their people (management and employees)?

“We weren’t walking the talk in everything, so we had to go beyond our production facilities as well. Since 72% of our carbon footprint lies in raw materials, our biggest impact is in the factory. But then what about our show rooms? We wanted our customers to perceive that we were setting an example in everything. We started with an audit and developed policies and standards of behaviour. We addressed the lighting system, air conditioning, etc. It’s about doing the right thing and about doing the little things. In our offices we have waste bins in the hall, and not in the room anymore. It would have been easy to ignore the rest, but life cycle analysis asks us to take it all the way through the chain to our suppliers, customers. Look at Wallmart. Their biggest impact is on the supply chain. When they say they are interested, others need to do something.”

This meant purchasing from ‘sustainable suppliers’ but many were not that far yet, so how did you work with them to make your and their footprint more sustainable?
 “When we started in 1995, there weren’t many of them around. In addition most of our suppliers were much bigger than us and uninterested to work with us. So we had to gradually increase recycled materials. This really changed once our competitors started copying our model. The market then pressured suppliers, who take back post industrial waste. By winning awards and equipping our ambassadors, we perpetuate more influence on our suppliers. Today suppliers see us as leading the edge and want to stay close to us. This helps them find out what the rest of the market will start demanding. They now listen to us and take back post consumer waste. You need to do it together. But we have to punch above our weight since we are only a billion dollar business globally.”

What incentive is given to employees, your purchasing guys for example to take the high road and make the effort to look for and work with suppliers who can provide sustainable materials or solutions?
“If you work here, that is what’s expected. Incentives are almost gone. A purchasing manager who is not driving improvement financially and sustainably is not around with us for long. We don’t pay to maintain the status quo. When you are a market leader like we are and a sustainability leader, you need to stay in the lead. You need to take risks to make progress. You make mistakes but you make more successes. It’s part of our culture and is non-negotiable. Financial incentives are not enough for impact in sustainability. People who do it just for the money leave anyway. Our managers do get financial incentives for the profit and sustainability is key to our strategy, our brand and ultimately of our profit model. So they need to tie it together. If they can’t, they won’t survive here. If the guy at the top is not willing to commit to our vision, to articulate it and to pressure on his team to make progress towards that vision, it’s not going to happen anyway.”

Some companies are just starting to get on this journey and need to make costs in a time of recession. Especially long term investments are impossible when you can hardly survive the short term. What do you advise others when it comes to starting to integrate sustainability in their business now?
“Do what you can do. Our savings were mostly done by a 1000 small steps. You can do one big thing or a lots of small stuff which either way add up to make a significant change! Small stuff motivates much more than spending a million bucks anyhow. The top team has to keep talking about it! If you don’t talk about it, it’s not important to you.”

EEN, de koepel van 55 samenwerkende ontwikkelingsorganisaties, voert van 1 september t/m 17 oktober de grootste millenniumdoelen- campagne tot dusver: ‘Steengoed wat jij doet!’. Met nog vijf jaar te gaan tot 2015 vindt EEN dat Nederlanders samen met het bedrijfsleven én de politiek de strijd aan moeten gaan.
Tijdens de campagne ‘Steengoed wat jij doet!’ worden bedrijven, particulieren en politici uitgedaagd om op www.EEN.nl te laten zien wat hun bijdrage is aan een betere wereld. Op die manier kunnen zij anderen inspireren om zelf ook iets te doen op het gebied van armoede, onderwijs, gezondheid en milieu in ontwikkelingslanden.

Steengoed wat jij doet!
Door het leggen van een virtuele steen op www.EEN.nl kun je laten zien wat jouw actie voor een betere wereld is.
Dat kan fair trade koffie drinken zijn, spaarlampen gebruiken of geld inzamelen voor een school in Ghana. De kleur van de steen laat zien aan welke van de acht millenniumdoelen  de actie bijdraagt. Vervolgens tonen alle stenen samen welke diverse goede initiatieven er in Nederland plaatsvinden voor het halen van de millenniumdoelen.
Op die manier concretiseert ‘Steengoed wat jij doet!’ de millenniumdoelstellingen bij een breed publiek.
Iemand die een steen legt tijdens ‘Steengoed wat jij doet!’ maakt bovendien kans om zelf in de krant te komen met zijn of haar persoonlijke actie.
 

VN-Millenniumtop
Het is tien jaar geleden dat Nederland samen met 188 overige VN-lidstaten besloot om vóór 2015 vooruitgang te boeken op het gebied van armoede, onderwijs, gezondheid en milieu in ontwikkelingslanden. Nu liggen we hopeloos achter op schema. EEN vindt dat de doelen alsnog gehaald moeten worden en we er de laatste vijf jaar nog flink de schouders onder moeten zetten. “Tijdens de VN-Millenniumtop in New York van 20 t/m 22 september zal er gesproken worden over de voortgang van de millenniumdoelen.
Critici betwijfelen of de eerder gestelde doelen anno 2010 nog wel reëel zijn. EEN vindt dat de afspraken nagekomen moeten worden, ondanks de voedsel-, klimaat- en economische crisis. De tijd die geïnvesteerd wordt om over het nut van de doelen te praten, kan beter worden gestoken in daadkracht!”, aldus campagneleider Frédérique Kram van EEN.

Vooral dit laatste type training wordt als zeer waardevol gezien, door zowel werkgever als werknemer, zo is de teneur van het artikel. Als mensen aandacht geven aan elkaar en erkenning ontvangen is het effect dat de inzet groeit en dat mensen langer bij een onderneming blijven. Over duurzaamheid gesproken.

Onlangs was ik te gast was bij een ondernemersavond waar de hockeycoach van het Nederlandse damesteam Herman Kruis en een van zijn bekendste internationals, hockeyster Janneke Schopman, de overeenkomsten aanstipten tussen succesfactoren in de sport en organisaties. Een voorbeeld blijft hangen. Ter voorbereiding op een belangrijke wedstrijd tegen Engeland, een taaie ploeg, tijdens een EK- of WK-tournooi – ben ik even kwijt – waren de speelsters zonder trainer wat aan het dollen. Ze bedachten met elkaar een nieuwe variant strafcorner, geen rechtstreekse pegel op de goal, maar subtiel rondspelen in de cirkel inclusief een miraculeuze schijnbeweging en een onverwachte pass naar buitenkant links. Het schijnt dat er minimaal 30 strafcornervarianten zijn, gepaard aan allerlei tekens die de dames elkaar toeseinen. Afijn, de eerste strafcorner tijdens de wedstrijd nemen ze op deze wijze. Dankzij de goal die eruit voorkomt winnen ze de wedstrijd met 1-0. De trainer gaf ruimte, de spelers werden erkend in hun inbreng met een overwinning als resultaat. Opvallend in de presentatie was de nadruk op oog voor het proces.

Daarmee kom ik bij een aan mij toegestuurd filmpje What motivate us. Extra geldelijke beloning werkt stimulerend voor mensen in de lagere salariscategorieën. Mensen met midden- of hogere inkomens worden gemotiveerd door andere zaken. In de animatie van Daniel Pink wordt op originele wijze aangegeven wat nodig is. Kijk maar eens. Waarmee de cirkel in deze column rond is: bij trainingen gericht op persoonlijke ontwikkeling gaat het toch om aspecten als bevordering van autonomie, werken aan een gemeenschappelijk doel, inbreng om dingen net even anders te mogen doen. Kortom: duurzaam personeelsbeleid (be)loont net even anders.

Op 20 mei a.s. vindt de tweede editie van het MVO Young Talent Event plaats in de Meeting Plaza Maarssen. Voor maar 30 euro een hele dag met ruim 40 (!) workshops, presentaties en twee echt topsprekers – Ruud Koornstra en Adjiedj Bakas. Hier hoor je alles over duurzaamheid en innovatie; over ondernemen met het oog op morgen! Dit is een echte TOP! dag waar je bij moet zijn. Zie:http://www.youngtalentevent.nl voor het programma en aanmelden. Er zijn slechts 300 plaatsen, dus vol is vol.