Rubriek MVO

Een medewerker gaat thuis werken. Ben jij als werkgever verantwoordelijk voor de ergonomische aspecten van het meubilair? Mag je een vergoeding geven om die verantwoorde bureaustoel aan te schaffen? En een stap verder; mag je komen controleren of het er staat en goed is afgesteld? En welk risico loop je wanneer je werknemer thuis – onder de afgesproken werktijd – een naar ongelukje krijgt? Voordat je medewerkers gebruik laat maken van HNW is het belangrijk te checken of ze perfectionistisch zijn aangelegd.

• Tweet

De afgelopen maand gaf ik een workshop binnen een ziekenhuis voor de afdeling inkoop die hiermee het startschot gaf voor de hele afdeling voor het invoeren van MVI (maatschappelijk verantwoord inkopen). De opbrengst van de workshop was, na uitwerking van de flip-overs) een zestal A4’s vol met ideeën over hoe ze zowel binnen de afdeling, buiten de afdeling en buiten het ziekenhuis bij kunnen dragen aan MVO en MVI. Binnenkort komt de werkgroep weer bij elkaar om verdere stappen te ondernemen. Een checklist die zij aan verkopende partijen

• Tweet

Blijf je als werkgever mentale uitdagingen geven aan je medewerkers of zet je (onbewust) in op ‘mentale slijtage’? Ik zal de term ‘mentale slijtage’ verduidelijken: door dag in dag uit hetzelfde werk te doen of hetzelfde kunstje routinematig toe te passen, roest het radarwerk in de hersenpan vast en zijn medewerkers na verloop van tijd nauwelijks in staat om taken op een andere wijze aan te pakken. Managers zijn zich er helaas nauwelijks van bewust dat ze dit zelf in de hand werken. Onlangs was ik er getuige van hoe medewerkers een standaardformulier met daarop vragen en te bespreken onderwerpen uitgereikt krijgen. Op basis van dit formulier moeten ze met de klant in gesprek gaan. De man vertelde vol trots dat

• Tweet

Einde van de week. In de auto op weg naar huis met “vrijdagmiddag live” (radio 1) op de achtergrond en met mijn gedachten al in het weekend. Op een gegeven moment werd mijn aandacht toch getrokken door het gesprek op de radio. “Talent op de werkvloer wordt door veel organisaties niet ontdekt en dat is zonde”. Eric Matsers was te gast en trok de vergelijking met talentontwikkeling in de topsport en het bedrijfsleven. Hij stelde dat medewerkers in de weg worden gelopen door het middelmanagement dat vooral elkaar lijkt bezig te houden en verantwoordelijkheid bij mensen wegneemt zonder mensen uit te dagen en het initiatief te nemen.

• Tweet

Bij veel organisaties zie ik vaak aandeelhouders hun blik richten op de korte termijn. Shit, crisis! Wat nu? Winst moet gemaakt blijven worden over elk boekjaar en het rendement moet natuurlijk wel interessant blijven. Helaas denken en handelen ze vaak niet over de crisis heen, maar grijpen ze in op basis van gebeurtenissen die hoogstens

• Tweet

De groothandel moet duurzamer worden. Teveel inkopen, derving en onverkoopbare voorraden zijn de belangrijkste redenen voor het niet duurzaam zijn van de groothandel. Niet het transport of de magazijnen, zoals we onterecht vaak denken.

De duurzame groothandel
TNO organiseerde samen met het Nederlands Verbond van de Groothandel workshops over duurzaam ondernemen. De groothandel speelt nu al een belangrijke rol bij duurzame logistieke ketens. In plaats van veel rechtstreekse leveringen van 100 tot 1.500 leveranciers naar 1.500 tot 10.000 klanten zorgt de groothandel voor gebundelde leveringen vanuit hun magazijnen. Dit leidt tot veel minder transportbewegingen en daarmee tot minder CO2.

• Tweet

Vol verbazing en volkomen geïntrigeerd heb ik naar wat uitzendingen van Obese op RTL4 met Wendy van Dijk gekeken. Naar mensen die om wat voor reden dan ook verslaafd zijn aan het eten van voedsel. Een opvallend aspect is steeds dat zich ‘ergens’ in hun leven een gewoontepatroon gevormd heeft.  Een patroon dat ze zonder langdurige hulp niet zelfstandig kunnen doorbreken. Ze worden in het genoemde programma 300 dagen begeleid. Ogenblikkelijk moet ik denken aan hetgeen in het voorstellen en ideeën van minister Kamps, zoals hij ze verwoord heeft in het Vitaliteitspakket.

• Tweet

Het gedicht Zeer vrij naar het Chinees van C. Buddingh’ schoot me te binnen toen ik onlangs in het dorpje Stavelot in de Ardennen een leeftijdloze boer bezig zag:
de zon komt op. de zon gaat onder.
langzaam telt de oude boer zijn kloten.
De boer duwde de met prikkeldraad bespannen palen opzij, manoeuvreerde zijn tractor door de aldus ontstane opening, stak zijn voertuig vervolgens achteruit en vulde voor zijn vee een grote badkuip uit de aanhanger met watertank.

• Tweet

Inleiding
Het is duidelijk dat elke organisatie de komende decennia te maken krijgt met een personeelsbestand dat gemiddeld genomen ouder is, dan het huidige. Dat betekent dat u er belang bij hebt dat uw medewerkers langer (=duurzaam) en waarschijnlijk breder inzetbaar zijn. Dat betekent dat ‘leren’ binnen uw organisatie een andere dimensie bereikt. Als u zich hierop toe gaat leggen tenminste.
Gaat dit u te snel?

• Tweet