“Waar ik van schrok, is dat de collega’s uit de back office nauwelijks regie voeren over de eigen loopbaan. Ze zijn reactief en het lijkt wel of ze zich als een lam naar de slachtbank laten leiden.” Aan het woord is een hoog opgeleide kenniswerker die met gelijkgestemden een derde mindsetdag volgt en abusievelijk de [...]
De afgelopen maand gaf ik een workshop binnen een ziekenhuis voor de afdeling inkoop die hiermee het startschot gaf voor de hele afdeling voor het invoeren van MVI (maatschappelijk verantwoord inkopen). De opbrengst van de workshop was, na uitwerking van de flip-overs) een zestal A4’s vol met ideeën over hoe ze zowel binnen de afdeling, buiten de afdeling en buiten het ziekenhuis bij kunnen dragen aan MVO en MVI. Binnenkort komt de werkgroep weer bij elkaar om verdere stappen te ondernemen. Een checklist die zij aan verkopende partijen
Het Nieuwe Werken (HNW) lijkt de hype van dit moment. Als je mee wil tellen als organisatie of als manager, dan propageer je HNW als dé oplossing voor de toekomst van de werkende maatschappij. Geen tijdverlies meer en minder negatieve milieueffecten als gevolg van de dagelijkse files. Flexibele werkplekken en werktijden en dus ruimte en stimulansen voor het individu. Besparing op kosten van kantoorruimte, et cetera. Maar wat is HNW eigenlijk? Hanteren alle schrijvers hiervan dezelfde definitie?
Met de ‘war on talent’ in het vooruitzicht zijn veel organisaties (en HR-professionals) bezig met thema’s als talentmanagement, duurzame inzetbaarheid, het nieuwe werken, employability, empowerment etc.. Deze interventies/thema’s zijn veelal gericht op het gedrag, de competenties van (individuele) medewerkers, de cultuur en de veranderende rol van het management. Uiteraard zeer belangrijk! Ik ben er echter van overtuigd dat deze inventies vrijwel niets opleveren als je niet tegelijkertijd ook iets aan de organisatiestructuur verandert. Het gedrag van mensen, de mate waarin zij hun competenties kunnen ontwikkelen en de betrokkenheid bij hun werk worden namelijk ook bepaald door de structuur van de organisatie.
Een medewerker gaat thuis werken. Ben jij als werkgever verantwoordelijk voor de ergonomische aspecten van het meubilair? Mag je een vergoeding geven om die verantwoorde bureaustoel aan te schaffen? En een stap verder; mag je komen controleren of het er staat en goed is afgesteld? En welk risico loop je wanneer je werknemer thuis – onder de afgesproken werktijd – een naar ongelukje krijgt? Voordat je medewerkers gebruik laat maken van HNW is het belangrijk te checken of ze perfectionistisch zijn aangelegd.
Van gras is bekent dat het geen zin heeft, maar hoe zit dat bij organisaties waar de organisatiecultuur deels verouderd is en nieuwe paradigma’s opgenomen moeten worden in het DNA van de aldaar werkende gemeenschap? Doel is altijd om te anticiperen op de veranderende wereld en het bewerkstelligen van winst en continuïteit. Een aantal mensen in de toplaag heeft de rol op zich genomen om ‘trekker’ te zijn en al snel ontvouwt zich een plan over hoe de organisatie ‘vernieuwd’ wordt. Onderdeel van dat plan is om iedereen te overtuigen van de noodzaak en het heil dat het ‘nieuwe’ gaat brengen, zodat iedereen ‘as soon as possible’ ernaar gaat handelen.
In de 10 jaar dat ik werkzaam ben als huurling om mee te helpen bij het versnellen van de gewenste verandering vallen mij een aantal valkuilen op die de ‘trekkers’ kenmerken.
Einde van de week. In de auto op weg naar huis met “vrijdagmiddag live” (radio 1) op de achtergrond en met mijn gedachten al in het weekend. Op een gegeven moment werd mijn aandacht toch getrokken door het gesprek op de radio. “Talent op de werkvloer wordt door veel organisaties niet ontdekt en dat is zonde”. Eric Matsers was te gast en trok de vergelijking met talentontwikkeling in de topsport en het bedrijfsleven. Hij stelde dat medewerkers in de weg worden gelopen door het middelmanagement dat vooral elkaar lijkt bezig te houden en verantwoordelijkheid bij mensen wegneemt zonder mensen uit te dagen en het initiatief te nemen.
De afgelopen jaren heeft Bert den Boer, redacteur voor Expeditie Duurzaam, diverse boeken geschreven. Zijn nieuwste is net uit en heeft goede recensies ontvangen. Een reden om hem eens te vragen naar zijn drijfveren.
Bert, je nieuwe boek heet: “Echt contact – hoe zorg je ervoor dat het klikt?” Wat is de reden dat dit boek geschreven is?
Mensen vinden het vaak lastig om echt contact te maken. In die zin lag het thema voor het oprapen. Verder viel me op dat tijdens trainingen en coachingsgesprekken altijd privévoorbeelden aan bod komen; zeker bij trainingen over coachend leidinggeven. Dat zette me aan het denken. Coachen vindt niet alleen plaats in een professionele werkomgeving.
De mooiste weergave van het huidige tijdsgewricht is te vinden in een prent van cartoonist Jos Collignon. Een Griek, Italiaan, Portugees en Spanjaard liggen zonnebrillend in minuscule zwembroeken op hun handdoeken naast elkaar op het strand. Een Duitser is druk bezig met het graven van een kuil. De Griek zegt: ‘Günther, pak eens een biertje voor ons uit je koelbox en neem er zelf ook een…’ Is er een mooiere samenvatting te bedenken van alle nieuwsberichten die ons de laatste tijd teisteren over de financiële schuldencrisis, ook wel aangeduid als Euro-, krediet-, financiële-, geld-, bancaire of vertrouwenscrisis. Het is in ieder geval een crisis die ons occupied.
In mijn ontdekkingsreis naar hoe we duurzaamheid met HR kunnen verbinden, kan ik in deze tijd (begin november) niet om de jaarlijkse rituele dans, het beoordelingsgesprek, heen. De voorbereiding hiervan is stilaan begonnen en ik denk niet dat veel managers en medewerkers hier naar uitkijken. Een artikel uit HRpraktijk (januari 2011) verwijst naar een studie waaruit blijkt dat circa 30% van de medewerkers ontevreden is over het beoordelingsgesprek en dat nog eens 25% zegt dat er geen concrete afspraken worden gemaakt. Met andere woorden, meer dan de helft van deze gesprekken levert niet die positieve energie op die we er met zijn allen van verwachten.
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Laatste reacties
Veel organisaties zijn in mijn beleving inderdaad 'overmanaged & undeled'. Daar w…
reactie op: Servant leader denkt met schaamte terug aan 'de poppetjes'Hallo Paola, Ik vraag me af welk verschil er juist bestaat tussen impliciete kenni…
reactie op: Vier soorten kennis in de kenniseconomie; hoe gaan we daar praktisch mee om?Tijd is mijns inziens slechts interessant als fenomeen in relatie tot een menswaardig…
reactie op: Het Nieuwe Werken vergt ook nieuw denken over tijd