Ik zeg het je, de domste primaat in de Apenheul is de Homo Sapiens. Verschrikkelijk. Deze zomer bezocht ik dit prachtige park en heb met stijgende verbazing, en schaamte, naar mijn medemensen gekeken. Al vretend banen ze zich een weg door het park, ook waar gigantische borden duidelijk aangeven dat er NIET gegeten mag worden. [...]
Licht uit, verwarming laag. Die routine heeft elke Nederlander die ’s ochtends naar zijn werk gaat. Maar zodra we op kantoor arriveren, zijn we die energiebesparende handelingen ineens vergeten. Terwijl juist bedrijven en instellingen nog veel te winnen hebben op het gebied van duurzaamheid.
Netbeheerder Liander organiseert daarom van 10 oktober tot 11 november 2011 de groene kantorenwedstrijd GroeneDaad.nl. Een wedstrijd voor en door kantoren, om Nederland te laten ervaren hoe makkelijk het is om duurzamer te werken: geen woorden, maar Groene Daden! Inschrijven voor de wedstrijd is gratis kan tot 10 oktober op www.groenedaad.nl
Ik heb veelvuldig overleg met het hoofd Customer Centre van de Telefoongids… Ik wil namelijk van de stapel Telefoongidsen en Gouden Gidsen in onze hal af! En dat lukt niet. Vorig jaar niet en ook dit jaar weer niet.
Nee-nee is ook echt nee
Want, ze staan er weer in ons portiek. Enorme bundels Telefoongidsen. Ze zijn zomaar neergedonderd door de bezorgers, die geen enkel respect hebben voor onze afmelding via internet, laat staan voor de nee-nee-stickers op de brievenbussen in ons portiek. En niemand van de bewoners die er eentje meeneemt. Een geduldige geel-witte berg die in alle eenzaamheid wacht op de schoonmaker.
Vorige week was ik in gesprek met iemand over de manier waarop mijn passie voor duurzaam HR gegroeid was. Aan het einde van het gesprek vroeg hij: “Waarom schrijf je dit niet op? Het is een mooi verhaal en wellicht ook de sleutel voor andere (HR) professionals om duurzaamheid met hun vak te verbinden.”
Even heb ik getwijfeld. Wil ik hierover wel schrijven? Is mijn verhaal leuk genoeg voor anderen om het te lezen? Maar uiteindelijk heb ik dus besloten om de lezer daar zelf over te laten oordelen. De belangrijkste reden? Duurzaamheid begint bij je zelf en misschien doet mijn verhaal anderen inderdaad even nadenken over hoe ze duurzaamheid zouden kunnen integreren in hun eigen professie.
Armoedeproblematiek is bijzonder complex. Het gaat zelden alléén om direct gebrek aan geld en middelen. Materieel gebrek hangt altijd samen met sociale en psychologische problemen die vaak al generaties lang zijn opgebouwd. Denk daarbij aan: uitzichtloosheid, gebrek aan zelfvertrouwen, mensen die niet worden geprikkeld of gestimuleerd, weinig onderling vertrouwen of onderlinge organisatie, een gebrekkige communicatie- en/of infrastructuur, etc.
De laatste tijd krijg ik steeds meer de kriebels van al die ‘jonge honden’ die duurzaamheid in hun bedrijf willen ‘promoten’, streven naar ‘draagvlak’ voor energiebesparing en die hun bazen ervan willen overtuigen hoe ‘leuk’ duurzaam ondernemen wel niet is.
Het laatste nummer van duurzaamheidsvakblad P-Plus portretteert er een paar: ‘Ze zijn jong en daadkrachtig. Duurzaamheid? Daar krijgen ze energie van. Met confronterende acties en opvallende communicatie motiveren zij hun collega’s om mee te gaan. Met hun jeugdig enthousiasme zijn ze een katalysator voor verandering in hun bedrijf.’
Steeds meer onderzoeken laten zien dat de toekomst van bedrijven afhankelijk is van het feit of zij ‘het nieuwe werken’ kunnen introduceren en daardoor kunnen overleven c.q. winstgevend kunnen blijven. Maar wat verstaan we feitelijk onder ‘het nieuwe werken’ (verder in dit artikel HNW genoemd)? En is het eigenlijk niet meer een andere vorm van samenwerken? HNW betekent dat er niet alleen op het gebied van werkomgeving diverse veranderingen plaatsvinden, maar ook op het gebied van beloning & beoordeling en sturing & organisatie. HNW moet dus niet alleen gezien worden als een nieuwe manier van werken, maar vooral ook als een andere vorm van samenwerken en daar schort het, zie de titel van deze blog, nog weleens aan!
ISO 26000 is in 2010 gepubliceerd en nu al zijn er allerlei onterechte claims in de markt over handelen conform deze standaard. ‘Dat mag helemaal niet’, haast ISO zich te melden. Wie de richtlijn gelezen heeft weet dit, want het staat er duidelijk in. Toch zijn er certificerende instellingen in de wereld die dit aan hun laars lappen en eigenwijs toch ISO 26000-certificering aanbieden. Met als het bittere gevolg om daarna door ISO op de vingers getikt te worden. Wat betekent dat ze hun certificaten moeten intrekken.
Voor de klanten die het certificaat afgenomen hebben is dit dubbel zuur, want ze zijn dan en het certificaat kwijt en, als ze pech hebben, ook hun centen. Eigenlijk is dat gewoon eigen schuld dikke bult, want dan had de klant zelf beter ISO 26000 moeten lezen.
Laat ik maar direct met de deur in huis vallen: de huidige manier van werven en selecteren door organisaties is verouderd. De traditionele wijze heeft als minpunt dat het aanwezige potentieel niet uit mensen wordt gehaald. Waarom?
Mijn hoofd zit altijd vol! Vol met het bedenken van nieuwe ideeën. Vol met mogelijkheden om fondsen te werven voor de stichting Che Amigo. Vol met de uitvoering van onze projecten. Het volgende heb ik nu bedacht: het op de markt brengen van een Che Amigo hockeystick. Deze hockeystick zal een ontwerp bevatten dat is getekend door kinderen van één van onze projecten. Het idee is dat een gedeelte van de opbrengsten van de verkoop van de hockeysticks toekomt aan die projecten. Zo gezegd, zo gedaan. Een vriendin van mij, eigenaresse van Jawa Sport, vond het een goed idee en de kinderen in Argentinië gingen met veel enthousiasme aan de slag. Binnenkort komt deze ‘sociale hockeystick’ dan ook op de Nederlandse markt.
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?

Laatste reacties
Tom Eekelder heeft een zeer relevant punt: structuur bepaalt mede het gedrag van de m…
reactie op: Zonder aandacht voor de 'organisatiestructuur' kun je een duurzame arbeidsorganisatie vergeten!...... helemaal mee eens. Nog mooier is het als de baas van de leidinggevende het goe…
reactie op: Leiders sturen medewerkers het bos in door 'eigen verantwoordelijkheidsgekte'Zonder aandacht voor de samenhang in cultuur, structuur en besturing kun je een duurz…
reactie op: Zonder aandacht voor de 'organisatiestructuur' kun je een duurzame arbeidsorganisatie vergeten!