Zelden zie je ze nog, de opgeblazen vierwielers die brommend in de file stonden. Maar oh, wat had mams fijn zicht over hetgeen voor de auto voor haar gebeurde. Zo ongeveer luidde de USP van de SUV. Veiligheid was ineens het heikele punt waar elke Kadett of 205 op voorhand op werd afgekeurd. De labrador achter het hek immers, moest kost wat kost veilig naar het uitlaatveldje in het bos gebracht kunnen worden, nadat de kids de tennisles op waren afgezet.

De SUV zoop, dat wel. Maar indertijd was de euro nog statistiek gezien een klinkende munt, waar deze momenteel van de glimmende zijkant zowat afscheid heeft weten te nemen. Ja de Grieken. Men keek dus niet op een litertje aan de pomp, met bomen die tot in de hemel groeien, hoef je voor het milieu geen rekenschap af te leggen.

Maar plots stokte de machinerie die kapitaaleconomie heet en waren kommer en kwel de nieuwe norm. Elke liter die nu door de pistoolgreep van de pomp in de slurf naar de tank werd uitgeknepen, werd gevoeld in de aldoor verschralende portemonnee. Plots waren de handdoeken van de firma Schelp niet meer gewild en de vrije bijen van die andere loodgigant mocht men ook steken daar waar het daglicht zelden verschijnt. Om maar niet te spreken van de zegeltjes uit Koeweit. Dikke tong! Nee, zuinigheid nu en vandaag was het nieuwe adagium.

Nu kun je een paar opties uitvoeren, waarbij de keuze viel op meer kilometers per strekkende liter. Dat betekende dus ook dat de ooit zo zwaarbevochten en hooglijk gewaardeerde SUV’s zwaar afgeprijsd naar het tweedehands circuit dreigden te verschroten. Hoe simpel de consument afscheid neemt van het consumptiegoed. Hoor je ineens geen enkele sherryslurper nog over veiligheid.

Plots waren de 500’tjes, de Lupo’s, de eennulnogwats en de Japanse kilometervreters niet meer aan te slepen. Elk aangeprezen met de slogan waarbij er vanuit ’s Rijks incasso nog maar veertien procent wordt bijopgeteld.

Het heeft dus zin de onwilligen in de beurs te knijpen. Hij of zij gaat dan het gewenste gedrag vertonen. Stoppen met roken bij een tientje per pakje, het niet meer ziek zijn bij een eigen risico van 400 spijkerharde euro’s in het jaar en een auto die pas de weg op mag bij 1 op 20. Minimaal.

Waar je echter niets over hoort, is dat je ook gewoon minder kan rijden. Het Larootje uit ’75 van scribent dezes op de plaats rust, smaakt een liter op elke vierduizend meter. Het is een soort zelfrijdtaxi, qua aftikken. En met de huidige bijna twee euro voor een beetje krachtvocht, is er vervolgens geen enkel beletsel om wat vaker de fiets te pakken. Ook al staat de 2.0-Audi er strak naast.

Want uiteindelijk is dat de enige oplossing; pedaalkracht.

Maar dan moet je dus bellen met een centraal nummer van een helpdesk van het bedrijf dat je die vraag probeert te stellen en begint de gruwel. Vanaf het moment dat je het laatste getal van het nummer hebt ingedrukt en de verbinding tot stand dreigt te komen tot het moment dat je op de toets ‘Einde gesprek’ drukt, ben je overgeleverd aan de nukken van het bedrijf in kwestie.

Het leveren van een dienst of product, wil een bedrijf gaat de meeste bedrijven goed af. Ook neemt men een goede klachtafhandeling in toenemende mate serieus. In die zin, dat men wel degelijk beschikt over een klachtafhandelingssysteem: de helpdesk. Maar probeer die maar eens te bereiken.

Het is woensdag 4 april en de monteur die specifiek voor deze dag is besteld, komt niet opdagen. Om 11.55 uur verwelkomt een mevrouw de beller met de mededeling dat het gesprek kan worden opgenomen om zo de dienstverlening nog verder te optimaliseren. Geen overbodige luxe, al is de eerste wrevel reeds gewekt. Hoezo opnemen? Heb ik daarvoor door te bellen al toestemming gegeven? Klaarblijkelijk. Ook zal mij na afloop van het gesprek nog een viertal vragen worden gesteld en als ik daar niet aan mee wil doen, is dat ook goed. We zijn een halve minuut verder en er heeft alleen nog een bandje geklonken.

Ah, de volgende ingesproken boodschap. ‘Om u nog beter van dienst te kunnen zijn, vragen wij u uw klantnummer bij de hand te houden. U krijgt nu een keuzemenu.’ Er zit niks anders op dan dit af te luisteren en tijdig te beslissen of dat wat het bandje meldt, slaat op de klacht die ooit is ontstaan. Alsof Pavlov zelf aan de telefoon zit, wordt er snel een toets ingedrukt bij iets wat lijkt op de oorzaak van de klacht. Mooi, dan start het volgende bandje, met ook nu weer een multiple-choicetest.

Dan, finaal, krijg je iemand aan de lijn die in een cursus geleerd heeft hoe een telefoon moet worden opgenomen en een klant te woord moet worden gestaan. Niks spontaniteit, alles is gescript.

Natuurlijk kan deze mevrouw het probleem niet oplossen omdat zij niet tot het team behoort waar de klacht over gaat, of anders gezegd: er had een andere keuze moeten worden ingetikt toen het menu werd geproclameerd door tussenkomst van de niet-bestaande voorleesmevrouw. Geen nood, er wordt even met iemand gebeld en dan komt alles prima-de-luxe in orde.

Na 12 minuten valt het besluit de verbinding te verbreken. Geen mens kan de marteling van 400 keer ‘ Een moment geduld alstublieft,’ langer dan noodzakelijk doorstaan. De 12e minuut is voorbij die grens. Ver. Nooit meer iets gehoord. Eerst breken de paasdagen aan, dan maar weer proberen, langs dezelfde klantmartelweg.

Wat nu zou er mis zijn met een klantenservice die gewoon uitgaat van een telefoonnummer met een echt mens erachter die direct de telefoon opneemt en de klacht weet op te lossen? Dat vergt enige mate van generalistisch werken, maar hee, was dat niet iets dat we al sinds Taylor roepen?

Om de klant echt beter van dienst te kunnen zijn, moeten we toch echt terug naar de tijd dat er iemand achter een bureau gezeten de belangen van de eigen klantenkring behartigde en als die dan weinig klachten krijgt, mag hij als beloning vroegtijdig naar huis. Betaal ik per maand graag een tientje meer voor.

Ik bezocht de vrouwennetwerkbijeenkomst van een van de beste coöperatieve banken ter wereld, zoals zij zich zelf omschrijven.
Netwerken is een vast onderdeel van mijn takenpakket. Erg selectief ben ik niet: heb ik tijd, lijkt het me leuk of maakt het me nieuwsgierig? Criteria die ik ieder aanraad.
Deze ‘vrouwen-met-pit-bijeenkomst’ valt onder het laatste: nieuwsgierigheid.
Dyanne komt en ik heb nog nooit van Dyanne gehoord. Dat, samen met de locatie “Het Groninger museum” geeft de doorslag. Ik ga.En ziedaar ik krijg waar voor mijn geld. Een avond met een onverwacht direct zichtbaar resultaat………………
100 andere vrouwen komen ook. Dat hoor ik, als ik binnen kom. Het klinkt als een voetbalstadion, waar fel wordt gediscussieerd of de rode kaart nu wel of niet terecht is.

Dyanne Beekman ( van Dyanne Beekman imagogroup, de Libelle, Wehkamp, Robert ten Brinke etc.), inspireert een uur lang door ons een spiegel voor te houden en met ons in de spiegel te kijken. 101 vrouwen met een opdracht: herken, ontwikkel en durf.

Wie ben ik?(identiteit) Hoe word ik gezien (imago): twee zaken waarmee al die 101 zelfstandige vrouwen worden uitgedaagd.
Bekijk je zelf in de spiegel, benoem drie dingen die je GOED vindt. Leef ik het leven dat ik wil?

101 vrouwen zijn opvallend stil: weg voetbalstadion.
Hoe word ik gezien en hoe wil ik worden gezien begint met: blijf bij je zelf.

Of je figuur van de appel, de peer, of het wybertje afstamt, of je maat 34- of 56+ hebt, je mag er zijn.
Dyanne: “Zoals je innerlijk is gebouwd op een stevige fundering, zo zou dat moeten gelden voor je uiterlijk. Een goede basisgarderobe is het halve werk”. Die heb je nodig om oneindig mee te kunnen combineren. Trends te volgen als je wilt. Hoezo, ik heb niets om aan te trekken?

Ik herken dit bij veranderingsprocessen en innovatietrajecten: Een goede basis is nodig om oneindig mee te combineren. “We gaan het helemaal anders doen. De markt vraagt het, de samenleving schreeuwt er om.” Er wordt vergeten wat “we al in huis hebben”. Sterker nog: regelmatig weet men geen antwoord op de vraag: wat zijn jullie sterktes, welke kwaliteiten heb je en hoe zet je die in? Inspelen op ontwikkelingen, met behoud van dat wat je kracht is, is een kunst.
De criteria die ik voor organisaties moet gebruiken om de juiste diagnose met betrekking tot appel, peer of wybertje te kunnen stellen zoek ik op. Daarna is het een piece of cake of een eitje (Kies maar wat je het lekkerst vindt).

Mijn eerste onoverdachte verandering, na de “Vrouwen met Pit” had in ieder geval een ongewenst resultaat. Het blijft een kwestie van “Willen is kunnen, met vallen en opstaan”, zoals ik zelf bij mijn vertrek ondervond.

Vanaf 17 april is de eerste uitzending van het TV-programma: “Duurzaamheid In Beeld; een actuele kijk op duurzaam ondernemerschap in Nederland” te zien op Duurzaam24.TV. Het TV-programma is een initiatief van Duurzaam24.TV, RDO Duurzaamheidscentra en advies- en ingenieursbureau DHV. Op 12 april wordt de eerste aflevering opgenomen in RDO-Midden te Apeldoorn. In elke aflevering staat het ronde tafelgesprek over een bepaald actueel duurzaamheidsthema centraal. In de eerste aflevering is het gespreksonderwerp: “Financiering van Duurzaamheid”.

In deze aflevering komen onder andere de onderwerpen co-financiering, crowd funding, ondernemerschap, de rol van de bank en innovatie aan bod.

Deelnemers zijn:

• Albert Fischer (Yellow & Blue)
• Leon Pulles (DHV)
• Rinske van Noortwijk (Greenwish)
• Jan Bouw (Crowd Funding Platform Share 2 Start)
• Jort Bakker (ASN Bank)

De gespreksleider is Marga Hoek, directeur De Groene Zaak.

Delen van praktijkervaringen

Dit is het eerste businessgerichte duurzaamheidsprogramma dat ondernemers moet inspireren. Folkert van der Molen, een van de initiatiefnemers en marktmanager Milieu en Duurzaamheid bij DHV: ‘Wij delen als bedrijf onze praktijkervaringen. Tevens zijn de uitzendingen een mooie opstap naar het 13^e Nationaal Sustainability Congres op 20 november.’ Het programma brengt de enorme veranderingen die met duurzame ontwikkeling gepaard gaat in beeld. ‘Velen zijn al zeer gedreven bezig om voor de volgende generaties een leefbare wereld te realiseren. Dit programma hoopt daar aan bij te dragen’, aldus Pieter Parmentier, initiatiefnemer Regionale Duurzaamheidscentra voor Ondernemers (RDO).

Vaste programmaonderdelen

Naast het ronde tafelgesprek zullen een aantal zaken tijdens ieder programma terugkomen:

• Introductievideo’s op basis van de beste ‘User Generated Content’ inzendingen
• Terugblik op actualiteiten van de voorgaande periode
• Pitches van enkele koplopers/ondernemers
• Exit video op basis van de beste video inzendingen

De planning is om in eerste instantie vier afleveringen te maken en afhankelijk van de respons dit aantal te verhogen.

De initiatiefnemers zijn:

• Advies- en ingenieursbureau DHV  http://www.dhv.nl
• Duurzaam24.TV  http://www.duurzaam24.TV
• RDO Duurzaamheidscentra  http://www.rdo.nu

Informatie

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Pieter Parmentier via 06 4174 1464 of info@rdo.nu

Andere projecten van deze initiatiefnemers zijn:

• 26 april: Koplopersavond op Paleis Het Loo voor 150 innovatieve en duurzame ondernemers. Voor meer informatie zie http://www.rdo.nu en bovenstaande contactgegevens.
• De 13^de editie van het Nationaal Sustainability Congres op 20 november a.s. in Nieuwegein. Thema is “The Revitalization of Sustainability: dienen en verdienen”. Zie verder http://www.sustainability-congres.nl

• De situatie bij NedTrain
• Het opzetten van een ideeënmanagementsysteem en het gebruik van Dragons Den daarbij om het delen van ideeën in een stroomversnelling te brengen
• Het detecteren van kenniswerkers en het vormgeven van een leaving expert traject
• Het creëren en faciliteren van Communities of Practice.

Jan heeft ervaring met brainstormen met grote groepen. Samen met Paola Pisu, bekend van NVP Kring Zwolle voor wie procesbegeleiding haar dagelijks werk is, gaat hij een gezamenlijke battle brainstorm vormgeven waarin jij als HR-professional in subgroepen aan de slag gaat met twee vragen rond kennisdelen. De subgroep met het beste idee wint een prijs. De ideeën ontvang je een paar weken na de bijeenkomst in de vorm van een e-letter.

Het merk: Jan Hoetmer 1 : 2 = 3

De missie die bij mijn functie hoort, is het verbeteren van innovatieve kracht op de werkvloer. Helaas ligt bij innovatie de focus teveel op technische aspecten. ‘Innovatie’ is meer dan de techniek; sterker nog 3/4 van het succes van innovaties wordt bepaald door mensen. De technische innovatie is het einde van een keten. Hoe kom je tot een doorbraak? Verzamel honderd ideeën, daarvan zijn er tien kansrijk en één daarvan is een doorbraak. Het begin van de keten is dus het verzamelen van ideeën en creativiteit is de brandstof daarvoor. Het logische gevolg daarvan is innovatie. Om creativiteit te stimuleren maak ik gebruik van een scala aan interventies om van ideeën tot ‘doen’ te komen. Dus vergemakkelijk ik onder andere: brainstormsessies, maak gebruik van Dragons Den bij presentatie van ideeën, initieer een opleiding voor geëngageerd leiderschap om vruchtbare grond te kweken waardoor meer ideeën worden uitgevoerd, enzovoort. Ik geloof in de optelsom: creativiteit + ondernemerschap = innovatie. Innovatie is voor mij als jazz: een continue improvisatie en chaos gebaseerd op een solide structuur van regels en voorschriften. Lees meer: www.innovatieopdewerkvloer.nl

Programma

16.30 – 17.00 uur   Welkom met een innovatieve lekkernij

17.00 – 18.00 uur   Start interactieve workshop door Jan Hoetmer rond kennisdelen

18.00 – 18.45 uur   Tijd voor een hapje; we laten ons verrassen

18.45 – 19.45 uur   The Battle, een brainstorm rond twee belangrijke vragen voor de HR-professional en de elevator pitches van de ideeën

19.45 – 20.00 uur   Korte juryberaadslaging, prijsuitreiking en afsluiting met een netwerkborrel

Locatie en kosten

De kantine van NedTrain in Zwolle, Hanzelaan 101, 8017 JE Zwolle. De NVP werkt kostendekkend; daarom vragen we deelnemers bij te dragen in de kosten en die komen dit keer uit op een bedrag van slechts € 30,=.

Aanmelden

Aanmelden voor deze bijeenkomst kan via: http://www.nvp-plaza.nl/site/nl/actueel.phtml?p=agenda-aanmelden&index=1419

Een kwart van de Nederlanders maakt zich zorgen dat er in de toekomst ook in Nederland honger geleden zal worden. Maar vooralsnog zijn jongeren vooral bezorgd dat ze dik worden; ouderen zitten meer in over gif of dierlijke virussen in eten. Zowel jongeren als ouderen bestuderen de verpakking op keurmerken voor gezonde keuze, eerlijke handel en diervriendelijkheid, maar uiteindelijk koopt ruim 70% het eten dat lekker smaakt en goedkoop is. Over een ding zijn jong en oud het eens: insecten mogen wel in voedsel verwerkt worden (40% zegt in diervoeding; 25% in voedsel voor mensen), als ze het zelf maar niet hoeven op te eten! Deze tegenstrijdigheden blijken uit onderzoek dat NCDO (centrum voor mondiaal burgerschap en internationale samenwerking) in samenwerking met TNS NIPO deed onder 1.088 Nederlanders in het kader van de Battle of the Cheetahs, een wedstrijd voor creatieve oplossingen voor mondiale voedselvraagstukken. Donderdagavond 1 maart is de finale van deze wedstrijd.
Wat weten we, wat eten we? Het is opvallend dat duurzaamheid nauwelijks een rol speelt bij het kopen van eten, terwijl de meerderheid van de consumenten wel naar een dierenwelzijnskeurmerk en duurzaamheidskeurmerk zegt te kijken op de verpakking. Ongeveer 80% van de Nederlanders geeft aan bereid te zijn om (gemiddeld 10%) meer te betalen voor duurzaam voedsel. Terwijl de meerderheid tegelijkertijd zegt dat een lage prijs uiteindelijk toch de doorslag geeft bij de aanschaf van voedsel. Op de vraag wie het meest verantwoordelijk is voor eerlijk en duurzaam eten in de schappen, wordt het minst vaak de winkel zelf genoemd, maar in grote meerderheid de producent. Jongeren leggen vaker dan ouderen de verantwoordelijkheid voor duurzaam voedsel bij de overheid in plaats van zichzelf. Finale Battle of the Cheetahs: donderdag 1 maart Battle of the Cheetahs is een ideeënwedstrijd van NCDO voor eerlijk en duurzaam voedsel: vijf teams van young professionals werkten de afgelopen zes weken aan nieuwe oplossingen voor eerlijk en duurzaam voedsel. Tijdens de finale op 1 maart in Amsterdam strijden de vijf finalisten tegen elkaar om een startkapitaal van 25.000 euro. Hun oplossingen moeten Nederlanders aanzetten om duurzamer om te gaan met voedsel en rekening houden met wereldwijde wederzijdse afhankelijkheid. F∞D2 gaat het gevecht aan met voedselverspilling en begint waar we het meeste weggooien: de tomaten in de supermarkt. Made in Holland bereidt ons voor op het ‘nieuwe eten’, want met insecten als nieuwe eiwitbommetjes kan onze vleesconsumptie worden teruggedrongen. Echte Prijs laat zien wat we eigenlijk zouden moeten betalen voor de rijst en kip in onze keuken. Riszkyfoodz is een label voor ‘onveilig’ voedsel’; hoe gevaarlijk is rauwmelkse kaas of een sateetje van de straat? City Farming neemt ons mee naar stadslandbouwmethodes die de schaal van Chinese grote steden aankunnen.
—————————————————————————————————————————————————————————————Noot voor de redactie: Voor meer informatie over de opiniepeiling voedselzekerheid, aanmelden voor de finale van Battle of the Cheetahs kunt u contact opnemen met PR-consultant Olivia M.C. Smulders via olivia@omcworks.nl of 06-29344552. www.battleofthecheetahs.

De zogenaamde ‘license to operate’ (vergunning om te opereren/produceren) gaat namelijk veel verder dan het voldoen aan de minimale wet- en regelgeving. Meer instanties/stakeholders zijn zich gaan roeren op het gebied van gunnen. 41 organisaties hebben inmiddels een sport op de MVO Prestatieladder behaald. Deze bedrijven gaan, afhankelijk van de behaalde sport op de ladder, aan leveranciers vragen om te bewijzen of het materiaal dat zij aanleveren aan duurzaamheidscriteria voldoen. Ze vragen aan leveranciers om een zogenaamde ‘code of conduct’ te tekenen. Daarin verklaar je dat jouw organisatie zich houdt aan een flink aantal duurzaamheidscriteria en aan de weg timmert om daarin stappen voorwaarts te zetten. In november is de pilot zelfverklaring ISO 26000 afgerond en hebben tien organisaties deze verklaring in huis. MVO Nederland groeit en heeft inmiddels meer dan 1500 partners die allemaal een stevige verklaring rond maatschappelijk verantwoord ondernemen hebben getekend. Om partner te kunnen blijven (in plaats van sponsor) wordt per 1 april gevraagd om een online positioneringstool in te vullen of MVO-informatie online te zetten. Alleen dan kun je gebruik blijven maken van het logo van MVO Nederland in communicatie-uitingen. Het spreekt voor zich dat de activiteiten van al deze partners hoe langer hoe meer andere organisaties raken.

De overheid vraagt om aantoonbare vorderingen op het gebied van MVO. Wanneer deze achterwege blijven, dan verlies je opdrachten bij aanbestedingen. De eerste ziekenhuizen in Nederland zetten hun eerste stappen op het pad van maatschappelijk verantwoord inkopen. Ook zij vragen, aan de hand van een checklist, aan hun leveranciers hoe zij MVO invulling geven. Volgende week interview ik de projectleider maatschappelijk verantwoord inkopen bij Isala Klinieken in Zwolle. De blog daarover verschijnt eind februari/begin maart.

Verder roeren consumenten zich hoe langer hoe meer. Klik naar de volgende link (http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2680/Economie/article/detail/3180672/2012/02/15/Voor-het-eerst-geeft-Apple-toe-toch-misstanden-in-China.dhtml) en lees hoe Apple toegeeft, na de nodige druk van consumenten, dat er sprake is van misstanden bij een fabriek in China die hun producten assembleert. Overigens maken ook producenten als Nokia, HP, Dell en Samsung gebruik van de diensten van Foxconn. Of zij ook te maken krijgen met handtekeningenacties is de vraag. Ik wacht op de eerste marketingactie van een meer of minder bekend merk dat meldt dat hun product is gemaakt zonder dat er sprake is van uitbuiting van arbeiders.

Op een consumentenplatform als NUDGE is dat soort informatie al te vinden. Zij werken bijvoorbeeld samen met Greenchoice. Een energieleverancier van dondergroene energie die bovendien prijzen heeft gewonnen als het gaat om klanttevredenheid. Langzaam maar zeker gaan hoe langer hoe meer consumenten ertoe over om duurzame producten te kopen. De prijs van een aanzienlijk aantal duurzame producten daalt al en kan de concurrentieslag aan.

Een laatste facet van de (ver)gunning om te produceren/opereren dat ik hier wil noemen, is de wil tot transparantie. Dit verschijnt in de vorm van een duurzaam jaarverslag. Grote bedrijven betrekken hier accountantskantoren bij. De grote vier op het gebied van accountancy hebben daartoe specialisten in dienst. Een aantal kleinere spelers bieden inmiddels ook hun diensten aan bij de begeleiding van het MKB dat hun vorderingen transparant wil maken.

Een aantal jaren geleden publiceerde Harvard Business Review een artikel waarin gesteld werd dat het invoeren van maatschappelijk verantwoord ondernemen, net zoals het invoeren van ICT vanaf de jaren tachtig in de vorige eeuw, onvermijdelijk is voor het continueren van organisaties. Het moment dat dit geldt voor het nemen van stappen op MVO-gebied, komt met rasse schreden dichterbij.

De tijd dat MVO als hype bestempeld kon worden, is al lang voorbij.
Komende week ga ik op bezoek bij een accountantskantoor dat wil sparren over hoe zij MVO moeten invoeren. Als iets blijkt uit zowel de praktijk als managementliteratuur over dit onderwerp, is het wel dat er geen blauwdruk voor de invoering van MVO bestaat, omdat elke organisatie op een andere wijze met de te onderscheiden facetten van MVO te maken heeft. Bij de start van de invoering van MVO lijkt het vaak een ‘ver-van-mijn-bed-show’, terwijl na inventarisatie blijkt dat er vaak al heel wat stappen op MVO-gebied genomen zijn. Juist omdat het meer ingeburgerd is dan men beseft.

Een globaal stappenplan kan er als volgt uit zien:
1. Wat is (onze definitie van) MVO en wat is ons beeld daarbij?
2. Wat doen we al en waarom is het nodig om vervolgstappen te ondernemen (urgentie)?
3. Aanbieden van theorie waarna een stakeholderonderzoek belangrijk is.

Wat verwachten de belangrijkste stakeholders van jouw organisatie binnen een termijn van één tot drie jaar? Verwachten zij dat je zaken aan kunt tonen op de zeven kernthema’s die horen bij ISO26000/MVO Prestatieladder, dan heb je een ander uitgangspunt dan wanneer je aan de slag gaat met de invulling van de acht te onderscheiden deelgebieden van MVO zoals die te vinden zijn op de site van MVO Nederland. Het eerstgenoemde brengt niet te onderschatten administratieve lasten met zich mee en de vraag is of MVO gaat leven in de harten van je medewerkers. Je bent continu bezig met het leveren van bewijs dat je meewerkt aan een balans tussen de sociale, de ecologische en  de economische dimensie (planet, people and profit).

Wanneer je voor één van de twee uitgangspunten gekozen hebt, is het zaak om vast te stellen met welke deelgebieden je organisatie te maken heeft. Daardoor ontstaat focus. Om betrokkenheid te genereren bij je medewerkers raad ik aan om ze zo snel als mogelijk te betrekken bij de wijze van invoeren van MVO op de deelgebieden. Zo start je vanuit de kracht van de organisatie en zal MVO zich als een inktvlek verspreiden zowel intern als extern.

Veel succes met het invoeren van MVO.

paola@ombradellaterra.nl  of 06-14162835

Samen in één platform
Nieuw in MyWorld.nl is dat grote en kleine ontwikkelingsorganisaties elkaar in één platform treffen om kennis en ervaring te delen. Tot nu toe werken grotere ontwikkelingsorganisaties, zoals Cordaid, Wilde Ganzen, Impulsis en Oxfam Novib, ieder samen met kleinere particuliere initiatieven. Particuliere initiatieven hebben zich onderling verenigd in de eigen branchevereniging Partin. Op initiatief van NCDO (centrum voor burgerschap en internationale samenwerking) en Partos (branchevereniging voor internationale samenwerking), bundelen al deze partijen hun krachten in één digitale informatieplek voor de kleinschalige goede doelen organisaties.

Steun voor betrokken wereldburgers
Volgens Frans van den Boom, directeur van NCDO,sluit het nieuwe platform aan bij de tijdgeest: “MyWorld.nl komt tegemoet aan een sterke behoefte van veel mensen in Nederland om zelf een bijdrage te leveren aan een armoedevrije, duurzame en rechtvaardige wereld.” Directeur Alexander Kohnstamm van Partos hoopt dat dit platform voor hen een steun in de rug is: “We bieden particuliere initiatieven en grotere ontwikkelingsorganisaties een plek om met elkaar in contact te komen. Daarmee hopen we actieve wereldburgers te ondersteunen in hun doel om een echte bijdrage te leveren aan een betere wereld.”

Openbaar en community-deel
MyWorld.nl bestaat uit een openbaar deel waarop artikelen, nieuwsberichten, boekrecensies columns en een uitgebreide kennisbank te vinden zijn. Daarnaast heeft MyWorld.nl een community-deel voor ingelogde gebruikers. Daar kunnen mensen en organisaties met elkaar in contact komen, hun eigen doel presenteren en kennismaken met anderen.
MyWorld.nl is een samenwerking van NCDO, Partos, Partin, Oxfam Novib, Wilde Ganzen, Cordaid, Simavi, Impulsis (ICCO, KerkinActie, Edukans), PSO, Aqua4All en de regionale COSsen.

Noot voor de redactie:
Voor meer informatie en interviewaanvragen kunt u contact opnemen met PR Consultant van MyWorld.nl i/o NCDO: Olivia M.C. Smulders via olivia@omcworks.nl of via 06