Paola Pisu

Een verontrustend bericht stond afgelopen vrijdag 3 september in de Volkskrant. Door onderzoek van journalisten bleek dat beide modewarenhuizen een deel van de kleren laat produceren in India. Deze organisaties zeggen de fabrieken te bezoeken en wanneer ze geen vormen van uitbuiting constateren, gaan ze met een gerust gemoed in zee met met zo’n organisatie. Wat zich daarna verder achter de schermen afspeelt, is onbekend. Lees verder…

Moderne organisaties die duurzaamheid een warm hart toedragen, kiezen ervoor om het item duurzaamheid onder te brengen in de Persoonlijke Ontwikkelplannen. Tegenstanders van duurzaamheid zullen dit absoluut als een vorm van duurzaamheidsterreur ervaren. Anderen beweren dat het een vorm van bezuinigen is. Volgens mij gaan duurzaam handelen en besparen altijd samen. Sinds ik privé steeds meer duurzaamheidsprincipes invoer, leef ik zuiniger. De opgeheven vrekkenclub had duurzaamheid eigenlijk als hobby. Al heb ik er nog steeds geen zin in om theezakjes tig-keer te gebruiken. Terug naar het POP. Lees verder…

“Het varken kwam er van alle dieren toch wel het meest schrijnend vanaf kijkend hoe ermee wordt en werd omgegaan. Ik stopte met mijn veeartspraktijk vlak voor het uitbreken van de varkenspest. Ik zie nog voor me hoe alle biggen werden geruimd en dacht : Ik heb net op tijd het zinkende schip verlaten.”
Aan het woord is Bert Waterval; eigenaar van natuurboerderij Panhof. Inmiddels een flink aantal jaren geleden startte hij met het houden van varkens. Hij bedient zich hierbij onder andere van permacultuur. In dit vraaggesprek wordt duidelijk hoe hij werkt. Lees verder…

 Tijdens een interessante lezing over ‘het nieuwe werken’, kwam een slide voorbij waarop beweerd werd 1,6 miljoen mensen een ‘duurzame levensstijl’ aanhangen. Nieuwsgierig als altijd vroeg ik wat dat behelst. De spreker gaf ruiterlijk toe dat hij niet wist welke definitie van het begrip hier aangehangen werd. Eenmaal thuis aangekomen bood de zoekmachine uitkomst. Lees verder…

In het buitenland is me in het nabije verleden meermalen opgevallen dat er op parkeerplaatsen diverse containers staan waarin verschillende soorten afval gedeponeerd worden. Ik kon al op mijn klompen aanvoelen dat dit ook ooit in Nederland zou worden geïntroduceerd. We lopen hier ietwat achter. Nu woon ik in een vrij vooruitstrevende stad op het gebied van gescheiden afvalinzameling en in de afgelopen maanden werden de bewoners in mijn Lees verder…

Een irritante titel? Van de week hoorde ik een manager mopperen op de jongste generatie die momenteel het bedrijf in- en doorstroomt. Wanneer het jonge mensen ergens niet bevalt, vertrekken ze zo snel ze kunnen. Voor sommigen is dit een reden om deze generatie onbetrouwbaar en alleen loyaal aan zichzelf te noemen. Door de recessie zijn generatie X en Y vaak het eerst aan de beurt om het pand te verlaten. Van het young-and-angry-blood wordt afscheid genomen met een gevoel van opluchting, omdat ze arrogant, veeleisend, niets gewend en verwend zouden zijn. Is dit allemaal wel terecht? Lees verder…

Ivo is diep geraakt. Zojuist is hij thuisgekomen na een bezoek aan tante Riet die met 71 jaar in een verpleegtehuis is terechtgekomen na een hersenbloeding. Een drie maanden geleden was ze nog het energieke zonnetje van de familie en nu is ze een kasplant. Het geeft Ivo te denken. Hij en zijn gezin hebben het goed. Al jaren is hij eigenaar van een installateurbureau dat hij van zijn vader heeft overgenomen. Zijn huis is prachtig ingericht en ook over zijn pensioen hoeft hij zich geen zorgen te maken. Ivo is midden veertig en er knaagt iets aan hem. En dat is al begonnen voordat tante Riet werd opgenomen. Lees verder…

Onlangs lunchte ik me een bevriende zakenrelatie in de stad. Haar auto moest weg voor een beurt en dat combineerde ze met bijpraten met mij. Al gauw kwam op gesprek op aspecten van duurzaamheid terecht. Ze vertelde mij dat ze geregeld discussies met klanten heeft die vinden dat je voor je imago een bedrijfspand moet hebben waar je mensen werken. Zelf werkt zij bewust vanuit huis evenals haar personeelsleden. Ze ontmoeten elkaar en hun klanten op de logistiek gemakkelijkste plek. Dat is veelal Internet en anders bij de klant of een wegrestaurant in het midden tussen de woonplaatsen. Ook combineren ze graag afspraken in dezelfde regio. Lees verder…