Bert den Boer
Mijn naam is Bert den Boer (1956). Ik werk ruim tien jaar zelfstandig als procesbegeleider via mijn trainings- en adviesbureau BBdB. Daarvoor werkte ik als hoofd Opleidingen bij Drechtwerk in Dordrecht, een van de grote sociale werkvoorzieningen. Ontwikkeling, afwisseling en intensief contact zijn achterliggende waarden van waaruit ik leef en werk. Beroepsmatig vindt dat zijn weg in ontwikkeling en uitvoering van activiteiten op maat - trainingen, leertrajecten, presentaties, projectbegeleiding, werkconferenties. Daar ligt mijn kracht. Daarover valt verder genoeg te lezen op mijn website: http://www.bbdb.info
Maandelijks verstuur ik binnen mijn netwerk een column die op diverse websites wordt geplaatst. Een zinnetje, een gebeurtenis of een gesprek aan tafel dient als inspiratiebron.
Het thema verlangen fascineert mij in het bijzonder. Verlangen is een innerlijke bron die dient als richtinggevende kracht. De mens is zijn verlangen, wordt wel gezegd. Hoe ontdekken wij onze verlangens? Hoe geven we er invulling aan en wat doen we met onvervulde verlangens? In 2006 verscheen dan ook het boek Leef je verlangen (i.s.m. Wim Huijser). Momenteel wordt gewerkt aan een vervolg, een boek over verlangen en culturele identiteit, beoogde verschijningsdatum is september 2010. Daarnaast verschenen twee verzamelbundels: Leven met paradoxen en Over leven.
Een krantenbericht, een strafcorner en een animatiefilmpje belichten op diverse wijzen duurzaam personeelsbeleid. Op een doordeweekse dag lees ik in een café in in nrc.next een artikel over bedrijfstrainingen. We kennen drie soorten bedrijfstrainingen. Trainingen die binnen de functie passen. Trainingen die je kennis van andere vakgebieden uitbreiden. Trainingen die gericht zijn op een bredere persoonlijke ontwikkeling van een individu of team. Lees verder…
Binnen organisatieland wordt een onderscheid gemaakt tussen het Angelsaksische en het Rijnlandse model. Grofweg wordt het Rijnlandse gezien als een ondernemingsmodel met een menselijk gezicht, waarbij organisaties de nadruk leggen op de (middel)lange termijn. Het Angelsaksische model, afkomstig uit Amerika en het Verenigd Koninkrijk richt zich veel meer op de belangen van de aandeelhouders. Uit cijfers blijkt dat in 1992 13 procent van de 100 grootste bedrijven aangaven Lees verder…
Het is vrijdagmiddag. In de binnenstad ben ik op weg naar een afspraak, een biertje in een kroeg. De jongeman die mijn pad kruist, kijkt verrast:´He Bert, goed dat ik je tegen het lijf loop, ik wilde je al bellen.
Ha Job, je kunt me nog steeds bellen natuurlijk, maar nu we elkaar toch zien…
(gevat als altijd). Waar wilde je me over bellen?
Jij hebt me ooit gecoacht weet je nog, wanneer was dat?
Dat is toch al heel lang geleden, 2005/2006? Hoezo?
Je moet weten, ik ben ontslagen en er wordt gezegd dat ik onvoldoende gedragsverbetering heb laten zien na dat coachingstraject met jou (waarna een pijnlijk verhaal volgt over een totaal onverwachte mededeling).Wacht even, wij hebben toch afrondend een driehoeksgesprek gevoerd destijds. Ik zal het eens nakijken, je hoort van me. Sterkte. Je hoort van me.’ Lees verder…
Het eerste wat me te binnen schiet bij het begrip duurzaamheid in relatie tot HR-beleid is een bijeenkomst voor een bedrijf, waarbij ik gevraagd was het aanwezige personeel iets te vertellen over interne relaties en omgangsvormen. Ik vertelde over mijn worsteling in de voorbereiding, omdat ik in eerste instantie moest denken aan het verhaal van de man die een congres bezoekt over beleving van seksualiteit. Lees verder…
Een krantenbericht, een strafcorner en een animatiefilmpje belichten op diverse wijzen duurzaam personeelsbeleid. Op een doordeweekse dag lees ik in een café in in nrc.next een artikel over bedrijfstrainingen. We kennen drie soorten bedrijfstrainingen. Trainingen die binnen de functie passen. Trainingen die je kennis van andere vakgebieden uitbreiden. Trainingen die gericht zijn op een bredere persoonlijke ontwikkeling van een individu of team. Lees verder…
Plaats/Stem op NUjij.nl
Laatste reacties