De zogenaamde prestatiegerichte culturen met als waarden kwaliteit, marktgerichtheid. kostenbewustzijn en flexibiliteit kenmerkt zich door medewerkers met een grote betrokkenheid van de mensen met deze waarden. Veel medewerkers zijn echter betrokken bij hele andere waarden zoals: veiligheid, collegialiteit, carrieremogelijkheden of solidariteit. Dat zijn waarden die in het huidige managementjargon maar zelden voorkomen. Ze staan op gespannen voet met de waarden van de zgn. prestatiegerichte cultuur. Zoals René ten Bos e.a. aangeven ontstaat daardoor een soort uitwendige betrokkenheid (‘alienative commitment’). Bij deze vorm van betrokkenheid gaan medewerkers mee met de veranderingen omdat ze het gevoel hebben niet anders te kunnen, niet omdat ze het ermee eens zijn.

Met de huidige generatie hoog opgeleide professionals (vaak beter opgeleid dan de zittende elite) werkt dat ‘aansturen’ steeds minder goed, in ieder geval niet bij de mensen die als ‘regeldoorbrekend/ non conformatief’ te boek staan.

Ik heb de taal in het bedrijfsleven nooit begrepen, Aansturen, poppetjes, acteren. Alleen een auto kun je aansturen, met mensen ligt dat wel anders. 97% van de mensheid heeft niet eens de regie over eigen leven. Maar 3% reageert niet maar creëert. De echte leider kent zichzelf, is gelijk en handelt van binnenuit. Zoals Nelson Mandela zegt:’De echte leiders lopen achteraan en sturen een paar slimme bliksems voorop’. Als je nog niet zo’n leider bent, ontwikkel je dan want anders zal het je afgedwongen worden. Macht over anderen uitoefenen heeft zijn langste tijd gehad.

Posted by Annette Wessels