Via mijn netwerk hoorde ik over de coachaanpak van Oscar Jansen. Hij coacht en inspireert mensen door middel van werken in een biologische tuin. Zo organiseert hij op 9 maart 2012 samen met Jaap Peters een workshop “De manager als tuinman”. Hoe zit dit? Heeft hij op deze wijze goedkope hulpjes of is deze aanpak een weg naar wijsheid en duurzaam leiderschap.
Tegenwoordig is alles je eigen verantwoordelijkheid en dien jij zelf overal over na te denken. Dit motto is niet alleen voorbehouden aan het kabinet, maar leidinggevenden nemen het dapper over. Wat is daarop tegen, wil je misschien aanvoeren. Mijn antwoord is: ‘niets’. De kwestie is dat medewerkers die de afgelopen decennia nooit hebben hoeven nadenken over allerlei zaken die hun werk en hun zelf betreffen, het bos in worden gestuurd door te weinig steun en aandacht van hun leidinggevenden. De leidinggevenden beseffen te weinig dat ze door gerichte aandacht de smeerolie kunnen zijn die de enigszins vastgeroeste hersencellen op gang brengen.
Een medewerker gaat thuis werken. Ben jij als werkgever verantwoordelijk voor de ergonomische aspecten van het meubilair? Mag je een vergoeding geven om die verantwoorde bureaustoel aan te schaffen? En een stap verder; mag je komen controleren of het er staat en goed is afgesteld? En welk risico loop je wanneer je werknemer thuis – onder de afgesproken werktijd – een naar ongelukje krijgt? Voordat je medewerkers gebruik laat maken van HNW is het belangrijk te checken of ze perfectionistisch zijn aangelegd.
O ja, ik heb me ook wel bezondigd aan het schrijven van een competentiegroeimodel waarin per competentie een aantal gedragsspiegels te onderscheiden waren van reactief, actief, interactief naar proactief. Op zich maakt zo’n profiel zaken wel inzichtelijk, maar of het hanteren daarvan in de hr-cyclus nou bijdraagt aan mensontwikkeling en in het verlengde daarvan organisatieontwikkeling; dat waag ik te betwijfelen. Wat mij opviel was in de eerste plaats dat medewerkers zichzelf stelselmatig hoger inschatten dan hun leidinggevende.
NVP Overijssel organiseert op 15 februari een bijeenkomst over ontslagrecht. Hieronder leest u over de ins en outs van deze bijeenkomst.
Inhoud
In deze interactieve workshop zal aan de hand van ontslagzaken uit de praktijk het ontslagrecht worden toegelicht. Ook zal worden besproken welke strategische stappen in een ontslagzaken het beste genomen kunnen worden om tijd en/of kosten te besparen. Het is voor de deelnemers mogelijk om vooraf, uit eigen praktijk, een ontslagzaak in te brengen, die mogelijk (afhankelijk van aard en omvang) zal worden behandeld tijdens de workshop. In ieder geval zullen aan de hand van praktijksituaties de volgende onderwerpen aan bod komen:
Kleinschalige goede doelen in Nederland krijgen vanaf 17 januari een eigen platform: MyWorld.nl. Op deze website kunnen zij informatie en advies vinden én zelf bieden, ervaringen uitwisselen en hun netwerk vergroten. MyWorld.nl is een initiatief van verschillende organisaties voor effectieve ontwikkelingssamenwerking. Deze organisaties leveren gezamenlijk een bijdrage aan het vergroten van de impact van kleinschalige ontwikkelingsprojecten.
De afgelopen maand gaf ik een workshop binnen een ziekenhuis voor de afdeling inkoop die hiermee het startschot gaf voor de hele afdeling voor het invoeren van MVI (maatschappelijk verantwoord inkopen). De opbrengst van de workshop was, na uitwerking van de flip-overs) een zestal A4’s vol met ideeën over hoe ze zowel binnen de afdeling, buiten de afdeling en buiten het ziekenhuis bij kunnen dragen aan MVO en MVI. Binnenkort komt de werkgroep weer bij elkaar om verdere stappen te ondernemen. Een checklist die zij aan verkopende partijen
Blijf je als werkgever mentale uitdagingen geven aan je medewerkers of zet je (onbewust) in op ‘mentale slijtage’? Ik zal de term ‘mentale slijtage’ verduidelijken: door dag in dag uit hetzelfde werk te doen of hetzelfde kunstje routinematig toe te passen, roest het radarwerk in de hersenpan vast en zijn medewerkers na verloop van tijd nauwelijks in staat om taken op een andere wijze aan te pakken. Managers zijn zich er helaas nauwelijks van bewust dat ze dit zelf in de hand werken. Onlangs was ik er getuige van hoe medewerkers een standaardformulier met daarop vragen en te bespreken onderwerpen uitgereikt krijgen. Op basis van dit formulier moeten ze met de klant in gesprek gaan. De man vertelde vol trots dat
Voor mij zitten een tiental leidinggevenden mij met grote ogen aan te kijken. Het is stil geworden. Zojuist is besproken dat wanneer jij je mensen wilt leiden het belangrijk is om eerst jezelf te leiden. Ze kwamen enthousiast binnen en spraken vol vuur over hoe ze het komdende jaar aan de weg gaan timmeren. De enige remmende factor daarbij is dat een deel van de medewerkers maar niet willen wat zij willen, maar niet zien wat zij zien – op een enkeling na dan.
Van gras is bekent dat het geen zin heeft, maar hoe zit dat bij organisaties waar de organisatiecultuur deels verouderd is en nieuwe paradigma’s opgenomen moeten worden in het DNA van de aldaar werkende gemeenschap? Doel is altijd om te anticiperen op de veranderende wereld en het bewerkstelligen van winst en continuïteit. Een aantal mensen in de toplaag heeft de rol op zich genomen om ‘trekker’ te zijn en al snel ontvouwt zich een plan over hoe de organisatie ‘vernieuwd’ wordt. Onderdeel van dat plan is om iedereen te overtuigen van de noodzaak en het heil dat het ‘nieuwe’ gaat brengen, zodat iedereen ‘as soon as possible’ ernaar gaat handelen.
In de 10 jaar dat ik werkzaam ben als huurling om mee te helpen bij het versnellen van de gewenste verandering vallen mij een aantal valkuilen op die de ‘trekkers’ kenmerken.
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?
