Zelden zie je ze nog, de opgeblazen vierwielers die brommend in de file stonden. Maar oh, wat had mams fijn zicht over hetgeen voor de auto voor haar gebeurde. Zo ongeveer luidde de USP van de SUV. Veiligheid was ineens het heikele punt waar elke Kadett of 205 op voorhand op werd afgekeurd. De labrador achter het hek immers, moest kost wat kost veilig naar het uitlaatveldje in het bos gebracht kunnen worden, nadat de kids de tennisles op waren afgezet.
Soms kom je er niet onderuit, en moet je de telefoon ter hand nemen om een dienstverlener te contacten. Er gaat wel eens iets mis bij aflevering, een afspraak blijkt toch niet duidelijk of je hebt gewoon een vraag. Tot zover niks geks. Immers, waar gehakt wordt ligt de grond bezaaid met spaanders.
Maar dan moet je dus bellen met een centraal nummer van een helpdesk van het bedrijf dat je die vraag probeert te stellen en begint de gruwel. Vanaf het moment dat je het laatste getal van het nummer hebt ingedrukt en de verbinding tot stand dreigt te komen tot het moment dat je op de toets ‘Einde gesprek’ drukt, ben je overgeleverd aan de nukken van het bedrijf in kwestie.
In de loop der eeuwen heeft werken een aantal totaal nieuwe benaderingen gekregen, waarbij Het Nieuwe Werken mogelijk de grootste impact heeft op ons dagelijks leven. Weg zijn de vaste kantooruren ergens tussen half negen en vijf en de daarbij behorende aan- en afvoerdruk die vervoermiddelen veroorzaken op schaarse meters asfalt. In de hele discussie missen we wel nog één ding: de tijdbenadering als zodanig.
Wie dwaalt door de stegen van de vroeger eens zo imposante stad Napels in het eens zo welvarende Italië, zal zich afvragen op welke dag het huisvuil wordt opgehaald. De stapels vuilniszakken zijn hoger dan het zicht ruimte biedt. Het antwoord op de vraag zal internationaal herkenbaar klinken, met als grondtoon ‘no’. Napels namelijk heeft het huisvuilophalen zodanig weten te organiseren, dat de Maffia het volledig in handen heeft. Corruptie wordt ter plekke in kapitalen gebeiteld. In arren moede heeft het stadsbestuur dan maar besloten het per schip naar Nederland te sturen.
Er is geen beter moment om te pleiten voor een algeheel vuurwerkverbod dan de laatste dag van het jaar, wanneer elke knal door de hond van de buurvrouw wordt beantwoord met een halve minuut geblaf. Met nog twaalf uur te gaan, kon het wel eens een schorre keel worden voor het zwartwitte schepsel. En het kan zo gemakkelijk worden opgelost, immers: er is al een vuurwerkverbod.
Hoe wonderlijk om in een overwegend christelijk land nu juist de geboorte van het kindeke Jezus te vieren gezeten rond een exponent van heidense riten? De kerstboom als feestvreugdbrenger is een evenzeer aan kerst gebonden als Zimbabwe aan het langebaanschaatsen. Nu mag iedereen weten hoe hij zijn bestaan viert, als het maar niet ten koste gaat van een duurzame omgang met schaarse middelen. En daar wringt het. Fors.
Wegens gebrek aan draagmiddelen van juten origine die nog thuisliggen, wend ik mij tot de kassajuffrouw van de blauwe supermarkt met de vraag of zij voor een cent of 35 voor mij een plastic draagtas heeft. Zij kijkt mij aan en antwoordt dat ze die niet heeft.
Op de wedervraag had ze ongetwijfeld niet gerekend, namelijk hoe ik daar dan wel aankom. Niet uit het veld geslagen, wijst ze naar een kassa of wat verder waar ik er een kan pakken, zij zal ‘m dan aanslaan. Dat betekent dat ik mij een weg terug moet vechten door de rij achter mij en vervolgens door de rij die daar staat en helemaal terug naar mijn afrekenplek. Gaat niet gebeuren, dus vraag ik haar vriendelijk of ze een tas overhandigd kan krijgen van de kassa achter haar.
De lange zoektocht naar een nieuwe economie zal geen eenvoudige opgave worden. Waar iedereen het op voorhand over eens zal zijn – met uitzondering van hen die de veroorzaker zijn van al het leed dat nu over Europa uitwaaiert – is dat die nieuwe economische orde vanuit de kerngedachte van duurzaamheid zal moeten ontspruiten. Dat betekent dat we kortetermijndenken veroorzaakt door de bonussencultuur achterwege laten. En dat betekent ook dat we dollartekens in de ogen bij investeringen in lucht moeten negeren. Aan één Griekse tragedie hebben we genoeg.
Verontrustende berichten in de kranten van afgelopen week. Van de ongeveer duizend bibliotheken in Nederland, wordt bijna een derde bedreigd met sluiting. Het centrum van de boekuitleenkunst zoals we die al zo lang kennen, dreigt aan de wereld van modern ondernemerschap ten onder te gaan. Ernstig of een logisch gevolg van?
Te leven in een vrij land, brengt relatieve voordelen met zich mee. Je hoeft niet telkens over de schouder te kijken of een gleufhoed met regenjas je volgt, je hoeft er niet bang voor te zijn dat je als scribent zomaar in het gevang je komende tijd mag passeren en je mag kiezen. Dat laatste is echter een beperkt gebeuren. Keuzes maken mag, maar wel met mate.
Op deze site ligt de nadruk op hoe duurzaam om te gaan met mensen binnen organisaties. Ga jij mee op expeditie om jouw steen bij te dragen aan een prettig verblijf op deze aardkloot voor nu en later?
