A month ago I was in Kenya for a life changing trip with Compassion. What I understood and saw with pain in my heart was the effect of poverty and waste on children’s and people’s lives.  I came to Kenya thinking about the effects of climate change on poor people whose crops cannot be harvested by lack of water. I was confronted with a more visible pressing issue namely that of waste. Every time I introduced myself at a Compassion project, someone came to me asking what could be done to get rid of all the plastic bags or in some other way asked about the environmental degradation. I can try to describe

• Tweet

Een irritante titel? Van de week hoorde ik een manager mopperen op de jongste generatie die momenteel het bedrijf in- en doorstroomt. Wanneer het jonge mensen ergens niet bevalt, vertrekken ze zo snel ze kunnen. Voor sommigen is dit een reden om deze generatie onbetrouwbaar en alleen loyaal aan zichzelf te noemen. Door de recessie zijn generatie X en Y vaak het eerst aan de beurt om het pand te verlaten. Van het young-and-angry-blood wordt afscheid genomen met een gevoel van opluchting, omdat ze arrogant, veeleisend, niets gewend en verwend zouden zijn. Is dit allemaal wel terecht?

• Tweet

Ivo is diep geraakt. Zojuist is hij thuisgekomen na een bezoek aan tante Riet die met 71 jaar in een verpleegtehuis is terechtgekomen na een hersenbloeding. Een drie maanden geleden was ze nog het energieke zonnetje van de familie en nu is ze een kasplant. Het geeft Ivo te denken. Hij en zijn gezin hebben het goed. Al jaren is hij eigenaar van een installateurbureau dat hij van zijn vader heeft overgenomen. Zijn huis is prachtig ingericht en ook over zijn pensioen hoeft hij zich geen zorgen te maken. Ivo is midden veertig en er knaagt iets aan hem. En dat is al begonnen voordat tante Riet werd opgenomen.

• Tweet

Zo vlak voordat de vakantie begint, ben ik aan het opruimen en valt mijn oog op een vergeelde krant van een paar maanden geleden. “Een grondig onderzoek moet plaats vinden! Hoe dit mogelijk is geweest”, tekende de journalist op uit de mond van een politica. Mijn gedachten verplaatsen zich naar nu ongeveer een half jaar geleden; naar wat toen een paar dagen een hype was. Ik herinner dat ik me geroepen voelde om te googlen.

• Tweet

Onlangs lunchte ik me een bevriende zakenrelatie in de stad. Haar auto moest weg voor een beurt en dat combineerde ze met bijpraten met mij. Al gauw kwam op gesprek op aspecten van duurzaamheid terecht. Ze vertelde mij dat ze geregeld discussies met klanten heeft die vinden dat je voor je imago een bedrijfspand moet hebben waar je mensen werken. Zelf werkt zij bewust vanuit huis evenals haar personeelsleden. Ze ontmoeten elkaar en hun klanten op de logistiek gemakkelijkste plek. Dat is veelal Internet en anders bij de klant of een wegrestaurant in het midden tussen de woonplaatsen. Ook combineren ze graag afspraken in dezelfde regio.

• Tweet

Wat een gebeurtenis, wat een beleving, wat een drama, wat een vreugde, wat een afgang, wat een spektakel. Vreugde en verdriet gaan hand in hand in Zuid Afrika. Het waren tijden zoals we die lang hebben moeten missen in Nederland. Eindelijk geen schreeuwende politici, geen eeuwig geleuter over integratie en AOW, geen verhalen over weet ik het wat allemaal. Nee, in plaats van naar binnen gekeerd te zijn en elkaar staan aan te staren

• Tweet

Op een zonnige middag praat ik op een gezellig terras op het Vrijthof in Maastricht met Roger Cox. Roger is advocaat en gespecialiseerd in gebiedsontwikkelingsprojecten. Daarbij kijkt hij met meer dan een schuin oog naar duurzaamheid, innovatieve contractvormen en PPS-constructies en participeert hij in verschillende nationale expertgroepen op dit vlak. Roger is daarnaast ook oprichter en bestuurder van de Planet Prosperity Foundation, een stichting die het verduurzamen van onze economie nastreeft en de overheid en de markt daarbij faciliteert. Met die stichting heeft hij ervoor gezorgd dat de film ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore gratis in de Nederlandse bioscopen is vertoond. Verder is hij fanatiek pleitbezorger van Cradle-to-Cradle (C2C) en neemt hij deel aan het internationale gezelschap dat dit concept verder vormgeeft. Als het om Expeditie duurzaam gaat, mag je hem rustig ontdekkingsreiziger en pionier noemen.

• Tweet